Parijs-Tours

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Frankrijk Parijs-Tours
Paris-Tours Map (M. Knapton).jpg
Lokale naam Paris-Tours
Regio Centre
Datum Begin/midden oktober
Classificatie
Discipline weg
Type Vlakke klassieker
Internationale kalender UCI Europe Tour
Categorie 1.HC
Geschiedenis
Eerste editie 1896
Aantal edities 106 (2012)
Eerste winnaar Vlag van Frankrijk Eugène Prévost
Laatste winnaar Vlag van Duitsland John Degenkolb
Rec. Bel. winnaar Vlag van België Greg Van Avermaet (2011)
Rec. Ned. winnaar Vlag van Nederland Erik Dekker (2004)
Meeste zeges Vlag van België Gustave Danneels
Vlag van Frankrijk Paul Maye
Vlag van België Guido Reybrouck
Vlag van Duitsland Erik Zabel
(3 zeges)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Parijs-Tours is een Franse eendagsklassieker die verreden wordt in oktober. De wedstrijd eindigt in Tours, de startplaats wisselt regelmatig.

Het parcours is vaak gehuld in een dikke mist. Het peloton wordt opgejaagd door een ijzige herfstwind en blaast zo hard dat waaiervorming vaak onvermijdelijk is, of blaast vol op de kop, waardoor de snelheid gematigd blijft. Door deze weersomstandigheden is het voor groepen vluchters moeilijk om als kopgroep de finish te bereiken. Het peloton is over het algemeen veel sterker met zo’n wind dan een klein groepje vluchters. Vaak loopt de wedstrijd dan ook uit op een massasprint.

Geschiedenis[bewerken]

Parijs-Tours is een grote klassieke wedstrijd en bestaat al sinds 1896. Toen werd het oorspronkelijk georganiseerd door het tijdschrift Paris-Vélo om de nieuwe wielerbaan te promoten. Het werd een open amateurswedstrijd, voor fietsen, tandems en driewielers en iedereen die voor 18.00 uur gearriveerd was, ontving een medaille. Ook toen waren er al enorme prijzen te verdienen, de winnaar kreeg namelijk een bronzen beeld van Jupiter van wel 1,4 meter hoog. De deelnemers kregen tevens tegoedbonnen, die bij elkaar 3 maanden gratis Paris-Vélo waard waren, om het publiek te kunnen betalen voor materiële moeilijkheden onderweg. De eerste editie werd een succes, maar toch moest met vijf jaar wachten op de tweede en nog eens vijf jaar op de derde aflevering. Sinds 1906 werd de wedstrijd ieder jaar in het najaar gehouden. In de jaren 1965 en 1966 werd de wedstrijd zonder dérailleurs gereden. Parijs-Tours is bijna de enige klassieker die nooit gewonnen is door Eddy Merckx.

Sinds 2009 is Parijs-Tours niet meer opgenomen in de reeks wielerwedstrijden van het hoogste niveau, de ProTour en later World Tour. Wel is het een van de meest prestigieuze wedstrijden uit de UCI Europe Tour.

Parcours[bewerken]

Parijs-Tours begint al jaren niet meer in Parijs zelf, maar in Saint-Arnoult-en-Yvelines, in 2009 Chartres. Het parcours bevat een paar kleine hellinkjes, maar is verder vlak. En met de sterke wind die vaak waait dus het ideale scenario voor de sprinters. Ook daarin belangrijk is dat de afsluitende drie kilometer vlak en zonder enkele bocht zijn. Hierdoor hadden nu ook de sprinters een eigen klassieker. Tussen 1974 en 1987 werd de wedstrijd in omgekeerde richting gereden, van de Loirevallei naar Parijs, het werd toen ook wel De Grote Herfstprijs genoemd. In 1988 keerde de wedstrijd terug naar het originele parcours, tot grote vreugde van de sprinters, aangezien deze route hen beter lag.

