Ronde van Frankrijk 2010

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2010
Routekaart  Ronde van Frankrijk 2010
Routekaart Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2010
Periode 3 juli t/m 25 juli 2010
Startplaats Rotterdam
Finishplaats Parijs
Totale afstand 3.596 km
Deelnemers 197
Eindklassementen
Gele trui Winnaar Andy Schleck
Groene trui Punten Alessandro Petacchi
Bolletjestrui Berg Anthony Charteau
Witte trui Jongeren Andy Schleck
Geel rugnummer Ploegen Team RadioShack
Andere jaren
Vorige editie Ronde van Frankrijk 2009
Volgende editie Ronde van Frankrijk 2011
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 97e editie van de Ronde van Frankrijk ging op 3 juli 2010 van start in de Nederlandse stad Rotterdam om, na een koersverloop met de klok mee door eerst de Alpen en daarna de Pyreneeën, op 25 juli 2010 te eindigen op de Avenue des Champs-Élysées in Parijs. De Ronde van Frankrijk maakte deel uit van de UCI Wereldranglijst.

Al in de Alpen werd duidelijk dat de strijd om de eindzege zeer waarschijnlijk een tweestrijd zou worden tussen Alberto Contador en Andy Schleck. Schleck behaalde twee etappezeges en legde, net als een jaar eerder, beslag op de witte jongerentrui, maar kwam uiteindelijk 39 seconden tekort op Contador, die zo, na 2007 en 2009, op dat moment, vooralsnog, zijn derde Tourzege boekte. Mark Cavendish toonde zich in vijf massasprints de snelste, maar het puntenklassement werd gewonnen door Alessandro Petacchi. Anthony Charteau mocht als winnaar van het bergklassement in Parijs de bolletjestrui in ontvangst nemen.

Op 6 februari 2012 werd Alberto Contador door het CAS voor twee jaar geschorst. Hierbij moest hij zijn Tourzege 2010 inleveren. Uiteindelijk is de Ronde van Frankrijk 2010 gewonnen door Andy Schleck.

Parcours[bewerken]

De Willemsbrug (voorgrond) en Erasmusbrug (achtergrond, rechts) in Rotterdam, beide onderdeel van het parcours van de openingstijdrit

Het parcours werd op 14 oktober 2009 bekendgemaakt. De ronde ging van start met een individuele tijdrit van negen kilometer door het centrum van Rotterdam, waarbij onder meer de Erasmusbrug werd aangedaan. Deze rit was door de organisatie als "proloog" aangeduid, hoewel ze niet aan de UCI-reglementeringen daarvoor voldoet. Het was voor het eerst sinds de Tourstart van 1996 in 's-Hertogenbosch dat de Ronde van Frankrijk in Nederland van start ging en de derde grote ronde op rij die in Nederland van start ging, na de Ronde van Spanje 2009 (Assen) en de Ronde van Italië 2010 (Amsterdam).

Na de openingstijdrit worden nog drie etappes over Nederlands en Belgisch grondgebied verreden. In de derde etappe zijn enkele kasseistroken opgenomen. Daarna rijdt het peloton vanuit Noord-Frankrijk richting de Alpen, waar twee bergachtige etappes op het programma staan. Na enkele overgangsetappes worden in de derde en laatste week vier bergritten verreden in de Pyreneeën, honderd jaar na de eerste doorkomst door het gebergte. Er is slechts één lange tijdrit, die plaatsvindt op de voorlaatste dag.

Net als in 2009 zijn er drie aankomsten bergop. Er zijn 23 beklimmingen van de 2e, 1e en buitencategorie. Het hoogste punt van de 97e Ronde van Frankrijk is de Col du Tourmalet, die in twee etappes beklommen wordt. De Tour heeft een totale afstand van bijna 3.600 kilometer.

Startlijst[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook de complete startlijst.

