Parijs-Roubaix

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Frankrijk Parijs-Roubaix
Tom Boonen in het Bos van Wallers-Arenberg in 2009.
Tom Boonen in het Bos van Wallers-Arenberg in 2009.
Lokale naam Paris-Roubaix
Bijnaam de Hel van het Noorden, la Reine des Classiques, la Pascale
Regio Nord-Pas-de-Calais
Datum zondag van 2e weekend in april
Organisator ASO
Classificatie
Discipline weg
Type Kasseiklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1896
Aantal edities 112 (2014)
Eerste winnaar Vlag van Duitse Keizerrijk Josef Fischer
Laatste winnaar Vlag van Nederland Niki Terpstra
Rec. Bel. winnaar Vlag van België Tom Boonen (2012)
Rec. Ned. winnaar Vlag van Nederland Niki Terpstra (2014)
Meeste zeges Vlag van België Roger De Vlaeminck
Vlag van België Tom Boonen
4 zeges
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Kasseimonument ter ere van de honderdjarige editie van Parijs-Roubaix.
De velodroom van Roubaix waar ieder jaar de klassieker De Hel van het Noorden aankomt.

Parijs-Roubaix is een eendaagse wielerwedstrijd die elk voorjaar wordt verreden in het noorden van Frankrijk.

De wielerwedstrijd is een van de vijf wielerklassiekers en wordt precies een week na de Ronde van Vlaanderen gereden. De eendaagse wedstrijd staat bekend als de "Hel van het Noorden" (l'enfer du Nord), omdat een belangrijk deel van de koers wordt verreden over de kasseistroken die karakteristiek zijn voor dit gebied. De omschrijving "Hel van het Noorden" werd het eerst in 1919 gebruikt door een journalist die de eerste editie na de Eerste Wereldoorlog volgde en diep onder de indruk was van de oorlogsverwoestingen in Noord-Frankrijk. Afhankelijk van de weersomstandigheden zijn deze stroken ofwel droog en stoffig, ofwel nat en uiterst glad. Een andere bijnaam voor de wedstrijd is dan ook la reine des classiques (de koningin der klassiekers) of ook la Pascale (paas, dus: wedstrijd omstreeks Pasen).

De textielfabrikanten Theo Vienne en Maurice Perez organiseerden deze wedstrijd voor het eerst in 1896 en met uitzondering van de beide wereldoorlogen is de wedstrijd sindsdien elk jaar verreden. Tegenwoordig is de organisatie van de wedstrijd in handen van de Société du Tour de France (A.S.O.: Amaury Sport Organisation), die ook de Ronde van Frankrijk organiseert.

Sinds 2005 maakt de wedstrijd deel uit van de Historische kalender. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour.

Parijs-Roubaix, vormt samen met de Ronde van Vlaanderen, Milaan-San Remo, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije de 5 monumenten.

Parcours[bewerken]

Oorspronkelijk liep de wedstrijd van Parijs naar Roubaix (Robaais), een voorstad van Rijsel. Vanwege de grote afstand werd de startplaats noordwaarts verlegd. In 1968, onder leiding van Jean Stablinski, werd de startstreep voor het eerst getrokken in Compiègne, dat zo'n 80 km ten noorden van Parijs ligt. De finish is traditioneel op de wielerbaan van Roubaix, waar de renners nog anderhalve ronde moeten afleggen (600 m).

Kasseien[bewerken]

Parijs-Roubaix kreeg zijn reputatie van kasseienkoers pas na de Eerste Wereldoorlog. Kasseien waren weliswaar niet onbekend in dat gebied, maar voor die tijd werd er nog veel gereden over stoffige wegen, gemaakt van puin en grind. Nadat veel van die wegen in de Eerste Wereldoorlog kapot geschoten waren, werden ze hersteld met kasseien.

