Ronde van Frankrijk 1998

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Route of the 1998 Tour de France.png
Eindklassement
Algemeen klassement Marco Pantani 92u 49' 46"
Tweede Jan Ullrich + 3' 21"
Derde Bobby Julich + 4' 08"
Vierde Christophe Rinero + 9' 16"
Vijfde Michael Boogerd + 11' 26"
Zesde Jean-Cyril Robin + 14' 57"
Zevende Roland Meier + 15' 13"
Achtste Daniele Nardello + 16' 07"
Negende Giuseppe Di Grande + 17' 35"
Tiende Axel Merckx + 17' 39"
Rode Lantaarn Damien Nazon (96e) + 3h 12' 15"
Puntenklassement Erik Zabel 305 punten
Tweede Stuart O'Grady 200 punten
Derde Tom Steels 186 punten
Bergklassement Christophe Rinero 200 punten
Tweede Marco Pantani 175 punten
Derde Alberto Elli 165 punten
Jongerenklassement Jan Ullrich 92h 53' 07"
Tweede Christophe Rinero + 5' 55"
Derde Giuseppe Di Grande + 14' 14"
Ploegenklassement Cofidis 267h 16' 10"
Tweede Casino + 29' 09"
Derde US Postal + 41' 40"

De 85e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 11 juli 1998 in Dublin. Hij eindigde op 2 augustus in Parijs. Er stonden 189 renners verdeeld over 21 ploegen aan de start. Marco Pantani werd eindwinnaar - beste Nederlander was Michael Boogerd op de vijfde plaats, beste Belg Axel Merckx eindigde eveneens in de top 10 op de tiende plaats. Slechts 96 van de 189 gestarte renners reden deze Tour uit.

Algemene gegevens[bewerken]

  • Aantal ritten: 21
  • Totale afstand: 3860 km
  • Gemiddelde snelheid: 39.983 km/u
  • Aantal deelnemers: 189

Doping[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Festina-affaire voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Omwille van enkele dopingschandalen werd deze Ronde van Frankrijk een van de meest geruchtmakende wielerwedstrijden ooit. Hij kreeg dan ook de bijnaam "Le Tour Noir" of "Le Tour Dopage". Zo werden twee ploegen uit de wedstrijd gezet: het Nederlandse TVM en het Franse Festina. Daarnaast moesten alle Spaanse teams opstappen. ONCE en Banesto deden dit samen met het Italiaanse Riso Scotti maar Kelme en Vitalicio Seguros weigerden. Verder was er halfweg de zeventiende etappe een rennersstaking waarbij alle renners hun rugnummers verwijderden. Deze staking was het gevolg van het optreden van de Franse justitie.

In 2013 onthulde een Franse senaatscommissie dat uit nieuw onderzoek bleek dat minstens achttien renners epo hadden genomen, onder wie Pantani en Ullrich.[1]

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken]

In totaal namen er 12 Belgen en 11 Nederlanders deel aan de Tour van 1998.

Belgische etappezeges[bewerken]

  • Tom Steels won de 1e etappe van Dublin naar Dublin, de 12e etappe van Tarascon-sur-Ariège naar Le Cap d’Agde, de 18e etappe van Aix-les-Bains naar Neuchâtel en de 21e etappe van Melun naar Parijs, Champs Elysées.

Nederlandse etappezeges[bewerken]

Etappe-overzicht[bewerken]

datum etappe route afstand winnaar ploeg
11 juli Proloog Vlag van Ierland Dublin (ITT) 5,6 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Boardman Gan
12 juli 1 Vlag van Ierland Dublin - Vlag van Ierland Dublin 180,5 km Vlag van België Tom Steels Mapei
13 juli 2 Vlag van Ierland Enniscorthy - Vlag van Ierland Cork 205,5 km Vlag van Tsjechië Ján Svorada Mapei
14 juli 3 Roscoff - Lorient 169 km Vlag van Duitsland Jens Heppner Team Deutsche Telekom
15 juli 4 Plouay - Cholet 252 km Vlag van Nederland Jeroen Blijlevens TVM
16 juli 5 Cholet - Châteauroux 228,5 km Vlag van Italië Mario Cipollini Saeco
17 juli 6 La Châtre - Brive-la-Gaillarde 204,5 km Vlag van Italië Mario Cipollini Saeco
18 juli 7 Meyrignac - Corrèze (ITT) 58 km Vlag van Duitsland Jan Ullrich Team Deutsche Telekom
19 juli 8 Brive-la-Gaillarde - Montauban 190,5 km Vlag van Frankrijk Jacky Durand Casino
20 juli 9 Montauban - Pau 210 km Vlag van Nederland Léon van Bon Rabobank
21 juli 10 Pau - Luchon 196,5 km Vlag van Italië Rodolfo Massi Casino
22 juli 11 Luchon - Plateau de Beille 170 km Vlag van Italië Marco Pantani Mercatone Uno
23 juli Rustdag
24 juli 12 Tarascon-sur-Ariège - Cap d'Agde 222 km Vlag van België Tom Steels Mapei
25 juli 13 Frontignan - Carpentras 196 km Vlag van Italië Daniele Nardello Mapei
26 juli 14 Valréas - Grenoble 186,5 km Vlag van Australië Stuart O'Grady Gan
27 juli 15 Grenoble - Les Deux Alpes 189 km Vlag van Italië Marco Pantani Mercatone Uno
28 juli 16 Vizille - Albertville 204 km Vlag van Duitsland Jan Ullrich Team Deutsche Telekom
29 juli 17 Albertville - Aix-les-Bains 149 km geneutraliseerd ivm rennersstaking
30 juli 18 Aix-les-Bains - Vlag van Zwitserland Neuchâtel 218,5 km Vlag van België Tom Steels Mapei
31 juli 19 Vlag van Zwitserland La Chaux-de-Fonds - Autun 242 km Vlag van Zweden Magnus Bäckstedt Gan
1 aug. 20 Montceau-les-Mines - Le Creusot (ITT) 52 km Vlag van Duitsland Jan Ullrich Team Deutsche Telekom
2 aug. 21 Melun - Parijs: Champs Elysées 147,5 km Vlag van België Tom Steels Mapei

Klassementsleiders na elke etappe[bewerken]

Etappe Gele trui
Jersey yellow.svg
Groene trui
Jersey green.svg
Bolletjestrui
Jersey polkadot.svg
Witte trui
Jersey white.svg
Ploegen
Jersey yellow number.svg
Proloog Chris Boardman Chris Boardman niet uitgereikt Jan Ullrich Festina
1 Tom Steels Stefano Zanini
2 Erik Zabel
3 Bo Hamburger Ján Svorada Pascal Hervé George Hincapie Casino
4 Stuart O'Grady Stuart O'Grady
5 Erik Zabel
6
7 Jan Ullrich Stefano Zanini Jan Ullrich Team Deutsche Telekom
8 Laurent Desbiens Cofidis
9 Jens Voigt
10 Jan Ullrich Rodolfo Massi
11
12
13
14
15 Marco Pantani
16
17 etappe geneutraliseerd wegens rennersstaking, geen klassementen opgemaakt
18 Marco Pantani Erik Zabel Christophe Rinero Jan Ullrich Cofidis
19
20
21

Referenties[bewerken]

  1. Deze achttien renners namen epo tijdens Tour, Het Laatste Nieuws, 24 juli 2013