De wedstrijdorganisatie nodigde in totaal 22 ploegen uit. Een verdrag dat in 2008 tussen de Internationale Wielerunie (UCI) en de ASO/RCS was getekend, garandeerde alle achttien toenmalige UCI ProTour-ploegen een startplaats; na het verdwijnen van de teams Crédit Agricole en Team Gerolsteiner bleven daar anno 2010 nog zestien van over, waaronder ook Cofidis en Bbox Bouygues Télécom, twee ploegen die beide inmiddels hun ProTour-status hadden verloren. Ook alle nieuwe ProTour-ploegen; Garmin-Transitions, Katjoesja, Team RadioShack en Team Sky, kregen een uitnodiging. De twee overgebleven uitnodigingen gingen naar de professionele continentale teams BMC en Cervélo. 197[1] wielrenners uit 31 landen verschenen op 3 juli aan de start in Rotterdam.

Deelnemende ploegen:

ProTourteams
Vlag van Frankrijk AG2R-La Mondiale
Vlag van Kazachstan Astana
Vlag van Spanje Caisse d'Epargne
Vlag van Spanje Euskaltel-Euskadi
Vlag van Spanje Footon-Servetto-Fuji
Vlag van Frankrijk Française des Jeux
Vlag van Verenigde Staten Garmin-Transitions
Vlag van Italië Lampre-Farnese Vini
Vlag van Italië Liquigas-Doimo


Vlag van België Omega Pharma-Lotto
Vlag van België Quick·Step
Vlag van Nederland Rabobank
Vlag van Verenigde Staten Team HTC-Columbia
Vlag van Rusland Team Katjoesja
Vlag van Duitsland Team Milram
Vlag van Verenigde Staten Team RadioShack
Vlag van Denemarken Team Saxo Bank
Vlag van Verenigd Koninkrijk Team Sky

Niet-ProTourteams
Vlag van Frankrijk Bbox Bouygues Télécom
Vlag van Verenigde Staten BMC
Vlag van Frankrijk Cofidis
Vlag van Zwitserland Cervélo

Verloop[bewerken]

"Parijs 3641 km", reclame op de Delftse Poort

De openingstijdrit in Rotterdam werd verreden onder regenachtige omstandigheden. Fabian Cancellara legde deze als snelste af in een tijd van exact 10 minuten en mocht zo als eerste de gele leiderstrui aantrekken. De eerste rit in lijn, met finish in Brussel, kende een hectische slotfase met veel valpartijen, waarna Alessandro Petacchi de snelste was van een sterk uitgedund peloton. De heuvelachtige tweede etappe werd eveneens gekenmerkt door valpartijen. Het peloton besloot daarop te wachten op achtergeraakte favorieten als Andy Schleck, Alberto Contador en Lance Armstrong. Sylvain Chavanel bleef als enige vooruit van een kopgroep en pakte de etappezege en de gele trui. De Noord-Franse kasseien zorgden in de derde etappe wel voor verschillen: Cancellara heroverde zijn leiderstrui en Thor Hushovd won de sprint van een zestal, onder wie Andy Schleck en Cadel Evans die zo tijdwinst op de concurrentie behaalden. Fränk Schleck, vooraf beschouwd als één van de favorieten, moest opgeven na een valpartij. De vierde etappe mondde uit in een massasprint, waarin Petacchi opnieuw de sterkste was.

De zevende etappe voerde door het middengebergte van de Jura, maar tot een krachtmeting tussen de klassementsrenners kwam het niet. Sylvain Chavanel wist als aanvaller zijn tweede ritzege te behalen en heroverde ook de gele trui. Een dag later, in de achtste etappe, lieten de klassementsrenners echter wel van zich spreken. Andy Schleck reed op weg naar Avoriaz weg uit de groep met favorieten en kreeg alleen Samuel Sánchez met zich mee. Schleck klopte Sánchez in de sprint en won tien seconden op de andere klassementsrenners; Cadel Evans pakte het geel. Na een rustdag liet Schleck ook in de volgende etappe van zich horen: de Luxemburger reed op de Col de la Madeleine samen met Alberto Contador weg. In de slotkilometer sloten ze aan bij een groep van vier vroege vluchters. In de sprint was Sandy Casar vervolgens de snelste. Schleck nam de leiding in het klassement over van Evans, die veel tijd verloor.

