Ronde van Frankrijk 2014

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2014
101e editie
Routekaart  Ronde van Frankrijk 2014
Routekaart Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2014
Periode 5 juli 2014 t/m 27 juli 2014
Startplaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Leeds
Finishplaats Vlag van Frankrijk Parijs
Totale afstand 3656 km
Deelnemers 198
Eindklassementen
Gele trui Leider Vlag van Italië Vincenzo Nibali
Groene trui Punten Vlag van Slowakije Peter Sagan
Bolletjestrui Berg Vlag van Polen Rafał Majka
Witte trui Jongeren Vlag van Frankrijk Thibaut Pinot
Rood rugnummer Strijdlust Vlag van Italië Alessandro De Marchi
Geel rugnummer Ploegen Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale
Andere jaren
Vorige editie Ronde van Frankrijk 2013
Volgende editie Ronde van Frankrijk 2015
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
De eerste etappe startte voor het stadhuis van Leeds.

De 101ste editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op zaterdag 5 juli 2014 in Leeds, in het Engelse graafschap Yorkshire. De ronde eindigde op zondag 27 juli op de Avenue des Champs-Élysées in de Franse hoofdstad Parijs. De titelverdediger was de Brit Chris Froome. Hij viel dit jaar na etappe 5 uit. De Italiaan Vincenzo Nibali won dit jaar. Jean-Christophe Péraud uit Frankrijk werd 2e en Thibaut Pinot eveneens een Fransman maakte het podium compleet. Peter Sagan won voor de derde keer op rij het puntenklassement. Het bergklassement ging naar de Pool Rafal Majka en Thibaut Pinot won het jongerenklassement.

Startlijst[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Ronde van Frankrijk 2014/Startlijst voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Alle achttien UCI World Tour ploegen hadden het recht en de plicht om deel te nemen aan de Ronde van Frankrijk 2014. Dit jaar waren er 4 wildcards uitgedeeld om er een aantal van 22 teams te maken.[1]

18 UCI World Tour ploegen 4 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van Frankrijk FDJ.fr Vlag van Spanje Movistar Vlag van Frankrijk Cofidis
Vlag van Kazachstan Astana Vlag van Verenigde Staten Garmin Sharp Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step Vlag van Frankrijk Bretagne-Séché Environnement
Vlag van Nederland Belkin Vlag van Nederland Giant-Shimano Vlag van Australië Orica-GreenEdge Vlag van Zwitserland IAM Cycling
Vlag van Verenigde Staten BMC Racing Team Vlag van Italië Lampre-Merida Vlag van Verenigd Koninkrijk Sky ProCycling Vlag van Duitsland Team NetApp-Endura
Vlag van Italië Cannondale Vlag van België Lotto-Belisol Vlag van Rusland Tinkoff-Saxo
Vlag van Frankrijk Europcar Vlag van Rusland Katjoesja Vlag van Verenigde Staten Trek Factory Racing

Favorieten[bewerken]

Net als bij de vorige Ronde van Frankrijk gold Chris Froome (winnaar 2013) vooraf als de favoriet voor de eindzege, met Alberto Contador (winnaar 2007 en 2009) als zijn belangrijkste uitdager. Beiden moesten de Ronde van Frankrijk echter verlaten na valpartijen.

Etappe-overzicht[bewerken]

Op 17 januari 2013 werd bekend gemaakt dat de eerste drie etappes in Engeland zouden plaatsvinden.[2] Het was voor de vierde maal in de geschiedenis dat de Ronde van Frankrijk het Verenigd Koninkrijk aandoet. De eerste keer was in 1974, de tweede keer in 1994, en de derde keer was in 2007. Opvallend is dat deze ronde geen proloog en ploegentijdrit kende en dat er slechts één individuele tijdrit in het programma werd opgenomen. Er waren verder zes bergetappes opgenomen in het parcours, waarvan vijf met aankomst bergop.

