Vincenzo Nibali

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vincenzo Nibali
Vincenzo Nibali tijdens de Ronde van Spanje 2013
Vincenzo Nibali tijdens de Ronde van Spanje 2013
Persoonlijke informatie
Volledige naam Vincenzo Nibali
Bijnaam De Haai van Messina
Geboortedatum 14 november 1984
Geboorteplaats Vlag van Italië Messina, Italië
Lengte 181 cm
Gewicht 65 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Astana
Discipline Weg
Specialisatie Ronderenner, Meerdaagse etappekoersen, tijdrijder
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 3e (2012)
Amstel Gold Race 19e (2009)
Luik-Bastenaken-Luik 2e (2012)
Ronde van Lombardije 5e (2010)
Ronde van Italië 1e (2013)
4 etappezeges
Ronde van Frankrijk 3e (2012)
1 etappezege
Ronde van Spanje 1e (2010)
2 etappezeges
UCI World Tour 4e (2012)
Extra
Zeges:  
Tirreno-Adriatico 2012, 2013
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Vincenzo Nibali (Messina, 14 november 1984) is een Italiaans wielrenner.

Nibali staat vooral bekend als een getalenteerd tijdrijder en ronderenner. Hij wordt beschouwd als één van de beste ronderenners in het wielerpeloton, mede dankzij zijn daalkwaliteiten. Na zes jaar gereden te hebben bij Liquigas-Cannondale, komt Nibali sinds 2013 uit voor Astana. [1] Zijn contract loopt tot 2016.

Biografie[bewerken]

Nibali werd in 2005 prof bij Fassa Bortolo, maar die ploeg hield aan het eind van dat jaar op met bestaan. Vanaf het seizoen 2006 kwam hij uit voor Liquigas.

Hij bevestigde zijn tijdrittalent in 2002 bij het WK tijdrijden voor junioren, waar hij derde werd. Deze prestatie herhaalde hij twee jaar later in Verona, dit keer bij de beloften. Maar Nibali kan ook goed klimmen. Dit bewees hij onder meer in een zware bergetappe in de Ronde van Zwitserland van 2005, waar hij na een knappe aanval tweede werd achter Chris Horner.

Nibali reed een goed najaar in 2006. Nadat hij een sterke ENECO Tour reed, waarin hij derde werd, won hij de GP Ouest France-Plouay, een eendagswedstrijd die deel uitmaakt van de UCI ProTour.

Nibali begon zich echter ook steeds meer te tonen in het rondewerk. In 2007 werd hij negentiende in de Ronde van Italië, een jaar later kwam hij in de Giro tot een elfde plaats. In datzelfde jaar reed hij de Ronde van Frankrijk 2008, waarin hij als twintigste eindigde en in het jongerenklassement de derde plaats behaalde.

In 2009 liet Nibali de Ronde van Italië schieten, en ging hij vol voor de Ronde van Frankrijk. Daarin reed hij sterk, met onder andere een derde plaats in de vijftiende etappe naar Verbier, met aankomst bergop. Hij beëindigde die Tour op de zevende plaats en werd 2e in het jongerenklassement. Nibali verzilverde die vorm door na de Tour de GP Camaiore op zijn naam te schrijven.

In de Ronde van Italië won Nibali met zijn ploeg Liquigas de vierde etappe, een ploegentijdrit, waarna hij de roze trui mocht aantrekken. Hij behield de trui drie dagen. In diezelfde Giro was Nibali ook nog de beste in de 14de etappe, een bergrit van Ferrara naar Asolo met onderweg de beklimming van de Monte Grappa. Uiteindelijk behaalde hij de 3e plaats in het eindklassement en kwam zo voor het eerst op het podium in een grote ronde.

Midden juni 2010 besloot Nibali dat hij dat jaar de Ronde van Frankrijk aan zich voorbij liet gaan, omdat hij in mei de Ronde van Italië al had gereden. Hij reed wel de laatste Grote Ronde, de Ronde van Spanje, die hij uiteindelijk wist te winnen zonder een etappezege te pakken.