In 2009 is de startplaats gewijzigd. De start vond niet meer plaats in Saint-Arnoult-en-Yvelines, maar in Chartres. Financiële redenen waren de oorzaak van deze wijziging. Het parcours is van ongeveer 250 tot 260 km. ingekort tot 30 km. minder. Er is gekozen om het oorspronkelijke parcours in stand te houden en geen extra kilometers toe te voegen.

Erelijst[bewerken]

1896 · Vlag van Frankrijk Eugène Prévost
1901 · Vlag van Frankrijk Jean Fischer
1906 · Vlag van Frankrijk Lucien Petit Breton
1907 · Vlag van Frankrijk Georges Passerieu
1908 · Vlag van Frankrijk Omer Beaugendre
1909 · Vlag van Luxemburg François Faber
1910 · Vlag van Luxemburg François Faber
1911 · Vlag van Frankrijk Octave Lapize
1912 · Vlag van België Louis Heusghem
1913 · Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt
1914 · Vlag van Zwitserland Oscar Egg
1915 · niet verreden
1916 · niet verreden
1917 · Vlag van België Philippe Thys
1918 · Vlag van Frankrijk Charles Mantelet
1919 · Vlag van België Hector Tiberghien
1920 · Vlag van Frankrijk Eugène Christophe
1921 · Vlag van Frankrijk Francis Pélissier
1922 · Vlag van Frankrijk Henri Pélissier
1923 · Vlag van België Paul Deman
1924 · Vlag van België Louis Mottiat
1925 · Vlag van België Denis Verschueren
1926 · Vlag van Zwitserland Heiri Suter
1927 · Vlag van Zwitserland Heiri Suter
1928 · Vlag van België Denis Verschueren
1929 · Vlag van Luxemburg Nicolas Frantz
1930 · Vlag van Frankrijk Jean Marechal
1931 · Vlag van Frankrijk André Leducq
1932 · Vlag van Frankrijk Julien Moineau
1933 · Vlag van Frankrijk Jules Merviel
1934 · Vlag van België Gustave Danneels
1935 · Vlag van Frankrijk René Le Grèves
1936 · Vlag van België Gustave Danneels
1937 · Vlag van België Gustave Danneels
1938 · Vlag van Italië Jules Rossi
1939 · Vlag van België Frans Bonduel
1940 · niet verreden

1941 · Vlag van Frankrijk Paul Maye
1942 · Vlag van Frankrijk Paul Maye
1943 · Vlag van Frankrijk Gabriel Gaudin
1944 · Vlag van Frankrijk Lucien Teisseire
1945 · Vlag van Frankrijk Paul Maye
1946 · Vlag van België Briek Schotte
1947 · Vlag van België Briek Schotte
1948 · Vlag van Frankrijk Louis Caput
1949 · Vlag van België Albert Ramon
1950 · Vlag van Frankrijk André Mahé
1951 · Vlag van Frankrijk Jacques Dupont
1952 · Vlag van Frankrijk Raymond Guegan
1953 · Vlag van België Jos Schils
1954 · Vlag van Frankrijk Gilbert Scodeller
1955 · Vlag van Frankrijk Jacques Dupont
1956 · Vlag van Frankrijk Albert Bouvet
1957 · Vlag van België Fred De Bruyne
1958 · Vlag van België Gilbert Desmet I
1959 · Vlag van België Rik Van Looy
1960 · Vlag van Nederland Jo de Haan
1961 · Vlag van België Joseph Wouters
1962 · Vlag van Nederland Jo de Roo
1963 · Vlag van Nederland Jo de Roo
1964 · Vlag van België Guido Reybrouck
1965 · Vlag van Nederland Gerben Karstens
1966 · Vlag van België Guido Reybrouck
1967 · Vlag van België Rik Van Looy
1968 · Vlag van België Guido Reybrouck
1969 · Vlag van België Herman Van Springel
1970 · Vlag van Duitsland Jürgen Tschan
1971 · Vlag van België Rik Van Linden
1972 · Vlag van België Noël Vantyghem
1973 · Vlag van België Rik Van Linden
1974 · Vlag van Italië Francesco Moser
1975 · Vlag van België Freddy Maertens
1976 · Vlag van België Ronald Dewitte
1977 · Vlag van Nederland Joop Zoetemelk

