John Degenkolb

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Degenkolb
John Degenkolb tijdens de Ronde van Frankrijk 2013
John Degenkolb tijdens de Ronde van Frankrijk 2013
Persoonlijke informatie
Volledige naam John Degenkolb
Geboortedatum 7 januari 1989
Geboorteplaats Vlag van Duitsland Gera, Duitsland
Sportieve informatie
Huidige ploeg Argos-Shimano
Discipline Weg
Specialisatie Sprinten, klassiekers
Ploegen
2006
2007

2008 - 2010
2011
2012 - heden
Team Thüringen (Junioren)
H&R race Team Thüringen (Junioren)
Thüringer Energie Team
Team HTC-High Road
Argos-Shimano
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 5e (2012)
Ronde van Vlaanderen 9e (2013)
Parijs-Roubaix 2e (2014)
WK 4e (2012)
Extra
Zeges:  
UCI Europe Tour
Parijs-Tours
Gent-Wevelgem
2012
2013
2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

John Degenkolb (Gera, 7 januari 1989) is een Duits wielrenner.

Carrière[bewerken]

Begin[bewerken]

Degenkolb viel al bij de junioren op: hij werd tweede op het wereldkampioenschap tijdrijden voor junioren in 2007 en behaalde een bronzen medaille bij de wegwedstrijd op het WK 2008. Sinds 2008 reed hij voor het Thüringer Energie Team. In 2010 werd hij Duits kampioen bij de beloften. Vanaf 2011 stapte hij over naar de ProTour en kwam hij uit voor HTC-Columbia. In de Dauphiné Libéré viel hij met twee spurtoverwinningen op. Op 9 augustus 2011 werd bekend dat Degenkolb een contract heeft getekend bij het Nederlandse Skil-Shimano, vanaf 2012 Argos-Shimano genoemd.

2012: vijf overwinningen in de Vuelta[bewerken]

Op 17 maart eindigde hij knap vijfde in Milaan-San Remo, na Peter Sagan en net voor Filippo Pozzato. In mei won hij twee etappes in zowel de Vierdaagse van Duinkerke als in de Ronde van Picardië; in deze driedaagse won hij ook het eindklassement. In juni werd door ploegleiding beslist dat Marcel Kittel wel en Degenkolb niet naar de Ronde van Frankrijk mocht gaan, vooral om de jonge sprinter tegen zichzelf te beschermen.[1] In de gietende regen van Krakau won Degenkolb op 16 juli de slotrit van de Ronde van Polen door in de massasprint de Australiër Matthew Hayman en de Brit Ben Swift te verslaan; zo bezorgde hij zijn team Argos-Shimano een eerste zege in de World Tour van 2012. Tijdens de tweede rit van de Ronde van Spanje won Degenkolb zijn eerste etappe in een grote ronde door in Viana in de massaspurt nog net de Australiër Allan Davis af te troeven. Ook in de tweede en derde massasprint van de Ronde van Spanje was Degenkolb de snelste, door respectievelijk de Italianen Daniele Bennati en Elia Viviani te verslaan en zo de vijfde en zevende etappe te winnen. De tiende rit, een dag na de rustdag, werd ook op het conto van Degenkolb bijgeschreven, die ditmaal de spurt van ver aanging en tot op het eind standhield. Degenkolb wist ook de slotetappe van de Ronde van Spanje, met finish in Madrid, te winnen. Hiermee bezorgde hij zijn ploeg voor de vijfde keer een etappezege in de Ronde van Spanje van 2012. Op zondag 23 september eindigde Degenkolb tijdens de wegwedstrijd op de wereldkampioenschappen in Valkenburg knap vierde, na winnaar Philippe Gilbert, de Noor Boasson Hagen en de Spanjaard Alejandro Valverde. In december werd Degenkolb verkozen tot Duits wielrenner van het jaar.[2]

2013: sterk najaar[bewerken]