Vanaf de jaren zestig zijn veel van die kasseien weer verdwenen onder een laag asfalt, maar ze hadden inmiddels zo'n eigen karakter aan Parijs-Roubaix gegeven, dat de organisatie haar best doet in de omgeving originele kasseistroken te vinden en ze zo mogelijk als erfgoed te laten beschermen. Sommige kasseienstroken zijn alleen toegankelijk voor publiek op de wedstrijddag. Tegenwoordig moeten de renners elk jaar over meer dan 50 km kasseien rijden. Bekende kasseienstroken zijn het Bos van Wallers-Arenberg, Pevelenberg (Mons-en-Pévèle) en de Carrefour de l'Arbre. Elke kasseistrook (fr: secteur pavé) krijgt een gradatie in de vorm van sterren, waarbij 5 sterren de zwaarste stroken (in lengte en ligging van kasseien) aanduiden. In 2005 werd voor het eerst in veertig jaar het Bos van Wallers buiten het parcours gelaten, vanwege de slechte toestand van de kasseien aldaar. In 2006 werd de strook terug opgenomen in het parcours.

De nummering van de stroken is aflopend. Zo ligt strook nummer 1 (Espace Charles Crupelandt, vernoemd naar de wielrenner Charles Crupelandt), een relatief goed stuk kasseien van 300 meter lang, aangelegd ter promotie van de wielerwedstrijd,in de finishplaats Roubaix, circa twee kilometer voor de finish.

Belangrijkste kasseistroken[bewerken]

Nummer Naam kasseistrook Lengte Aantal sterren
17 Bos van Wallers-Arenberg 2,4 km *****
10 Mons-en-Pévèle 3 km *****
4 Carrefour de l'Arbre 2,1 km *****
25 Quiévy à Saint-Python 3,7 km ****
18 Haveluy à Wallers 2,5 km ****
16 Wallers à Hélesmes 1,6 km ****
6 Cysoing à Bourghelles 1,3 km ****
6 Bourghelles à Wannehain 1,1 km ****
5 Camphin-en-Pévèle 1,8 km ****

"De Dubbel"[bewerken]

Parijs-Roubaix wordt soms vergeleken met de Ronde van Vlaanderen, die altijd de zondag voor Parijs-Roubaix op de Vlaamse wegen verreden wordt. De Ronde wordt getypeerd als een race met een reeks Vlaamse hellingen, waarvan het merendeel met kinderkopjes geplaveid is (vandaar ook een kasseiklassieker). Parijs-Roubaix, daarentegen, heeft geen hellingen maar telt wel heel wat kasseistroken, die er veel slechter bij liggen dan die in Vlaanderen.

Tien wielrenners wonnen beide wedstrijden in één week tijd:

1923 · Vlag van Zwitserland Heiri Suter
1932 · Vlag van België Romain Gijssels
1934 · Vlag van België Gaston Rebry
1954 · Vlag van België Raymond Impanis
1957 · Vlag van België Fred De Bruyne
1962 · Vlag van België Rik Van Looy
1977 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
2003 · Vlag van België Peter Van Petegem
2005 · Vlag van België Tom Boonen
2010 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2012 · Vlag van België Tom Boonen
2013 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara

Fietsen en materiaal[bewerken]

Door de vaak barre weersomstandigheden waarin de renners over de kasseien moeten dokkeren, kiezen ploegen soms voor specifiek technisch materiaal. Een specifieke frame- en wielenkeuze zijn vaak typerend voor deze wedstrijd.

De gebruikte fietsen in P-R hebben dan ook veel weg van de cyclocross. Zo wordt meestal gekozen voor bredere banden, of specifieke remsoorten. Veelal kiest men voor een iets lichtere bandendruk, omdat dit iets beter grip geeft en de schokken beter absorbeert. Veel ploegen kiezen er voor om her en der op het parcours extra personeel met reservewielen (of soms met reservefietsen) te plaatsen omdat veel stroken vaak niet of moeilijk bereikbaar zijn met de ploegwagen. Zo wordt de renner beter geassisteerd bij eventuele materiaalbreuk of lekke band.

Sommige toprenners gebruiken zelfs speciale frames, die geoptimaliseerd zijn voor het dokkerwerk van Parijs-Roubaix. Deze frames bieden meer stabiliteit en comfort voor de renner. In 2005 gebruikte winnaar Tom Boonen een TIME frame met langere wielbasis. In diezelfde editie gebruikte George Hincapie een TREK-prototype frame met een 2 mm dikke vering aan de zitting, die -volgens de producenten- haast alle schokken zou opvangen. Door de jaren heen zijn veel dingen uitgeprobeerd in 'de Hel van het Noorden' om een voordeel op de concurrentie te hebben. Vering op de fiets in allerlei vormen hebben hun intrede gedaan en zijn weer verdwenen. Meer en meer kiezen renners voor een 'klassieke' fiets waarbij kleine aanpassingen op het gebied van geometrie en sterkte worden toegepast.