1978 · Vlag van Nederland Jan Raas
1979 · Vlag van Nederland Joop Zoetemelk
1980 · Vlag van België Daniel Willems
1981 · Vlag van Nederland Jan Raas
1982 · Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1983 · Vlag van België Ludo Peeters
1984 · Vlag van Ierland Seán Kelly
1985 · Vlag van België Ludo Peeters
1986 · Vlag van Australië Phil Anderson
1987 · Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1988 · Vlag van Nederland Peter Pieters
1989 · Vlag van Nederland Jelle Nijdam
1990 · Vlag van Denemarken Rolf Sørensen
1991 · Vlag van België Johan Capiot
1992 · Vlag van België Hendrik Redant
1993 · Vlag van België Johan Museeuw
1994 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
1995 · Vlag van Italië Nicola Minali
1996 · Vlag van Italië Nicola Minali
1997 · Vlag van Oekraïne Andrei Tchmil
1998 · Vlag van Frankrijk Jacky Durand
1999 · Vlag van België Marc Wauters
2000 · Vlag van Italië Andrea Tafi
2001 · Vlag van Frankrijk Richard Virenque
2002 · Vlag van Denemarken Jakob Piil
2003 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
2004 · Vlag van Nederland Erik Dekker
2005 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
2006 · Vlag van Frankrijk Frédéric Guesdon
2007 · Vlag van Italië Alessandro Petacchi
2008 · Vlag van België Philippe Gilbert
2009 · Vlag van België Philippe Gilbert
2010 · Vlag van Spanje Óscar Freire
2011 · Vlag van België Greg Van Avermaet
2012 · Vlag van Italië Marco Marcato
2013 · Vlag van Duitsland John Degenkolb

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Gustave Danneels Vlag van België België 1934 + 1936 + 1937
Paul Maye Vlag van Frankrijk Frankrijk 1941 + 1942 + 1945
Guido Reybrouck Vlag van België België 1964 + 1966 + 1968
Erik Zabel Vlag van Duitsland Duitsland 1994 + 2003 + 2005
2 François Faber Vlag van Luxemburg Luxemburg 1909 + 1910
Denis Verschueren Vlag van België België 1925 + 1928
Heiri Suter Vlag van Zwitserland Zwitserland 1926 + 1927
Briek Schotte Vlag van België België 1946 + 1947
Jacques Dupont Vlag van Frankrijk Frankrijk 1951 + 1955
Rik Van Looy Vlag van België België 1959 + 1967
Jo de Roo Vlag van Nederland Nederland 1962 + 1963
Rik Van Linden Vlag van België België 1971 + 1973
Joop Zoetemelk Vlag van Nederland Nederland 1977 + 1979
Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1978 + 1981
Ludo Peeters Vlag van België België 1983 + 1985
Nicola Minali Vlag van Italië Italië 1995 + 1996
Philippe Gilbert Vlag van België België 2008 + 2009

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
40 Vlag van België België
31 Vlag van Frankrijk Frankrijk
12 Vlag van Nederland Nederland
7 Vlag van Italië Italië
5 Vlag van Duitsland Duitsland
3 Vlag van Zwitserland Zwitserland, Vlag van Luxemburg Luxemburg
2 Vlag van Denemarken Denemarken
1 Vlag van Australië Australië, Vlag van Ierland Ierland, Vlag van Oekraïne Oekraïne, Vlag van Spanje Spanje

Jongeren -23[bewerken]


Tours-Parijs[bewerken]

Net als tussen 1974-1987 werd er ook op 9 april 1917 en 9 juni 1918 twee maal een wedstrijd georganiseerd in omgekeerde richting: Tours-Parijs, naast Parijs-Tours.

Erepodium[bewerken]

Jaar 1e 2e 3e
1917 Vlag van België Charles Deruyter Vlag van Frankrijk André Noel Vlag van België Charles Juseret
1918 Vlag van België Philippe Thys Vlag van Frankrijk Charles Mantelet Vlag van Frankrijk George Seres
Bronnen, noten en/of referenties