Gerben Karstens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gerben Karstens
FrankBeuken-JVG2011091933.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Gerben Karstens
Geboortedatum 14 januari 1942
Geboorteplaats Vlag van Nederland Leiden, Nederland
Sportieve informatie
Discipline Weg
Ploegen
1965
1966-1967
1968-1970
1971
1972-1973
1974
1975
1976-1978
1979-1980
Televizier
Televizier-Batavus
Peugeot-BP-Michelin
Goudsmit-Hoff
Rokado
Bic
Gitane-Campagnolo
TI-Raleigh
De Vleeschmeesters
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 2e (1970)
Ronde van Vlaanderen 6e (1975)
Parijs-Roubaix 9e (1970)
Luik-Bastenaken-Luik 11e (1971)
Ronde van Lombardije 2e (1965)
Ronde van Italië 23e (1973)
1 etappezege
Ronde van Frankrijk 30e (1967)
6 etappezeges
Ronde van Spanje 21e (1966)
14 etappezeges
WK 9e (1969)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Gerben Karstens tijdens het WK op de weg 1974

Gerben Karstens (Leiden, 14 januari 1942) was een Nederlands beroepswielrenner in de periode 1965-1980.

Als amateur won hij samen met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1964 op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit.

Karstens was een uitstekend sprinter, en won etappes in alle drie de grote rondes (6 in de Ronde van Frankrijk, 1 in de Ronde van Italië en 14 in de Ronde van Spanje). De enige andere Nederlanders die dit presteerden waren Jeroen Blijlevens, Erik Breukink en Jean-Paul van Poppel.

In 1974 droeg hij twee dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk. In de 4e etappe was hij als tweede geëindigd. Hij vergat echter naar de dopingcontrole te gaan, en kreeg tien minuten tijdstraf, waardoor hij zijn derde plaats in het algemeen klassement kwijtraakte.[1] Een dag later werd die straf echter teruggedraaid, en dankzij bonificatieseconden die Karstens in de vijfde etappe won, nam hij de gele trui zelfs over van Eddy Merckx.[2]

Hij was een opvallend figuur in het peloton vanwege zijn grappen en grollen. Zo zou hij ooit zijn gedemareerd uit het peloton, zich vervolgens in de bosjes verstopt hebben om weer achteraan het peloton aan te sluiten, terwijl het peloton maar op zoek bleef naar de "ontsnapte" Karstens. Om zijn clowneske gedragingen werd hij in het peloton "de clown" genoemd. Andere bijnamen waren "de notariszoon" en "De Karst", logischerwijs in het Frans "Le Karst".

Karstens was ook een uitstekend schaatser en lid van de kernploeg in de tijd van Rudie Liebrechts. Karstens heeft zich nu op de golfsport toegelegd en is lid van de Oosterhoutse Golf Club.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1962
Ronde van Limburg
1964
Ronde van Overijssel
Ronde van Noord-Holland
13e etappe Tour de l'Avenir
1965
Parijs-Tours
1e etappe Ronde van Nederland
21e etappe Ronde van Frankrijk
1966
Nederlands kampioen wegwedstrijd
2e etappe Parijs-Luxemburg
12e etappe Ronde van Spanje
15e etappe deel B Ronde van Spanje
17e etappe Ronde van Spanje
6e etappe Dauphiné Libéré
3e etappe deel B Ronde van Frankrijk
9e etappe Ronde van Frankrijk
Criterium der Azen
1967
4e etappe Ronde van Zwitserland
7e etappe Ronde van Spanje
10e etappe deel B Ronde van Spanje
17e etappe Ronde van Spanje
18e etappe Ronde van Spanje
1968
GP Fourmies
1969
6e etappe Vierdaagse van Duinkerke
1970
4e etappe Ronde van België
1971
7e etappe Ronde van Zwitserland
11e etappe deel B Ronde van Spanje
1e etappe deel B Ronde van Frankrijk
1972
4e etappe Ronde van Sardinië
8e etappe deel A Ronde van Zwitserland
1973
Omloop van het Waasland
5e etappe Ronde van Italië
2e etappe Ronde van Spanje
5e etappe Ronde van Spanje
7e etappe Ronde van Spanje
12e etappe Ronde van Spanje
Criterium der Azen
1974
3e etappe Catalaanse Week
4e etappe deel A Catalaanse Week
16e etappe Ronde van Spanje
Ronde van de Haut-Var
1975
4e etappe Ronde van Luxemburg
1976
Proloog Ruta del Sol
1e etappe Ruta del Sol
2e etappe deel A Ruta del Sol
2e etappe deel B Ruta del Sol
18e etappe deel C Ronde van Frankrijk
22e etappe deel B Ronde van Frankrijk
12e etappe Ronde van Spanje
1977
1e etappe Ronde van Nederland