Al een tijdje kunnen de renners bij bandbreuk assistentie vragen van een neutrale motor die tussen de renners laveert. De typische gele moto's voeren wielen met zich mee die ter beschikking staan van de renners met pech.

Lijst van winnaars[bewerken]

1896 · Vlag van Duitse Keizerrijk Josef Fischer
1897 · Vlag van Frankrijk Maurice Garin
1898 · Vlag van Frankrijk Maurice Garin
1899 · Vlag van Frankrijk Albert Champion
1900 · Vlag van Frankrijk Emile Bouhours
1901 · Vlag van Frankrijk Lucien Lesna
1902 · Vlag van Frankrijk Lucien Lesna
1903 · Vlag van Frankrijk Hippolyte Aucouturier
1904 · Vlag van Frankrijk Hippolyte Aucouturier
1905 · Vlag van Frankrijk Louis Trousselier
1906 · Vlag van Frankrijk Henri Cornet
1907 · Vlag van Frankrijk Georges Passerieu
1908 · Vlag van België Cyrille Van Hauwaert
1909 · Vlag van Frankrijk Octave Lapize
1910 · Vlag van Frankrijk Octave Lapize
1911 · Vlag van Frankrijk Octave Lapize
1912 · Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt
1913 · Vlag van Luxemburg François Faber
1914 · Vlag van Frankrijk Charles Crupelandt
1919 · Vlag van Frankrijk Henri Pélissier
1920 · Vlag van België Paul Deman
1921 · Vlag van Frankrijk Henri Pélissier
1922 · Vlag van België Berten Dejonghe
1923 · Vlag van Zwitserland Heiri Suter
1924 · Vlag van België Jules Vanhevel
1925 · Vlag van België Félix Sellier
1926 · Vlag van België Julien Delbecque
1927 · Vlag van België Georges Ronsse
1928 · Vlag van Frankrijk André Leducq
1929 · Vlag van België Charles Meunier
1930 · Vlag van België Julien Vervaecke
1931 · Vlag van België Gaston Rebry
1932 · Vlag van België Romain Gijssels
1933 · Vlag van België Sylvère Maes
1934 · Vlag van België Gaston Rebry
1935 · Vlag van België Gaston Rebry
1936 · Vlag van Frankrijk Georges Speicher
1937 · Vlag van Italië Jules Rossi

1938 · Vlag van België Lucien Storme
1939 · Vlag van België Emile Masson jr
1943 · Vlag van België Marcel Kint
1944 · Vlag van België Maurice Desimpelaere
1945 · Vlag van Frankrijk Paul Maye
1946 · Vlag van België Georges Claes
1947 · Vlag van België Georges Claes
1948 · Vlag van België Rik Van Steenbergen
1949 · Vlag van Italië Serse Coppi en Vlag van Frankrijk André Mahé
1950 · Vlag van Italië Fausto Coppi
1951 · Vlag van Italië Antonio Bevilacqua
1952 · Vlag van België Rik Van Steenbergen
1953 · Vlag van België Germain Derycke
1954 · Vlag van België Raymond Impanis
1955 · Vlag van Frankrijk Jean Forestier
1956 · Vlag van Frankrijk Louison Bobet
1957 · Vlag van België Fred De Bruyne
1958 · Vlag van België Leon Van Daele
1959 · Vlag van België Noël Foré
1960 · Vlag van België Pino Cerami
1961 · Vlag van België Rik Van Looy
1962 · Vlag van België Rik Van Looy
1963 · Vlag van België Emile Daems
1964 · Vlag van Nederland Peter Post
1965 · Vlag van België Rik Van Looy
1966 · Vlag van Italië Felice Gimondi
1967 · Vlag van Nederland Jan Janssen
1968 · Vlag van België Eddy Merckx
1969 · Vlag van België Walter Godefroot
1970 · Vlag van België Eddy Merckx
1971 · Vlag van België Roger Rosiers
1972 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1973 · Vlag van België Eddy Merckx
1974 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1975 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1976 · Vlag van België Marc Demeyer
1977 · Vlag van België Roger De Vlaeminck
1978 · Vlag van Italië Francesco Moser

