Michele Scarponi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michele Scarponi
Michele Scarponi 2014.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Il Presidente[1]
Geboortedatum 25 september 1979
Geboorteplaats Jesi, Vlag van Italië Italië
Lengte 174 cm
Gewicht 62 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Astana
Discipline Weg
Ploegen
1998
1999
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
Zalf-Euromobil-Fior
Zalf-Euromobil-Fior
Zalf-Euromobil-Fior
Site-Frezza-Safi-Mattiuzzo
Acqua & Sapone-Cantina Tollo
Domina Vacanze-Elitron
Domina Vacanze
Liberty Seguros-Würth
Astana
Acqua & Sapone
Serramenti PVC Diquigiovanni-Androni Giocattoli
Serramenti PVC Diquigiovanni-Androni Giocattoli
Androni Giocattoli
Lampre-ISD
Lampre-ISD
Lampre-Merida
Astana
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 6e (2011)
Amstel Gold Race 7e (2003)
Luik-Bastenaken-Luik 7e (2004)
Ronde van Lombardije 2e (2010)
Ronde van Italië 1e (2011)
3 etappezeges
Ronde van Spanje 11e (2005)
UCI World Tour 4e (2011)
Extra
Zeges:  
Tirreno-Adriatico 2009
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Michele Scarponi (Filottrano, 25 september 1979) is een Italiaanse wielrenner.

Levensloop[bewerken]

Michele Scarponi tijdens een koers (2004)

De in Jesi geboren Scarponi werd prof in 2001 bij Acqua & Sapone. Tijdens zijn eerste twee jaren als prof bewees Scarponi veel talent te bezitten: hij won twee kleinere wedstrijden (de Ronde van de Abruzzen en een etappe in de Wielerweek van Lombardije, eindigde drie keer in de top twintig van een Grote Ronde en even vaak in de top tien van een klassieker. Een jaar later brak hij, inmiddels in dienst van Domina Vacanze, definitief door, met eindzeges in de Vredeskoers en de Wielerweek van Lombardije, een tweede plaats in de Ronde van Oostenrijk, een vierde plaats in de Waalse Pijl en een zevende plaats in Luik-Bastenaken-Luik.

In 2005 verliet hij Domina Vacanze en ging voor het Spaanse Liberty Seguros rijden. Zijn twee jaren daar waren minder succesvol dan die bij Domina Vacanze.

In 2007 kwam Scarponi weer uit voor Acqua & Sapone - de ploeg waar hij zijn profcarrière ook begon - waar hij na lang zoeken naar een geschikte werkgever een contract kon tekenen. Op 8 mei 2007 bekende Scarponi aan het Italiaanse gerecht klant te zijn geweest bij de Spaanse dopingarts Eufemiano Fuentes.

Scarponi keerde op 3 augustus terug in het wielerpeloton tijdens de Ronde van de Apennijnen, rijdend voor Diquigiovanni-Androni Giocattoli. 2009 was voor de Italiaan een topjaar. Hij won zowel de slotrit als het eindklassement van de Tirenno-Adriatico en won de zesde (na een vlucht van bijna 250 kilometer, waarvan de laatste 11 solo) en achttiende etappe in de Ronde van Italië.

Het jaar 2010 begon goed voor Scarponi met een zege in een lastige bergrit in de Tirreno-Adriatico. Hij eindigde in het eindklassement als 2e, achter Stefano Garzelli, zij het slechts door het spel met de bonificatieseconden te verliezen. Ook won hij de klimtijdrit en het eindklassement in de Wielerweek van Lombardije. In de Giro startte hij met klassementsambities, en maakte die helemaal waar door sterke prestaties in de bergen en door zich tot één van de beste klimmers te tonen. Hij won de etappe naar Aprica over de historische Mortirolo en eindigde als vierde in het eindklassement. Daarnaast werd Scarponi nog 2e in de Ronde van Lombardije.

In 2011 behaalde Scarponi, bovendien in de kleuren van zijn nieuwe werkgever Lampre, zijn eerste zege in de Ronde van Sardinië, waarin hij de afsluitende etappe won. Ook werd hij 2e in de Giro, achter Alberto Contador. Contador werd op 6 februari 2012 voor een positieve test in de Tour van 2010 geschorst en moest zijn overwinning in de Giro van 2011 inleveren, waardoor Scarponi uiteindelijk tot winnaar werd uitgeroepen. In de Vuelta startte Scarponi als podiumkandidaat, maar kon deze aspiraties niet waar maken vanwege een druk en zwaar seizoen en gaf zelfs op. In de Ronde van Lombardije ontbrak hij vanwege een infectie aan de luchtwegen.

In 2012 eindigde Scarponi als 4e in de Ronde van Italië en startte hij voor het eerst in 8 jaar weer in de Ronde van Frankrijk, waarin hij 24e werd.[2] Later dat jaar kwam Scarponi in opspraak door te bekennen dat hij contact heeft gehad met dopingarts Michele Ferrari. Hij werd door zijn team Lampre op non-actief gezet.[3] Op 12 december 2012 maakte het Italiaans Olympisch Comité (CONI) bekend dat Scarponi met terugwerkendekracht (1 oktober) voor drie maanden werd geschorst. [4]

Scarponi maakte bekend dat hij in het seizoen 2014 voor het Kazachse Astana zal rijden, waar hij ploegmaat zal worden van tal van andere Italianen.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2001

  • 5e etappe Giro delle Regione (U23)

2002

2003

2004

2007

  • 2e etappe Internationale Wielerweek
  • Eindklassement Internationale Wielerweek

2009

2010

2011

2013

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

2001

  • 2e in eindklassement Giro delle Regione (U23)

2002

2004

2005

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2002 18e  
2003 16e   13e  
2004 32e  
2005 47e   12e  
2006 opgave  
2008
2009 32e (2) 
2010 4e (1) 
2011 Jersey pink.svg ↑ Jersey red.svg  opgave  
2012 4e   24e  
2013 4e   15e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
2002
2003 7e 4e 65e 13e (UWB)
2004 22e 7e 4e 18e (UWB)
2005 133e opgave 113e (UPT)
2006
2008 57e
2009 46e 17e 34e 88e 28e opgave 34e (UWR)
2010 30e Zilver ↑ 12e (UWR)
2011 6e 4e (UWT)
2012 8e 22e (UWT)
2013 5e opgave 16e

Externe link[bewerken]


Voorganger:
Vlag van Italië Ivan Basso
2010
Jersey pink.svg Winnaar van de Ronde van Italië Jersey pink.svg
Vlag van Italië Michele Scarponi
2011
Opvolger:
Vlag van Canada Ryder Hesjedal
2012
Bronnen, noten en/of referenties