Michele Scarponi
| Michele Scarponi | ||||
 |
||||
| Scarponi tijdens de Ronde van Italië 2005 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Bijnaam | Il Presidente[1] | |||
| Geboortedatum | 25 september 1979 | |||
| Geboorteplaats | Jesi, Italië | |||
| Lengte | 174 cm | |||
| Gewicht | 62 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Lampre-ISD | |||
| Discipline | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| 2002 2003-2004 2005-2006 2007 2008-2010 2011-heden |
Acqua & Sapone Domina Vacanze Liberty Seguros/Astana Acqua & Sapone (tot 8-5) Diquigiovanni-Androni Giocattoli |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 6e (2011) | |||
| Amstel Gold Race | 7e (2003) | |||
| Luik-Bastenaken-Luik | 7e (2004) | |||
| Ronde van Lombardije | 2e (2010) | |||
| Ronde van Italië | 1e (2011) 3 etappezeges |
|||
| Ronde van Spanje | 11e (2005) | |||
| UCI World Tour | 4e (2011) | |||
| Extra | ||||
| Zeges: | ||||
| Tirreno-Adriatico | 2009 | |||
|
||||
Michele Scarponi (Filottrano, 25 september 1979) is een Italiaanse wielrenner.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
De in Jesi geboren Scarponi werd prof in 2001 bij Acqua & Sapone. Tijdens zijn eerste twee jaren als prof bewees Scarponi veel talent te bezitten: hij won twee kleinere wedstrijden (de Ronde van de Abruzzen en een etappe in de Wielerweek van Lombardije, eindigde drie keer in de top twintig van een Grote Ronde en even vaak in de top tien van een klassieker. Een jaar later brak hij, inmiddels in dienst van Domina Vacanze, definitief door, met eindzeges in de Vredeskoers en de Wielerweek van Lombardije, een tweede plaats in de Ronde van Oostenrijk, een vierde plaats in de Waalse Pijl en een zevende plaats in Luik-Bastenaken-Luik.
In 2005 verliet hij Domina Vacanze en ging voor het Spaanse Liberty Seguros rijden. Zijn twee jaren daar waren minder succesvol dan die bij Domina Vacanze.
In 2007 kwam Scarponi weer uit voor Acqua & Sapone - de ploeg waar hij zijn profcarrière ook begon - waar hij na lang zoeken naar een geschikte werkgever een contract kon tekenen. Op 8 mei 2007 bekende Scarponi aan het Italiaanse gerecht klant te zijn geweest bij de Spaanse dopingarts Eufemiano Fuentes.
Scarponi keerde op 3 augustus terug in het wielerpeloton tijdens de Ronde van de Apennijnen, rijdend voor Diquigiovanni-Androni Giocattoli. 2009 was voor de Italiaan een topjaar. Hij won zowel de slotrit als het eindklassement van de Tirenno-Adriatico en won de zesde (na een vlucht van bijna 250 kilometer, waarvan de laatste 11 solo) en achttiende etappe in de Ronde van Italië.
Het jaar 2010 begon goed voor Scarponi met een zege in een lastige bergrit in de Tirreno-Adriatico. Hij eindigde in het eindklassement als 2e, achter Stefano Garzelli, zij het slechts door het spel met de bonificatieseconden te verliezen. Ook won hij de klimtijdrit en het eindklassement in de Wielerweek van Lombardije. In de Giro startte hij met klassementsambities, en maakte die helemaal waar door sterke prestaties in de bergen en door zich tot één van de beste klimmers te tonen. Hij won de etappe naar Aprica over de historische Mortirolo en eindigde als vierde in het eindklassement. Daarnaast werd Scarponi nog 2e in de Ronde van Lombardije.
In 2011 behaalde Scarponi, bovendien in de kleuren van zijn nieuwe werkgever Lampre, zijn eerste zege in de Ronde van Sardinië, waarin hij de afsluitende etappe won. Ook werd hij 2e in de Giro, achter Alberto Contador. Contador werd op 6 februari 2012 voor een positieve test in de Tour van 2010 geschorst en moest zijn overwinning in de Giro van 2011 inleveren, waardoor Scarponi uiteindelijk tot winnaar werd uitgeroepen. In de Vuelta startte Scarponi als podiumkandidaat, maar kon deze aspiraties niet waar maken vanwege een druk en zwaar seizoen en gaf zelfs op. In de Ronde van Lombardije ontbrak hij vanwege een infectie aan de luchtwegen.
In 2012 eindigde Scarponi als 4e in de Ronde van Italië en startte hij voor het eerst in 8 jaar weer in de Ronde van Frankrijk, waarin hij 24e werd.[2] Later dat jaar kwam Scarponi in opspraak door te bekennen dat hij contact heeft gehad met dopingarts Michele Ferrari. Hij werd door zijn team Lampre op non-actief gezet.[3] Op 12 december 2012 maakte het Italiaans Olympisch Comité (CONI) bekend dat Scarponi met terugwerkendekracht (1 oktober) voor drie maanden werd geschorst. [4]
[bewerken] Belangrijkste resultaten
1997
- Italiaans kampioen op de weg (junioren)
2001
- 5e etappe Giro delle Regione (U23)
2002
- 3e etappe deel B Wielerweek van Lombardije
2003
- 3e etappe Giro d'Abruzzo
2004
- 4e etappe Internationale Wielerweek Coppi-Bartali
- 1e en 2e etappe Wielerweek van Lombardije
- Eindklassement Wielerweek van Lombardije
- 4e etappe Vredeskoers
- Eindklassement Vredeskoers
2007
- 2e etappe Internationale Wielerweek
- Eindklassement Internationale Wielerweek
2009
- 6e etappe Tirreno-Adriatico
- Eindklassement Tirreno-Adriatico
- 6e en 18e etappe Ronde van Italië
2010
- 4e etappe Tirreno-Adriatico
- 2e in de eindstand van Tirreno-Adriatico
- Proloog Wielerweek van Lombardije
- Eindklassement Wielerweek van Lombardije
- 19e etappe Ronde van Italië
- 2e in de Ronde van Lombardije
2011
- 5e etappe Ronde van Sardinië
- 4e etappe Tirreno-Adriatico
- Puntenklassement Tirreno-Adriatico
- 3e Eindklassement Tirreno-Adriatico
- Eindklassement Ronde van Catalonië
- Eindklassement Ronde van Trentino
- Eindklassement Ronde van Italië
2012
- 7e Eindklassement Tirreno-Adriatico
- 8e Eindklassement Ronde van Baskenland
- 6e Giro dell'Appennino
- 4e Ronde van Italië
[bewerken] Resultaten in voornaamste wedstrijden
|
|
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe link
| Lampre-Merida 2013 |
|---|
|
Anacona Gomez · Bono · Cattaneo · Cimolai · Cunego · Dodi · Đurasek · Favilli · Ferrari · Graziato · Lloyd · Malori · Mori · Niemiec · Palini · Petacchi · Pietropolli · Pozzato · Richeze · Scarponi · Serpa · Stortoni · Ubeto · Ulissi · Viganò · Wackermann |
Voorganger: Ivan Basso2010 |
 Winnaar van de Ronde van Italië Michele Scarponi2011 |
Opvolger: Ryder Hesjedal2012 |
Bronnen, noten en/of referenties
|
