Ronde van Italië 2008
 Ronde van Italië 2008 |
||||
 |
||||
| Routekaart Ronde van Italië 2008 |
||||
| Periode | 10 mei t/m 1 juni 2008 | |||
| Startplaats | Palermo | |||
| Finishplaats | Milaan | |||
| Totale afstand | 3424 km | |||
| Gem. snelheid | 38,044 km/u | |||
| Deelnemers | 198 | |||
| Eindklassementen | ||||
 Winnaar |
Alberto Contador | |||
 Punten |
Daniele Bennati | |||
 Berg |
||||
 Jongeren |
Riccardo Riccò | |||
| Ploegen | CSF Group-Navigare | |||
|
||||
De 91e editie van de Ronde van Italië werd van 10 mei 2008 tot 1 juni verreden van Palermo naar Milaan.
De etappekoers werd gewonnen door Alberto Contador, die hiermee na de Ronde van Frankrijk 2007 een tweede grote rittenkoers op zijn naam schreef. De andere klassementen werden allen gewonnen door Italianen: Daniele Bennati won het puntenklassement, Emanuele Sella het bergklassement, (maar die werd nadien gedeklasseerd wegens betrapt op doping) en Riccardo Riccò het jongerenklassement.
[bewerken] Parcours
De ronde begon in Palermo op het eiland Sicilië. In 1986 begon de Ronde van Italië ook al eens in Palermo. Toen stond er een proloog van slechts 1 kilometer op het programma, gewonnen door Urs Freuler. Deze editie begon met een ploegentijdrit. Het peloton reed drie dagen op het eiland en trok vervolgens naar het Italiaanse vasteland. De finishlijn eindigde op 1 juni traditioneel in Milaan.
De 91e editie van de Ronde van Italië telde 21 etappes, waaronder 4 tijdritten (één ploegentijdrit, twee vlakke individuele tijdritten en één individuele klimtijdrit). Er waren 4 aankomsten bergop.
[bewerken] Uitslag
| rang | renner | land | ploeg | tijd |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Alberto Contador |  Spanje |
Astana | 89u 56' 49" |
| 2 | Riccardo Riccò | Italië |
Saunier Duval | op 1' 57" |
| 3 | Marzio Bruseghin | Italië |
Lampre | op 2' 54" |
| 4 | Franco Pellizotti | Italië |
Liquigas | op 2' 56" |
| 5 | Denis Mensjov |  Rusland |
Rabobank | op 3' 37" |
| 6 | Italië |
CSF Group-Navigare | op 4' 31" | |
| 7 | Jurgen Van den Broeck | .svg){kind=small} België |
Silence-Lotto | op 6' 30" |
| 8 | Danilo Di Luca | Italië |
Team LPR | op 7' 15" |
| 9 | Domenico Pozzovivo | Italië |
CSF Group - Navigare | op 7' 53" |
| 10 | Gilberto Simoni | Italië |
Saunier Duval | op 11' 03" |
| 11 | Vincenzo Nibali | Italië |
Liquigas | op 20' 14" |
| 12 | Fortunato Baliani | Italië |
CSF Group - Navigare | op 20' 34" |
| 13 | Tadej Valjavec |  Slovenië |
AG2R-La Mondiale | op 24' 02" |
| 14 | Gustav Larsson |  Zweden |
Team CSC | op 27' 25" |
| 15 | Paolo Savoldelli | Italië |
Team LPR | op 30' 15" |
* Emanuele Sella werd betrapt op het gebruik van Cera tijdens deze Giro, en werd 1 jaar geschorst en geschrapt uit alle respectievelijke rangschikkingen.
[bewerken] Etappe-overzicht
[bewerken] Etappes
[bewerken] Eerste etappe
De eerste etappe in de Ronde van Italië was net zoals vorig jaar een ploegentijdrit. Vorig jaar startte men op Sardinië, terwijl de karavaan dit jaar afzakte naar Sicilië. Met name de hoofdstad Palermo. Er werd een parcours van 23.6 kilometer uitgetekend langs de mooiste plekjes van deze maffiastad. Zo passeerden de ploegen langs het stadion van de serie A-ploeg. Het parcours was zeker niet zo selectief als in 2007, maar in het tweede deel van de tijdrit was er wel een stuk vals plat, waar eventueel de beslissing kon vallen.