In 2011 nam Vincenzo Nibali ook deel aan de Ronde van Italië. In die ronde moest hij zijn meerdere erkennen in Alberto Contador, die later geschrapt werd, en Michele Scarponi, aan wie hij de eer van 'beste Italiaan' moest laten. Na de diskwalificatie van Contador werd Nibali nog een etappezege toegekend en schoof hij in het eindklassement op naar de tweede plaats. Na deze Giro hoorde Nibali bij de kleine groep renners die in deze moderne tijden in vier opeenvolgende grote rondes drie keer op het podium stonden, namelijk in de Giro's van 2010 en 2011 en de Vuelta van 2010, die hij had gewonnen.

In 2012 reed Nibali de Ronde van Frankrijk. Hij eindigde als derde in het algemeen klassement, achter de Britten Bradley Wiggins en Chris Froome. Deze derde plaats betekent dat hij in alle grote rondes op het podium heeft gestaan.

In de Ronde van Italië 2013 startte hij als één van de favorieten voor de eindoverwinning. In de achtste etappe, een individuele tijdrit, veroverde hij de roze trui. In de roze trui won hij de achttiende etappe, een klimtijdrit, met overmacht. Twee dagen later won Nibali ook nog de heroïsche bergetappe naar de besneeuwde Tre Cime di Lavaredo. Nibali won de Ronde van Italië met bijna vijf minuten voorsprong op de nummer twee, de Columbiaan Rigoberto Urán. Tijdens de Ronde van Spanje van 2013 reed Nibali lange tijd in de rode leiderstrui. Tijdens de negentiende etappe verloor hij de trui echter aan de bijna 42-jarige Chris Horner, die eindwinnaar van de Vuelta werd.

Nibali tijdens de proloog Ronde van Californië 2009

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2002

  • Eindklassement Giro della Lunigiana
  • Italiaanse kampioenstrui Italiaans kampioen op de weg, Junioren

2003

  • 1e etappe Linz-Passau-Budweis
  • 3e etappe Linz-Passau-Budweis

2004

  • 4e etappe Ronde van Toscane (U23)
  • Italiaanse kampioenstrui Italiaans kampioen op de weg, Beloften

2005

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2005
2006
2007 19e  
2008 10e   19e  
2009 6e  
2010 Brons ↑ (1)  Jersey red.svg ↑ (1)Jersey white.svg 
2011 Zilver ↑ (1)  6e  
2012 Brons ↑  
2013 Jersey pink.svg ↑ (2)  Zilver ↑  
2014

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld- ranglijst
2005 113e 80e 70e 69e
2006 70e opgave opgave opgave 112e 52e 25e (UPT)
2007 71e 34e 122e (UPT)
2008 10e 37e 27e
2009 49e 19e 39e 31e 36e (UWR)
2010 28e 21e 28e 5e 12e 76e 40e 5e (UWR)
2011 8e 8e 40e 7e (UWT)
2012 Brons ↑ 104e Zilver ↑ 26e 8e 29e 4e (UWT)
2013 opgave 23e opgave 4e 5e (UWT)
2014 44e 52e 30e 14e
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Ronde van San Luis Ronde van Oman Tirreno-Adriatico Ronde van Trentino Critérium du Dauphiné Ronde van Slovenië Ronde van Polen Ronde van Denemarken Eneco Tour Ronde van Padanië Ronde van Romandië
2006 8e 8e 3e
2007 2e Jersey green.svg 28e 34e
2008 Jersey pink.svg (1 etappe)
2009 14e 10e 7e opgave
2010 Jersey orange.svg (1 etappe) 8e Jersey gold.svg (1 etappe)
2011 5e 24e opgave 34e
2012 5e 2e (1 etappe) Jersey blue.svg Jersey red.svg (1 etappe) 28e Jersey blue.svg Jersey violet.svg Jersey orange.svg (1 etappe)
2013 10e 7e Jersey blue.svg Jersey violet.svg Jersey green.svg (1 etappe) 53e
2014 44e 12e 4e 7e

Ploegen[bewerken]


Voorganger:
Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2009
Jersey red.svg Winnaar van de Ronde van Spanje Jersey red.svg
Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2010
Opvolger:
Vlag van Spanje Juan José Cobo
2011
Voorganger:
Vlag van Canada Ryder Hesjedal
2012
Jersey pink.svg Winnaar van de Ronde van Italië Jersey pink.svg
Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2013
Opvolger:
Vlag van Colombia Nairo Quintana
2014
Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Nibali van Liquigas naar Astana", NUsport.nl, 2 augustus 2012