Datum Etappe Start-Finish Afstand (in km) Type Winnaar Ploeg Klassementsleider Gele trui
5 juli 1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Leeds - Vlag van Verenigd Koninkrijk Harrogate 190,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Nederland Giant-Shimano Vlag van Duitsland Marcel Kittel
6 juli 2 Vlag van Verenigd Koninkrijk York - Vlag van Verenigd Koninkrijk Sheffield 201 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Kazachstan Astana Pro Team Vlag van Italië Vincenzo Nibali
7 juli 3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cambridge - Vlag van Verenigd Koninkrijk Londen 155 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Nederland Giant-Shimano
8 juli 4 Le Touquet-Paris-Plage - Villeneuve-d'Ascq (Lille Métropole) 163,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Nederland Giant-Shimano
9 juli 5 Vlag van België Ieper - Arenberg (Porte du Hainaut) 155,5 Vlak profiel vlakke rit (kasseien)[3] Vlag van Nederland Lars Boom Vlag van Nederland Belkin Pro Cycling
10 juli 6 Arras - Reims 194 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Duitsland André Greipel Vlag van België Lotto-Belisol
11 juli 7 Épernay - Nancy 234,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Italië Matteo Trentin Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step
12 juli 8 Tomblaine - Gérardmer 161 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Frankrijk Blel Kadri Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale
13 juli 9 Gérardmer - Mulhouse 170 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step Vlag van Frankrijk Tony Gallopin
14 juli 10 Mulhouse - La Planche des Belles Filles 161,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Kazachstan Astana Pro Team Vlag van Italië Vincenzo Nibali
15 juli Rustdag Besançon
16 juli 11 Besançon - Oyonnax 187,5 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Frankrijk Tony Gallopin Vlag van België Lotto-Belisol Vlag van Italië Vincenzo Nibali
17 juli 12 Bourg-en-Bresse - Saint-Étienne 185,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Rusland Katjoesja
18 juli 13 Saint-Étienne - Chamrousse 197,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Kazachstan Astana Pro Team
19 juli 14 Grenoble - Risoul 177 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Polen Rafał Majka Vlag van Rusland Tinkoff-Saxo
20 juli 15 Tallard - Nîmes 222 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Rusland Katjoesja
21 juli Rustdag Carcassonne
22 juli 16 Carcassonne - Bagnères-de-Luchon 237,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Australië Michael Rogers Vlag van Rusland Tinkoff-Saxo Vlag van Italië Vincenzo Nibali
23 juli 17 Saint-Gaudens - Saint-Lary-Soulan (Pla d'Adet) 124,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Polen Rafał Majka Vlag van Rusland Tinkoff-Saxo
24 juli 18 Pau - Hautacam 145,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Kazachstan Astana Pro Team
25 juli 19 Maubourguet - Bergerac 208,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Litouwen Ramūnas Navardauskas Vlag van Verenigde Staten Garmin-Sharp
26 juli 20 Bergerac - Périgueux 54 Tijdritklokje individuele tijdrit Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step
27 juli 21 Évry - Parijs (Champs-Élysées) 137,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Nederland Giant-Shimano

Klassementsleiders na elke etappe[bewerken]

Etappe Gele trui
Gele trui
Groene trui
Groene trui
Bolletjestrui
Bolletjestrui
Witte trui
Witte trui
Ploegenklassement
Ploegenklassement
Strijdlust
Rode trui
1 Vlag van Duitsland Marcel Kittel Vlag van Duitsland Marcel Kittel1 Vlag van Duitsland Jens Voigt Vlag van Slowakije Peter Sagan2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Sky ProCycling Vlag van Duitsland Jens Voigt
2 Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Frankrijk Cyril Lemoine Vlag van Frankrijk Blel Kadri
3 Vlag van Tsjechië Jan Bárta
4 Vlag van Frankrijk Thomas Voeckler
5 Vlag van Kazachstan Astana Pro Team Vlag van Nederland Lieuwe Westra
6 Vlag van Spanje Luis Ángel Maté
7 Vlag van Zwitserland Martin Elmiger
8 Vlag van Frankrijk Blel Kadri Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van Frankrijk Blel Kadri
9 Vlag van Frankrijk Tony Gallopin Vlag van Duitsland Tony Martin Vlag van Duitsland Tony Martin
10 Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez Vlag van Frankrijk Romain Bardet Vlag van Frankrijk AG2R-La Mondiale Vlag van Duitsland Tony Martin
11 Vlag van Ierland Nicolas Roche
12 Vlag van Australië Simon Clarke
13 Vlag van Italië Vincenzo Nibali3 Vlag van Italië Alessandro De Marchi
14 Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez Vlag van Italië Alessandro De Marchi
15 Vlag van Zwitserland Martin Elmiger
16 Vlag van Polen Rafał Majka Vlag van Frankrijk Thibaut Pinot Vlag van Frankrijk Cyril Gautier
17 Vlag van Frankrijk Romain Bardet
18 Vlag van Spanje Mikel Nieve
19 Vlag van Nederland Tom-Jelte Slagter
20 niet uitgereikt
21
Eindklassement Vlag van Italië Vincenzo Nibali Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Polen Rafał Majka Vlag van Frankrijk Thibaut Pinot Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van Italië Alessandro De Marchi
  • 1 De groene trui werd in de tweede etappe gedragen door Vlag van Frankrijk Bryan Coquard die derde stond achter Kittel en Sagan.
  • 2 De witte trui werd in de derde en vierde etappe gedragen door Vlag van Frankrijk Romain Bardet en in de vijfde, zesde, zevende en achtste etappe door Vlag van Polen Michał Kwiatkowski die tweede stonden achter Sagan.
  • 3 De bolletjestrui werd in de veertiende etappe gedragen door Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez die tweede stond achter Nibali.

Opgaves[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Wildcards Tour de France vergeven, NOS.nl, 28 januari 2014
  2. (en) www.cyclingnews.com - British start to 2014 tour de france presented
  3. Vanwege de kasseien kreeg de winnaar van de etappe slechts 30 punten voor het puntenklassement, waar in andere vlakke etappes 45 punten te verdienen is.