Degenkolbs eerste overwinning van het seizoen kwam op 8 mei in Matera en was tevens zijn eerste ooit in de Giro: bij het aansnijden van een bocht bij de ingang van de laatste kilometer gleed zijn ploegmakker Luka Mezgec vooraan weg, waardoor Marco Canola plots een bres geslagen had en Degenkolb, die Mezgec nog net had weten te ontwijken, de laatste 800 meter vol aan de bak moest om 200 meter voor het einde op en over de Italiaan te kunnen gaan. Na een korte jubel bij de aankomst zonk Degenkolb even ineen, zo diep was hij gegaan. Op 25 augustus werd de Vattenfall Cyclassics verreden en in de massasprint te Hamburg klopte Degenkolb zijn landgenoot André Greipel en de Noor Alexander Kristoff. Na twee ritten te hebben gewonnen in de Eurometropool Tour en ook Parijs-Bourges op zijn palmares bijschreef, won Degenkolb zijn vierde wedstrijd in tien dagen tijd: op 13 oktober versloeg hij in de sprint van de najaarsklassieker Parijs-Tours de Deen Michael Mørkøv en de Fransman Arnaud Démare.

2014[bewerken]

Halfweg februari won Degenkolb meteen drie ritten na elkaar in de Ronde van de Middellandse Zee en dit door in de massasprint respectievelijk Danilo Napolitano, Yannick Martinez en Thor Hushovd naar de tweede stek te verwijzen. Na twee tweede plaatsen won hij in de derde etappe van Parijs-Nice op het autosportcircuit van Magny-Cours de massaspurt voor Matthew Goss en José Joaquín Rojas. In Milaan-San Remo werd hij tot de favorieten gerekend, maar een lekke band net voor de beklimming van de Poggio gooide roet in het eten. Op zondag 30 maart wist Degenkolb zijn eerste voorjaarsklassieker te winnen: in de massasprint van de 76ste editie van Gent-Wevelgem, die voor het eerst de subtitel In Flanders Fields meekreeg,[3][4] glipte hij uit het wiel van de winnaar van vorig jaar, Peter Sagan en hield Arnaud Démare nog net af. In Parijs-Roubaix mocht Degenkolb voor het eerst het podium van een van de vijf monumenten op, door op twintig seconden van winnaar Niki Terpstra de sprint van het achtervolgende groepje te winnen voor Fabian Cancellara en Sep Vanmarcke.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2008
1e en 2e etappe Linz-Passau-Budweis
2009
Erzgebirgs Rundfahrt
2010
4e en 5e etappe Ronde van Bretagne
3e etappe Ronde van de Elzas
6e en 8e etappe An Post Rás
1e en 5e etappe Ronde van de Toekomst
2011
2e etappe Ronde van de Algarve
2e etappe Driedaagse van West-Vlaanderen
Eschborn-Frankfurt City Loop
2e etappe Ronde van Beieren
2e en 4e etappe Critérium du Dauphiné
2012
1e en 2e etappe Vierdaagse van Duinkerke
1e en 3e etappe Ronde van Picardië
Gele trui Eindklassement Ronde van Picardië
7e etappe Ronde van Polen
2e, 5e, 7e, 10e en 21e etappe Ronde van Spanje
GP van Isbergues
2013
5e etappe Ronde van Italië
Vattenfall Cyclassics
2e en 4e etappe Eurométropole Tour
Parijs-Bourges
Parijs-Tours
2014
1e, 2e, 3e etappe Ronde van de Middellandse Zee
3e etappe Parijs-Nice
Puntenklassement Parijs-Nice
Gent-Wevelgem

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011 144e  
2012 131e (5) 
2013 opgave (1)  121e  
2014 123e  
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Parijs-Tours Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld- ranglijst
2011 94e 19e 137e 11e 111e 116e (UWT)
2012 5e 59e 63e 4e 57e 4e
2013 18e 9e 28e Goud ↑ 65e 42e 41e (UWT)
2014 39e 15e Zilver ↑ Goud ↑

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Resultaten in kleinere rondes
Jaar Parijs-Nice Critérium du Dauphiné Ronde van Polen
2011 DNF (2 etappes) 76e
2012 96e 115e 71e (1 etappe)
2013
2014 71e(1 etappe)

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Degenkolb snelste in Vuelta bij afwezigheid topsprinters standaard.be 22 augustus 2012
  2. John Degenkolb verkozen tot Duits renner van het jaar wielerflits.nl 20 december 2012
  3. In Flanders Fields gent-wevelgem.be maart 2014
  4. Gent-Wevelgem brengt eerbetoon aan WO I-helden nieuwblad.be 10 maart 2014