Tijdens de tiende etappe, die verreden werd op de Franse nationale feestdag, deed het peloton het rustig aan en kregen wederom de aanvallers de kans voor de zege te rijden. Van een groep van zes bleven er uiteindelijk twee over: Sérgio Paulinho versloeg Vasil Kiryjenka in de sprint. In elfde rit was Mark Cavendish de snelste in een massasprint; zijn ploeggenoot Mark Renshaw werd wegens het uitdelen van kopstoten tijdens het voorbereiden van Cavendish' sprint uit de wedstrijd gezet.

Contador in de gele trui, voorafgaand aan de 17e etappe

De twaalfde etappe kende een explosief einde. Contador wist enige tijdwinst te behalen op Schleck door samen met Joaquím Rodríguez weg te rijden van de concurrentie; Rodríguez toonde zich daarna de beste sprinter. Een dag later soleerde Aleksandr Vinokoerov, die een dag eerder nog in het zicht van de finish was bijgehaald door Contador en Rodríguez, naar de ritzege.

Christophe Riblon schreef na een lange ontsnapping de eerste Pyreneeënrit op zijn naam. Schleck en Contador lieten elkaar niet wegrijden, waardoor Schleck zijn trui behield. Tijdens de vijftiende etappe verloor Schleck die trui wel. Op de beklimming van de Port de Balès kreeg hij materiaalpech. Contador viel verder aan en won 39 seconden op Schleck, waardoor hij met een verschil van 8 seconden de leiding in het algemeen klassement overnam. Contador verklaarde later dat hij de mechanische pech van Schleck niet gezien had. Thomas Voeckler, overblijver van een vroege ontsnapping, won deze etappe. De zestiende rit werd beschouwd als de koninginnenrit, maar de favorieten maakten het elkaar niet lastig. Pierrick Fédrigo bezorgde de Fransen hun zesde etappezege. In de laatste Pyreneeënetappe plaatste Schleck verscheidene aanvallen, maar hij kon Contador niet van zich afschudden; wel won hij de sprint op de Col du Tourmalet.

De laatste kans voor Schleck om Contador van zijn troon te stoten was de negentiende etappe, een tijdrit over ruim 50 kilometer. In de tussentijden naderde de Luxemburger nog even virtueel het geel, maar uiteindelijk wist Contador zijn voorsprong juist uit te breiden; Fabian Cancellara wist na de proloog ook deze tijdrit te winnen. Mark Cavendish, die ook in etappe 18 de snelste was geweest, behaalde in de slotrit de Champs-Élysées in Parijs zijn vijfde etappezege.

Dopingverdenking van winnaar Contador[bewerken]

Op 30 september 2010 maakte de UCI bekend dat Contador verdacht wordt van het gebruik van doping. Er zou clenbuterol zijn aangetroffen in diens urine. Er wordt nader onderzoek uitgevoerd en de wielrenner is voorlopig geschorst.[2] De Nederlandse biochemicus Douwe de Boer is door Contador gevraagd hem te verdedigen in deze zaak.[3]

Op 5 oktober 2010 meldden de Duitse tv-zender ARD en de Franse krant L’Equipe, na informatie van een anonieme bron, dat er ook weekmakers gevonden zijn.[4] Dit zou erop duiden dat Contador een bloedtransfusie heeft ondergaan, wat verboden is volgens de voorschriften van de mondiale antidopingautoriteit WADA. Het gehalte weekmakers in zijn bloed zou acht maal zo hoog zijn als de toegestane hoeveelheid.

Op 26 januari 2011 schorste de Spaanse wielerbond Contador voor een jaar.[5] Twee dagen later gaf hij in een persconferentie aan tegen de straf in beroep te gaan.[6]
Op 6 februari 2012 zou het TAS Contador voor twee jaar veroordelen, met terugwerkende kracht. Hierdoor raakt hij alsnog zijn zege in de Tour 2010 kwijt en is Andy Schleck tot nader order de nieuwe winnaar van deze Tour.[7] Contador heeft via de pers al laten weten dat hij overweegt om in beroep te gaan op de straf.[8]

Etappe-overzicht[bewerken]