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

1965
2e in de Ronde van Lombardije
1966
3e in de Trofeo Baracchi (met Bart Zoet)
5e in Rundum den Henninger Turm
5e in de Grand Prix de Lugano
1967
4e in de Ronde van Sardinië
5e in het NK wegwedstrijd
1969
3e in het NK wegwedstrijd
4e in de Trofeo Baracchi (met René Pijnen)
5e in de Vierdaagse van Duinkerken
1970
2e in Milaan-San Remo
1971
2e in de Amstel Gold Race
3e in het NK wegwedstrijd
3e in Gent-Wevelgem
3e in Parijs-Tours
1973
3e in het NK wegwedstrijd
1974
4e in de Ronde van de Middellandse Zee
4e in de GP Fourmies
1975
4e in Gent-Wevelgem
5e in de Ronde van Nederland
1976
3e in de Ruta del Sol
1976
3e in de Ronde van Luxemburg
5e in de GP Fourmies

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1965 59e (1) 
1966 46e (2)  21e (3) 
1967 30e   51e (4) 
1968
1969 65e  
1970
1971 63e (1)  39e (1) 
1972 60e  
1973 23e (1)  opgave (4) 
1974 61e   48e (1) 
1975 50e  
1976 84e (2)  opgave (1) 
1977 52e  
1978 uitgesloten  (**)
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

(**) wegens veelvuldig geduwd worden door supporters

Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Parijs-Tours Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld- ranglijst
1965 31e 31e Zilver Goud 45e 8e (SPP)
1966 38e 37e 10e 11e 13e
1967 9e 10e 11e 24e 91e 33e 15e
1968 11e 27e 12e 12e
1969 21e 9e
1970 Zilver 22e 9e 25e (SPP)
1971 18e 64e 26e Zilver ↑ 11e Brons Brons 49e
1972 13e 34e 13e 8e 21e 51e 41e
1973 37e
1974 7e 15e
1975 17e 6e 10e 16e 4e 41e (SPP)
1976 22e
1977 15e
1978

Ploegen[bewerken]

Periode Ploegnaam
1964 Dextro-Energem
1965 Televizier
1966-1967 Televizier-Batavus
1968-1970 Peugeot-BP-Michelin
1971 Goudsmit-Hoff
1972-1973 Rokado
1974 Bic
1975 Gitane-Campagnolo
1976-1978 TI-Raleigh
1979-1980 De Vleeschmeesters

Trivia[bewerken]

  • Van deze coureur is bekend, dat hij bij wijze van spreken geen meter bergop kon rijden. Naar grote rondes, zoals de Ronde van Frankrijk ging hij uitsluitend, om in de vlakke etappes voor en na de bergen een of meer ritten op de sprint te winnen. In de bergen begon de ellende. Hij kwam dan steevast terecht in de achterste gelederen, die gevormd werden door allen, die zich op een of andere manier over die verschrikkelijke cols heen moesten zien te wringen. Deze groep werd veelal aangeduid als "de duiven". Maar toen een verslaggever "De Karst" een vraag stelde, waarin eerstgenoemde sprak over "de duiven", reageerde "de Leidse notariszoon" nogal bits met: "We zijn geen duiven, we zijn coureurs".
  • Tweemaal is de Karst gediskwalificeerd nadat hij een overwinning had behaald. Dit overkwam hem in 1969 in de Ronde van Lombardije en in 1974 in Parijs-Tours. In beide gevallen werd hij verdacht van doping. In het laatste geval had hij vergeten zich te laten keuren.
Voorganger:
Jo de Roo
1965
MaillotHolanda.svg Nederlands kampioen wielrennen MaillotHolanda.svg
Gerben Karstens
1966
Opvolger:
Evert Dolman
1968


Bronnen, noten en/of referenties
Website Gerben Karstens