Ronde van Frankrijk 1911

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Eindklassement

Eerste Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou 43 punten
Tweede Vlag van Frankrijk Paul Duboc 61 punten
Derde Vlag van Frankrijk Émile Georget 84 punten
Vierde Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt 109 punten
Vijfde Vlag van België Louis Heusghem 135 punten
Zesde Vlag van Frankrijk Marcel Godivier 141 punten
Zevende Vlag van Frankrijk Charles Cruchon 145 punten
Achtste Vlag van Frankrijk Ernest Paul 153 punten
Negende Vlag van Frankrijk Albert Dupont 158 punten
Tiende Vlag van Frankrijk Henri Devroye 171 punten
Rode Lantaarn Vlag van Frankrijk Lucien Roquebert (28e) 392 punten
Ploegenklassement Alcyon -
Tweede ? -
Derde ? -

De 9e editie van de Ronde van Frankrijk werd gehouden van 2 tot 30 juli 1911. Van de 84 gestarte coureurs finishten er slechts 28 in Parijs.

  • Aantal etappes: 15
  • Totale afstand: 5344 km
  • Gemiddelde snelheid: 27.319 km/h
  • Aantal deelnemers: 84
  • Aantal uitvallers: 56

Nieuwigheden[bewerken]

De Tour was dit jaar bijna 600 kilometer langer dan de Tour van 1910. Tourdirecteur Henri Desgranges was tot de conclusie gekomen dat het opnemen van de Pyreneeënetappes in de ronde van verleden jaar een publicitair succes was en daarom had hij, om de ronde nog moeilijker en attractiever te maken, besloten dit maal de renners voor het eerst over de Alpentoppen in het departementen Savoie en Isère te voeren. Ook moesten de renners voor het eerst de 2645m hoge Col du Galibier in de Alpen beklimmen.

Wedstrijdverloop[bewerken]

Gustave Garrigou won de eerste etappe en kon zich nogmaals na de 4e etappe aan de leiding van het klassement nestelen. Nadat Paul Duboc de 8e en de 9e etappe had gewonnen, leek het erop dat het slechts een kwestie van tijd zou zijn eer hij Garrigou als leider zou aflossen. Het noodlot sloeg echter voor Duboc toe toen hij door een mysterieuze voedselvergiftiging werd getroffen en hij door Garrigou op grote afstand werd gereden. Er werd nooit achterhaald wie met het voedsel van Duboc had geknoeid. Desondanks kon hij wel de tweede plaats in het klassement veiligstellen.

Tot de uitvallers behoorden de gedoodverfde favorieten voor de eindzege Octave Lapize, François Faber, Louis Trousselier en Lucien Petit-Breton.

Gustave Garrigou, winnaar Tour 1911.

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken]

In totaal namen er 12 Belgen en 0 Nederlanders deel aan de Tour van 1911.

Belgische etappezeges[bewerken]

Nederlandse etappezeges[bewerken]

  • In 1911 waren er geen Nederlandse etappezeges.

Etappes[bewerken]

Etappe Datum Start - Fisnish km Etappewinnaar Leider Klassement
1. 2. juli Parijs - Duinkerke 351 Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
2. 4. juli Duinkerke- Longwy 388 Vlag van België Jules Masselis Vlag van België Jules Masselis
3. 6. juli Longwy - Belfort 331 Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Luxemburg François Faber
4. 8. juli Belfort - Chamonix 344 Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
5. 10. juli Chamonix - Grenoble 366 Vlag van Frankrijk Emile Georget Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
6. 12. juli Grenoble - Nice 348 Vlag van Luxemburg François Faber Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
7. 14. juli Nice - Marseille 334 Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
8. 16. juli Marseille - Perpignan 335 Vlag van Frankrijk Paul Duboc Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
9. 18. juli Perpignan - Luchon 289 Vlag van Frankrijk Paul Duboc Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
10. 20. juli Luchon - Bayonne 326 Vlag van Frankrijk Maurice Brocco Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
11. 22. juli Bayonne - La Rochelle 379 Vlag van Frankrijk Paul Duboc Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
12. 23. juli La Rochelle - Brest 470 Vlag van Frankrijk Marcel Godivier Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
13. 26. juli Brest - Cherbourg 405 Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
14. 28. juli Cherbourg - Le Havre 361 Vlag van Frankrijk Paul Duboc Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou
15. 30. juli Le Havre - Parijs 317 Vlag van Frankrijk Marcel Godivier Vlag van Frankrijk Gustave Garrigou