Datum Etappe Start-Finish Afstand (in km) Type Winnaar Ploeg Klassementsleider Jersey yellow.svg
3 juli P Vlag van Nederland Rotterdam 8.9 Tijdritklokje individuele tijdrit Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Denemarken Team Saxo Bank Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
4 juli 1 Vlag van Nederland Rotterdam - Vlag van België Brussel 224 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Italië Alessandro Petacchi Vlag van Italië Lampre
5 juli 2 Vlag van België Brussel - Vlag van België Spa 201 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van België Quick Step Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel
6 juli 3 Vlag van België Wanze - Arenberg-Porte du Hainaut 213 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Noorwegen Thor Hushovd Vlag van Zwitserland Cervélo Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
7 juli 4 Cambrai - Reims 153 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Italië Alessandro Petacchi Vlag van Italië Lampre
8 juli 5 Épernay - Montargis 188 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigde Staten Team Columbia
9 juli 6 Montargis - Gueugnon 228 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigde Staten Team Columbia
10 juli 7 Tournus - Station des Rousses 166 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van België Quick Step Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel
11 juli 8 Station des Rousses - Morzine (Avoriaz) 189 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Luxemburg Andy Schleck Vlag van Denemarken Team Saxo Bank Vlag van Australië Cadel Evans
12 juli Rustdag Morzine (Avoriaz)
13 juli 9 Morzine (Avoriaz) - Saint-Jean-de-Maurienne 204 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Sandy Casar Vlag van Frankrijk FDJ Vlag van Luxemburg Andy Schleck
14 juli 10 Chambéry - Gap 179 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Portugal Sérgio Paulinho Vlag van Verenigde Staten Team RadioShack
15 juli 11 Sisteron - Bourg-lès-Valence 185 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigde Staten Team Columbia
16 juli 12 Bourg-de-Péage - Mende 210 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Spanje Joaquím Rodríguez Vlag van Rusland Team Katjoesja
17 juli 13 Rodez - Revel 196 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov Vlag van Kazachstan Astana
18 juli 14 Revel - Ax-3 Domaines 184 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Christophe Riblon Vlag van Frankrijk AG2R
19 juli 15 Pamiers - Bagnères-de-Luchon 187 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Thomas Voeckler Vlag van Frankrijk Bbox Bouygues Télécom Vlag van Spanje Alberto Contador
20 juli 16 Bagnères-de-Luchon - Pau 199 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Pierrick Fédrigo Vlag van Frankrijk Bbox Bouygues Télécom
21 juli Rustdag (Pau)
22 juli 17 Pau - Col du Tourmalet 174 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Luxemburg Andy Schleck Vlag van Denemarken Team Saxo Bank Vlag van Spanje Alberto Contador
Vlag van Luxemburg Andy Schleck
23 juli 18 Salies-de-Béarn - Bordeaux 198 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigde Staten Team Columbia
24 juli 19 Bordeaux - Pauillac 52 Tijdritklokje individuele tijdrit Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Denemarken Team Saxo Bank
25 juli 20 Longjumeau - Parijs (Avenue des Champs-Élysées) 103 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigde Staten Team Columbia

Klassementsleiders na elke etappe[bewerken]

Etappe Gele trui
Jersey yellow.svg
Groene trui
Jersey green.svg
Bolletjestrui
Jersey polkadot.svg
Witte trui
Jersey white.svg
Ploegenklassement
Jersey yellow number.svg
Strijdlust
Jersey red number.svg
'Proloog' Fabian Cancellara Fabian Cancellara1 niet uitgereikt Tony Martin Team RadioShack niet uitgereikt
1 Alessandro Petacchi Maarten Wynants
2 Sylvain Chavanel Sylvain Chavanel 2 Jérôme Pineau Quick Step Sylvain Chavanel
3 Fabian Cancellara Thor Hushovd Geraint Thomas Team Saxo Bank Ryder Hesjedal
4 Dimitri Champion
5 José Iván Gutiérrez
6 Mathieu Perget
7 Sylvain Chavanel Andy Schleck 3 Astana Jérôme Pineau
8 Cadel Evans Rabobank Mario Aerts
9 Andy Schleck Anthony Charteau Caisse d'Epargne Luis León Sánchez
10 Jérôme Pineau Mario Aerts
11 Alessandro Petacchi Stéphane Augé
12 Thor Hushovd Anthony Charteau Team RadioShack Aleksandr Vinokoerov
13 Alessandro Petacchi Juan Antonio Flecha
14 Caisse d'Epargne Christophe Riblon
15 Alberto Contador Team RadioShack Thomas Voeckler
16 Thor Hushovd Carlos Barredo
17 Alberto Contador
Andy Schleck
Aleksandr Kolobnev
18 Alessandro Petacchi Daniel Oss
19 niet uitgereikt
20
Eindstand Andy Schleck Alessandro Petacchi Anthony Charteau Andy Schleck Team RadioShack Sylvain Chavanel
1 Gedragen door David Millar.
2 Gedragen door Alessandro Petacchi.
3 Gedragen door Robert Gesink (etappe 9 t/m 15).

