Ronde van Lombardije

Ronde van Lombardije
Parcours van de Ronde van Lombardije (2008)
Lokale naam	Giro di Lombardia
Bijnaam	De koers van de vallende bladeren
Regio	Lombardije, Italië
Datum	midden oktober
Organisator	RCS
Classificatie
Discipline	weg
Type	Heuvelachtige najaarsklassieker
Internationale kalender	UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie	1905
Aantal edities	104 (2010)
Eerste winnaar	Giovanni Gerbi
Recentste winnaar	Oliver Zaugg
Rec. Bel. winnaar	Philippe Gilbert (2010)
Rec. Ned. winnaar	Hennie Kuiper (1981)
Meeste zeges	Fausto Coppi (5x)
Wielersport
Portaal    Wielersport

De Ronde van Lombardije wordt sedert 1905 verreden en is de laatste klassieker van het wielerseizoen en heeft daarom als bijnaam de koers van de vallende bladeren (la corsa delle foglie morte, letterlijk "de koers van de stervende bladeren").

Oorspronkelijk was Milaan de startplaats en lag de finishlijn in Como. Van 1998 tot 2003 werd de finish echter verlegd naar Bergamo. Sinds 2004 ligt de start in Mendrisio en lag de finish als vanouds weer in Como. Op 50 km voor deze finish ligt het kerkje van de beschermheilige van wielrenners: de Madonna del Ghisallo. In 2011 werd de finish opnieuw verlegd, ditmaal naar Lecco.

De Ronde van Lombardije behoorde tot 2004 tot de wereldbekerreeks en het was vaak pas in deze zware wedstrijd, dat duidelijk werd wie de winnaar van de wereldbeker werd. Van 2005-2010 was de Ronde van Lombardije onderdeel van de UCI ProTour. Vanaf 2011 maakt hij deel uit van de UCI World Tour.

Ook vroeger al was deze wedstrijd het sluitstuk van de Super Prestige en het toneel van bizarre strijd. In 1978 werd Bernard Hinault het 'slachtoffer' van samenwerkende Italiaanse ploegen die Francesco Moser aan de overwinning in de Super Prestige hielpen. Het jaar daarna nam Hinault echter sportief wraak door in slecht regenweer vroeg de aanval te zoeken en zowel de koers als de Super Prestige voor zich op te eisen.

De wedstrijd werd twaalf keer door een Belg gewonnen. In 1917 was Philippe Thys de eerste. Na hem volgden Rik Van Looy (1959), Emile Daems (1960), Herman Van Springel (1968), Jean-Pierre Monseré (1969), Eddy Merckx (1971, 1972), Roger De Vlaeminck (1974, 1976), Fons De Wolf (1980) en Philippe Gilbert (2009, 2010). Twee Nederlanders wonnen de koers. Jo de Roo deed dit in 1962 en 1963 en Hennie Kuiper in 1981.

Lijst van winnaars

Meervoudige winnaars

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen	Renner	Land	Jaren
5	Fausto Coppi	Italië	1946, 1947, 1948, 1949, 1954
4	Alfredo Binda	Italië	1925, 1926, 1927, 1931
3	Henri Pélissier	Frankrijk	1911, 1913, 1920
	Costante Girardengo	Italië	1919, 1921, 1922
	Gaetano Belloni	Italië	1915, 1918, 1928
	Gino Bartali	Italië	1936, 1939, 1940
	Seán Kelly	Ierland	1983, 1985, 1991
	Damiano Cunego	Italië	2004, 2007, 2008
2	Giovanni Brunero	Italië	1923, 1924
	Aldo Bini	Italië	1937, 1942
	Mario Ricci	Italië	1941, 1945
	Jo de Roo	Nederland	1962, 1963
	Franco Bitossi	Italië	1967, 1970
	Eddy Merckx	België	1971, 1972
	Felice Gimondi	Italië	1966, 1973
	Roger De Vlaeminck	België	1974, 1976
	Francesco Moser	Italië	1975, 1978
	Bernard Hinault	Frankrijk	1979, 1984
	Gianbattista Baronchelli	Italië	1977, 1986
	Tony Rominger	Zwitserland	1989, 1992
	Michele Bartoli	Italië	2002, 2003
	Paolo Bettini	Italië	2005, 2006
	Philippe Gilbert	België	2009, 2010

Overwinningen per land

Overwinningen	Land
67	Italië
12	België
11	Frankrijk
5	Zwitserland
3	Ierland,  Nederland
1	Verenigd Koninkrijk,  Litouwen,  Luxemburg,  Rusland

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Officiële website