Gerben Karstens
| Gerben Karstens | ||||
 |
||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Gerben Karstens | |||
| Geboortedatum | 14 januari 1942 | |||
| Geboorteplaats |  Leiden, Nederland |
|||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| 1965 1966-1967 1968-1970 1971 1972-1973 1974 1975 1976-1978 1979-1980 |
Televizier Televizier-Batavus Peugeot-BP-Michelin Goudsmit-Hoff Rokado Bic Gitane-Campagnolo TI-Raleigh De Vleeschmeesters |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Milaan-San Remo | 2e (1970) | |||
| Ronde van Vlaanderen | 6e (1975) | |||
| Parijs-Roubaix | 9e (1970) | |||
| Luik-Bastenaken-Luik | 11e (1971) | |||
| Ronde van Lombardije | 2e (1965) | |||
| Ronde van Italië | 23e (1973) 1 etappezege |
|||
| Ronde van Frankrijk | 30e (1967) 6 etappezeges |
|||
| Ronde van Spanje | 21e (1966) 14 etappezeges |
|||
| WK | 9e (1969) | |||
|
||||
Gerben Karstens (Leiden, 14 januari 1942) was een Nederlands beroepswielrenner in de periode 1965-1980.
Als amateur won hij samen met Evert Dolman, Jan Pieterse en Bart Zoet de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1964 op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit.
Karstens was een uitstekend sprinter, en won etappes in alle drie de grote rondes (6 in de Ronde van Frankrijk, 1 in de Ronde van Italië en 14 in de Ronde van Spanje). De enige andere Nederlanders die dit presteerden waren Jeroen Blijlevens, Erik Breukink en Jean-Paul van Poppel.
In 1974 droeg hij twee dagen de gele trui in de Ronde van Frankrijk. In de 4e etappe was hij als tweede geëindigd. Hij vergat echter naar de dopingcontrole te gaan, en kreeg tien minuten tijdstraf, waardoor hij zijn derde plaats in het algemeen klassement kwijtraakte.[1] Een dag later werd die straf echter teruggedraaid, en dankzij bonificatieseconden die Karstens in de vijfde etappe won, nam hij de gele trui zelfs over van Merckx.[2]
Hij was een opvallend figuur in het peloton vanwege zijn grappen en grollen. Zo zou hij ooit zijn gedemareerd uit het peloton, zich vervolgens in de bosjes verstopt hebben om weer achteraan het peloton aan te sluiten, terwijl het peloton maar op zoek bleef naar de "ontsnapte" Karstens. Om zijn clowneske gedragingen werd hij in het peloton "de clown" genoemd. Andere bijnamen waren "de notariszoon" en "De Karst", logischerwijs in het Frans "Le Karst".
Karstens was ook een uitstekend schaatser en lid van de kernploeg in de tijd van Rudie Liebrechts. Karstens heeft zich nu op de golfsport toegelegd en is lid van de Oosterhoutse Golf Club.
Inhoud |
Belangrijkste overwinningen [bewerken]
- 1962
- Ronde van Limburg
- 1964
- Ronde van Overijssel
- Ronde van Noord-Holland
- 13e etappe Tour de l'Avenir
- 1965
- Parijs-Tours
- 1e etappe Ronde van Nederland
- 21e etappe Ronde van Frankrijk
- 1966
- Nederlands kampioen wegwedstrijd
- 2e etappe Parijs-Luxemburg
- 12e etappe Ronde van Spanje
- 15e etappe deel B Ronde van Spanje
- 17e etappe Ronde van Spanje
- 6e etappe Dauphiné Libéré
- 3e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 9e etappe Ronde van Frankrijk
- Criterium der Azen
- 1967
- 4e etappe Ronde van Zwitserland
- 7e etappe Ronde van Spanje
- 10e etappe deel B Ronde van Spanje
- 17e etappe Ronde van Spanje
- 18e etappe Ronde van Spanje
- 1968
- GP Fourmies
- 1969
- 6e etappe Vierdaagse van Duinkerke
- 1970
- 4e etappe Ronde van België
- 1971
- 7e etappe Ronde van Zwitserland
- 11e etappe deel B Ronde van Spanje
- 1e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 1972
- 4e etappe Ronde van Sardinië
