Joaquim Rodríguez

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joaquim Rodríguez Oliver
Rodríguez tijdens de Ronde van Frankrijk 2013
Rodríguez tijdens de Ronde van Frankrijk 2013
Persoonlijke informatie
Volledige naam Joaquim Rodríguez Oliver
Bijnaam El Purito
Geboortedatum 12-05-1979
Geboorteplaats Parets del Vallès, Spanje
Lengte 170 cm
Gewicht 55 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Katjoesja
Specialisatie heuvels, klimmen
Ploegen
2000 va 01-09
2001-2003
2004-2006
2006-2009
2010-heden
ONCE-Deutsche Bank
ONCE-Eroski
Saunier Duval - Prodir
Caisse d'Epargne
Team Katjoesja
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 2e (2011)
Luik-Bastenaken-Luik 2e (2009, 2013)
Ronde van Lombardije 1e (2012, 2013)
Ronde van Italië 2e (2012)
2 etappezeges
Ronde van Frankrijk 3e (2013)
1 etappezege
Ronde van Spanje 3e (2010, 2012)
8 etappezeges
WK 2e (2013)
UCI World Tour 1e (2012, 2013)
Extra
Zeges:  
Waalse Pijl
UCI Wereldranglijst
Ronde van Catalonië
2012
2010
2010, 2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Joaquim Rodríguez Oliver (Parets del Vallès, 12 mei 1979) is een Spaans wielrenner. Zijn jongere broer Alberto is eveneens wielrenner.

Rodríguez is vooral goed op zeer steile heuvels en bergen. Zo won hij in 2005 het bergklassement van de Ronde van Spanje. Ondanks zijn beperkte tijdritcapaciteiten rijdt hij regelmatig in de top tien in het eindklassement van grote rondes. Rodríguez is ook een van de weinige die in alle drie de grote rondes een rit heeft gewonnen.

Carrière[bewerken]

Zijn profdebuut maakte Rodríguez op 1 september 2000, toen hij als stagiair begon bij ONCE-Deutsche Bank. Rodríguez reed daarna nog drie jaar voor de ploeg en won onder andere een etappe in Parijs-Nice.

In 2004 ging hij naar Saunier Duval-Prodir. In zijn eerste jaar voor deze ploeg won hij al het eindklassement van de Catalaanse Week en een jaar later vulde hij zijn palmares aan met de klassieker Subida a Urkiola en het bergklassement in de Ronde van Spanje.

In 2006 ging hij naar Caisse d'Epargne, waar hij in maart al een etappezege in Parijs-Nice behaalde. In het bergklassement van die ronde eindigde Rodríguez als derde en ook in de Klasika Primavera van dat jaar eindigde hij als derde.

2007 was een uitstekend jaar. Zo pakte hij de nationale titel op de weg in Cuenca. 2008 bracht een uitstekende Giro, waar hij zeer aanvallend reed en uiteindelijk zeventiende in de eindrangschikking werd. Rodríguez won dat jaar ook een etappe in Tirreno-Adriatico op de zeer steile Monteluppone, een klim met percentages van 20%. Ook reed hij zijn beste Vuelta waar hij zesde werd, één plaats lager dan zijn kopman Valverde. Rodríguez pakte mooie ereplaatsen mee in de Waalse Klassiekers met een 8e plaats in zowel Luik-Bastenaken-Luik, de Waalse Pijl en de Amstel Gold Race. In 2009 won hij opnieuw de etappe met aankomst op Monteluppone in de Tirreno en werd hij tweede in Luik-Bastenaken-Luik. In het najaar won Rodríguez een etappe in de Ronde van Burgos. Op 10 augustus 2009 werd bekend dat hij volgend seizoen naar Team Katusha verkast. Op het einde van het seizoen 2009 werd Rodriguez nog derde op het WK 2009.

In 2010 maakte hij indruk in zijn eerste seizoen bij Katusha, hij was goed op dreef in de etappekoersen met een zesde plaats in Parijs-Nice, een derde plaats in de Ronde van het Baskenland en winst in het eindklassement van de Ronde van Catalonie. Ook werd Rodriguez 2e in de Waalse Pijl en negende in de Ronde van Zwitserland. Hij maakte in 2010 zijn debuut in de Tour en won de zware twaalfde etappe in Mende door niemand minder dan Alberto Contador te verslaan in de sprint. Hij eindigde het seizoen als de nummer één van de UCI Wereldranglijst.

In 2012 slaagde hij erin om, na verschillende tweede plaatsen, eindelijk de Waalse Pijl op zijn naam te schrijven.