Eindklassementen[bewerken]

Algemeen klassement[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het volledig algemeen klassement.
rang renner ploeg tijd
Jersey yellow.svg Vlag van Spanje Alberto Contador Astana 91u58'48"
Jersey yellow.svg Vlag van Luxemburg Andy Schleck Team Saxo Bank 91u59'27"
2 Vlag van Rusland Denis Menchov Rabobank op 01'28"
3 Vlag van Spanje Samuel Sánchez Euskaltel-Euskadi op 03'01
4 Vlag van België Jurgen Van den Broeck Omega Pharma-Lotto op 06'15"
5 Vlag van Nederland Robert Gesink Rabobank op 08'52"
6 Vlag van Canada Ryder Hesjedal Team Garmin op 09'44"
7 Vlag van Spanje Joaquím Rodríguez Katjoesja op 10'58"
8 Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Liquigas-Doimo op 11'23"
9 Vlag van Verenigde Staten Chris Horner Team RadioShack op 11'31"

Rode lantaarn:

170 Vlag van Italië Adriano Malori Lampre-Farnese Vini op 4u27'03"

Puntenklassement[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de top 10 van het puntenklassement.
Plaats Naam Ploeg Punten
Groene trui Vlag van Italië Alessandro Petacchi Lampre-Farnese Vini 243
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Team Columbia 232
3 Vlag van Noorwegen Thor Hushovd Cervélo 222

Bergklassement[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de top 10 van het bergklassement.
Plaats Naam Ploeg Punten
Bolletjestrui Vlag van Frankrijk Anthony Charteau Bbox Bouygues Télécom 143
2 Vlag van Frankrijk Christophe Moreau Caisse d'Epargne 128
3 Vlag van Luxemburg Andy Schleck Team Saxo Bank 116

Jongerenklassement[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de top 10 van het jongerenklassement.
Plaats Naam Ploeg Tijd
Witte trui Vlag van Luxemburg Andy Schleck Team Saxo Bank 91u59'27"
2 Vlag van Nederland Robert Gesink Rabobank op 08'52"
3 Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Liquigas-Doimo op 11'15"

Ploegenklassement[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het volledige ploegenklassement.
Plaats Ploeg Tijd
1 Vlag van Verenigde Staten Team RadioShack 276u02'03"
2 Vlag van Spanje Caisse d'Epargne op 09'15"
3 Vlag van Nederland Rabobank op 27'49"

Strijdlustigste renner[bewerken]

rang renner ploeg
Jersey red number.svg Sylvain Chavanel Quick Step

Noten

  1. Xavier Florencio mocht van zijn ploeg Cervélo niet starten nadat bleek dat hij zonder toestemming een middel dat efidrine bevatte had gebruikt om zadelpijn te bestrijden. Hij werd niet vervangen.
  2. Trouw (30 september 2010). "Alberto Contador betrapt op doping". Geraadpleegd op 30 september 2010.
  3. De Volkskrant (30 september 2010). "Nederlandse biochemist gaat Contador verdedigen". Geraadpleegd op 30 september 2010.
  4. ARD-item over dopingtest Contador op nos.nl
  5. "Contador voor een jaar geschorst", NOS.nl, 26 januari 2011
  6. "Contador in beroep tegen straf", NOS.nl, 28 januari 2011
  7. TAS schorst Contador, Sporza.be, 6 februari 2012
  8. Contador overweegt beroep, nos.nl, 7 februari 2012

Externe links