- 8e etappe deel A Ronde van Zwitserland
- 1973
- Omloop van het Waasland
- 5e etappe Ronde van Italië
- 2e etappe Ronde van Spanje
- 5e etappe Ronde van Spanje
- 7e etappe Ronde van Spanje
- 12e etappe Ronde van Spanje
- Criterium der Azen
- 1974
- 3e etappe Catalaanse Week
- 4e etappe deel A Catalaanse Week
- 16e etappe Ronde van Spanje
- Ronde van de Haut-Var
- 1975
- 4e etappe Ronde van Luxemburg
- 1976
- Proloog Ruta del Sol
- 1e etappe Ruta del Sol
- 2e etappe deel A Ruta del Sol
- 2e etappe deel B Ruta del Sol
- 18e etappe deel C Ronde van Frankrijk
- 22e etappe deel B Ronde van Frankrijk
- 12e etappe Ronde van Spanje
- 1977
- 1e etappe Ronde van Nederland
Belangrijkste ereplaatsen [bewerken]
- 1965
- 2e in de Ronde van Lombardije
- 1966
- 3e in de Trofeo Baracchi (met Bart Zoet)
- 5e in Rundum den Henninger Turm
- 5e in de Grand Prix de Lugano
- 1967
- 4e in de Ronde van Sardinië
- 5e in het NK wegwedstrijd
- 1969
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 4e in de Trofeo Baracchi (met René Pijnen)
- 5e in de Vierdaagse van Duinkerken
- 1970
- 2e in Milaan-San Remo
- 1971
- 2e in de Amstel Gold Race
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 3e in Gent-Wevelgem
- 3e in Parijs-Tours
- 1973
- 3e in het NK wegwedstrijd
- 1974
- 4e in de Ronde van de Middellandse Zee
- 4e in de GP Fourmies
- 1975
- 4e in Gent-Wevelgem
- 5e in de Ronde van Nederland
- 1976
- 3e in de Ruta del Sol
- 1976
- 3e in de Ronde van Luxemburg
- 5e in de GP Fourmies
Resultaten in voornaamste wedstrijden [bewerken]
(**) wegens veelvuldig geduwd worden door supporters |
|
Ploegen [bewerken]
| Periode | Ploegnaam |
|---|---|
| 1964 | Dextro-Energem |
| 1965 | Televizier |
| 1966-1967 | Televizier-Batavus |
| 1968-1970 | Peugeot-BP-Michelin |
| 1971 | Goudsmit-Hoff |
| 1972-1973 | Rokado |
| 1974 | Bic |
| 1975 | Gitane-Campagnolo |
| 1976-1978 | TI-Raleigh |
| 1979-1980 | De Vleeschmeesters |
Trivia [bewerken]
- Van deze coureur is bekend, dat hij bij wijze van spreken geen meter bergop kon rijden. Naar grote rondes, zoals de Ronde van Frankrijk ging hij uitsluitend, om in de vlakke etappes voor en na de bergen een of meer ritten op de sprint te winnen. In de bergen begon de ellende. Hij kwam dan steevast terecht in de achterste gelederen, die gevormd werden door allen, die zich op een of andere manier over die verschrikkelijke cols heen moesten zien te wringen. Deze groep werd veelal aangeduid als "de duiven". Maar toen een verslaggever "De Karst" een vraag stelde, waarin eerstgenoemde sprak over "de duiven", reageerde "de Leidse notariszoon" nogal bits met: "We zijn geen duiven, we zijn coureurs".
- Tweemaal is de Karst gediskwalificeerd nadat hij een overwinning had behaald. Dit overkwam hem in 1969 in de Ronde van Lombardije en in 1974 in Parijs-Tours. In beide gevallen werd hij verdacht van doping. In het laatste geval had hij vergeten zich te laten keuren.
| Voorganger: Jo de Roo 1965 |
 Nederlands kampioen wielrennen Gerben Karstens 1966 |
Opvolger: Evert Dolman 1968 |
| Olympisch kampioen |  |
|---|---|
.png){kind=small} 1960: Trapè, Bailetti, Cogliati, Fornoni · 1964: Zoet, Dolman, Karstens, Pieterse · 1968: Zoetemelk, den Hertog, Krekels, Pijnen · 1972: Jardi, Komnatov, Likhatsjov, Sjoekov · 1976: Tsjoekanov, Tsjaplygin, Kaminsky, Pikkuus · 1980: Kasjirin, Logvin, Sjelpakov, Jarkin · 1984: Bartalini, Giovannetti, Poli, Vandelli · 1988: Ampler, Kummer, Landsmann, Schur · 1992: Dittert, Meyer, Peschel, Rich |
|
| Bronnen, noten en/of referenties |