In de Ronde van Italië 2012 won Rodríguez de tiende etappe en veroverde daarbij ook de roze trui. Na vier dagen verloor hij de leiding in het algemeen klassement aan Ryder Hesjedal, maar een dag later werd de roze trui door Rodríguez heroverd. De Spanjaard schreef tevens de zeventiende etappe (een bergrit) op zijn naam door in de eindsprint zijn concurrenten te verslaan. Rodríguez droeg vanaf de vijftiende tot de twintigste etappe wederom de roze trui, maar verloor deze in laatste etappe, een individuele tijdrit, weer aan de Canadees Hesjedal. Na de Giro nam hij twee maanden rust om zich in alle rust voor te bereiden op de Vuelta. Hij maakte zijn rentree in de Ronde van Burgos, waar hij in dienst reed van zijn luxehelper Daniel Moreno die het eindklassement op zijn naam schreef. In de Clasica San Sebastian, vier dagen voor de start van de Ronde van Spanje, reed hij een sterke wedstrijd die beloond werd met een achtste plaats. In de Ronde van Spanje leek hij de eerste bergrit, naar Arrate, te gaan winnen. Rodriguez hield echter te vroeg de benen stil waardoor Alejandro Valverde alsnog de ritzege pakte. De volgende dag kwam Valverde ten val en pakte Rodriguez de rode leiderstrui. In de zesde etappe naar Jaca, die eindigde een steile korte klim, liet Rodriguez zien onklopbaar te zijn op dergelijke aankomsten. De Spanjaard beantwoordde een demarrage van Chris Froome en reed onbedreigd naar zijn vijfde ritzege in de Ronde van Spanje. In de negende etappe die voerde naar de zware slotklim naar La Gallina, werd Rodriguez tweede na op het laatste moment Alberto Contador te hebben achterhaald samen met winnaar Valverde. De volgende dag, met aankomst in Barcelona, reed Rodriguez weg op de befaamde Montjuïc. Alleen Philippe Gilbert kon volgen en klopte Rodriguez in de sprint. Rodriguez nam met de bijbehorende bonificaties 20 seconden op zijn grote concurrenten voor de eindzege. In de twaalfde etappe, een vlakke rit met een zeer steile slotkilometers, was Rodríquez weer de snelste. Hij reed weg samen Alberto Contador weg bij de andere favorieten. De renner van Saxo Bank-Tinkoff Bank kon Rodríquez echter niet bijbenen in de laatste honderden meters. Ook in de veertiende etappe, met aankomst bergop, was Rodríquez Contador de baas en pakte zo zijn derde ritzege in de Ronde van Spanje van 2012. Eind september won Rodríquez de Ronde van Lombardije, waar hij in de stromende regen solo over de finish kwam. Met deze overwinning pakte hij ook de leiding in de UCI World Tour.

In 2013 eindigde Rodríquez voor het eerst in zijn carrière op het podium van de Ronde van Frankrijk. Dit betekende dat hij in alle grote rondes op het podium heeft gestaan. Tijdens de Ronde van Spanje won hij de negentiende etappe en eindigde hij net naast het podium. Tijdens de wegrit van het WK wielrennen in Florence leek Rodríquez de regenboogtrui te gaan veroveren, maar hij werd in de laatste kilometers bijgehaald door de Portugees Rui Costa, die hem in de sprint versloeg. Een week later kwam hij wel weer juichend over de streep nadat hij op dezelfde wijze als in 2012 de Ronde van Lombardije won. Hij verzekerde zich, net als in 2012, ook van de eindwinst in de UCI World Tour.

Palmares[bewerken]

2001

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2001 80e  
2003 26e (1) 
2004 42e  
2005 80e   37e Jersey orange.svg 
2006 17e  
2007
2008 17e   6e  
2009 opgave   7e  
2010 5e (1)  Brons ↑ (1) 
2011 4e   19e (2) 
2012 Zilver ↑ (2)Jersey red.svg  Brons ↑ (3) 
2013 Brons ↑   4e (1) 
2014 opgave   54e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
2001
2003 32e
2004 112e 70e 20e 72e
2005 29e 25e 24e 74e (UPT)
2006 97e 12e 34e 138e (UPT)
2007 11e 75e 76e 65e 117e (UPT)
2008 59e 8e 8e 28e 8e 6e 90e (UPT)
2009 132e 43e Zilver ↑ 29e 135e Brons ↑ 32e (UWR)
2010 opgave Zilver ↑ Goud (UWR)
2011 Zilver ↑ 26e Brons ↑ Zilver ↑ Brons (UWT)
2012 24e 15e Goud ↑ Goud ↑ 39e Goud (UWT)
2013 opgave Zilver ↑ Goud ↑ 6e Zilver ↑ Goud (UWT)
2014 opgave 70e

Externe link[bewerken]