1979 · Vlag van Italië Francesco Moser
1980 · Vlag van Italië Francesco Moser
1981 · Vlag van Frankrijk Bernard Hinault
1982 · Vlag van Nederland Jan Raas
1983 · Vlag van Nederland Hennie Kuiper
1984 · Vlag van Ierland Seán Kelly
1985 · Vlag van Frankrijk Marc Madiot
1986 · Vlag van Ierland Seán Kelly
1987 · Vlag van België Eric Vanderaerden
1988 · Vlag van België Dirk Demol
1989 · Vlag van België Jean-Marie Wampers
1990 · Vlag van België Eddy Planckaert
1991 · Vlag van Frankrijk Marc Madiot
1992 · Vlag van Frankrijk Gilbert Duclos-Lassalle
1993 · Vlag van Frankrijk Gilbert Duclos-Lassalle
1994 · Vlag van Moldavië Andrei Tchmil
1995 · Vlag van Italië Franco Ballerini
1996 · Vlag van België Johan Museeuw
1997 · Vlag van Frankrijk Frédéric Guesdon
1998 · Vlag van Italië Franco Ballerini
1999 · Vlag van Italië Andrea Tafi
2000 · Vlag van België Johan Museeuw
2001 · Vlag van Nederland Servais Knaven
2002 · Vlag van België Johan Museeuw
2003 · Vlag van België Peter Van Petegem
2004 · Vlag van Zweden Magnus Bäckstedt
2005 · Vlag van België Tom Boonen
2006 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2007 · Vlag van Australië Stuart O'Grady
2008 · Vlag van België Tom Boonen
2009 · Vlag van België Tom Boonen
2010 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2011 · Vlag van België Johan Vansummeren
2012 · Vlag van België Tom Boonen
2013 · Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2014 · Vlag van Nederland Niki Terpstra

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
4 Roger De Vlaeminck Vlag van België België 1972, 1974, 1975, 1977
Tom Boonen Vlag van België België 2005, 2008, 2009, 2012
3 Octave Lapize Vlag van Frankrijk Frankrijk 1909, 1910, 1911
Gaston Rebry Vlag van België België 1931, 1934, 1935
Rik Van Looy Vlag van België België 1961, 1962, 1965
Eddy Merckx Vlag van België België 1968, 1970, 1973
Francesco Moser Vlag van Italië Italië 1978, 1979, 1980
Johan Museeuw Vlag van België België 1996, 2000, 2002
Fabian Cancellara Vlag van Zwitserland Zwitserland 2006, 2010, 2013
2 Maurice Garin Vlag van Frankrijk Frankrijk 1897, 1898
Lucien Lesna Vlag van Frankrijk Frankrijk 1901, 1902
Hippolyte Aucouturier Vlag van Frankrijk Frankrijk 1903, 1904
Charles Crupelandt Vlag van Frankrijk Frankrijk 1912, 1914
Henri Pélissier Vlag van Frankrijk Frankrijk 1919, 1921
Georges Claes Vlag van België België 1946, 1947
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1948, 1952
Seán Kelly Vlag van Ierland Ierland 1984, 1986
Marc Madiot Vlag van Frankrijk Frankrijk 1985, 1991
Gilbert Duclos-Lassalle Vlag van Frankrijk Frankrijk 1992, 1993
Franco Ballerini Vlag van Italië Italië 1995, 1998

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
55 Vlag van België België
30 Vlag van Frankrijk Frankrijk
11 Vlag van Italië Italië
6 Vlag van Nederland Nederland
4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
2 Vlag van Ierland Ierland
1 Vlag van Australië Australië, Vlag van Duitsland Duitsland, Vlag van Luxemburg Luxemburg, Vlag van Moldavië Moldavië, Vlag van Zweden Zweden

Jongeren -23[bewerken]

Opmerking: van deze lijst is enkel Marc Madiot erin geslaagd in zijn profcarrière opnieuw te winnen in Roubaix. Hij deed dit zelfs twee maal, namelijk in 1985 en 1991.

Externe links[bewerken]