Team Milram mocht het spits van deze Ronde van Italië afbijten. Zij reden als eersten om 15u.30 van het startpodium. Met een ploeg zonder Alessandro Petacchi eindigden ze net buiten de top 10. De eerste richttijd werd neergezet door Tinkoff. De Italiaanse-Russische ploeg bleef lange tijd staan aan de kop, maar werden nog door zeven andere ploegen overklast. Dé topfavorieten voor deze ploegentijdrit, Team Slipstream, gingen al tamelijk vroeg van start in vergelijking met de andere topploegen. Aan het eerste tussenpunt zetten ze een behoorlijk trage tijd neer, maar ze versnelden dan in het tweede deel. David Millar trok op het stukje vals plat zo hard door dat ze nog maar met zes renners overbleven. Aan de finish moest de Brit zelf lossen. Christian Vande Velde mocht als eerste van de ploeg over de streep rijden, want “hij was hier zonder twijfel de sterkste”, aldus het ploegcommentaar.
Het zag er lange tijd naar uit dat de tijd van Slipstream niet ging standhouden, want vele ploegen gingen hen aan het eerste tussenpunt voorbij. Zo prutste Team High Road maar liefst 13 seconden van hun tijd af na een 10-tal kilometer. Ondertussen kwam het geplaagde Astana aan de streep met een tweede tijd. Zij hadden 29 seconden achterstand op de Amerikaanse ploeg. Verschillende ploegen, waaronder Barloworld, LPR en Liquigas gingen Astana nog voorbij, maar ook zij kwamen te kort op Slipstream. In het tweede deel van de tijdrit werden zij volledig weggeblazen, terwijl ze aan het eerste tussenpunt een paar seconden voorsprong hadden.
De enige ploegen die nog enigszins in de buurt kwamen, waren Team High Road die jammer genoeg moesten wachten op hun kopman Kanstantsin Siwtsow, waardoor ze zeven seconden te kort kwamen aan de streep. Zonder dat oponthoud waren zij hier waarschijnlijk de winnaar. De Brit Bradley Wiggins moest zijn kopman letterlijk aanporren. Het was uiteindelijk Team CSC dat het dichtst in de buurt kwam. Met een soort van B-ploeg – aangezien de echte kopmannen niet aan de start stonden – verloren ze zes seconden. Het was dus uiteindelijk Christian Vande Velde die al eerste de roze trui mocht aantrekken. Geen enkele ploeg heeft de Giro hier verloren, maar Gilberto Simoni en Riccardo Riccò kregen pijnlijk tijdsverlies aan de broek.
| Eerste etappe (ploegentijdrit) - 10 mei Van Palermo naar Palermo over 23,6 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Team Slipstream | |
| Roze trui | Christian Vande Velde | |
[bewerken] Tweede etappe
De tweede etappe in deze Ronde van Italië was niet echt zoals je mag verwachten in een grote ronde. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Ronde van Frankrijk werd er geen massasprint verwacht in de eerste rit in lijn. Over een geaccidenteerd van 207 kilometer ging het peloton dwars door het binnenland van Sicilië. Wie deze streek een beetje kent, weet wel dat het daar constant op en af gaat. Het weer in dit stukje van Italië was zeker niet perfect; de temperatuur was best in orde met 18 graden, maar het was overwegend bewolkt en er werd zelfs regen voorspeld. Eén renner ging vandaag niet van start, namelijk Igor Astarloa, de oud-wereldkampioen. Hij zat de hele nacht op de pot, waardoor het niet echt geschikt was om te starten. Na één dag telde het peloton nog 196 renners.
Door de mindere weersomstandigheden was slechts één enkele renner geïnspireerd. Het was de Spanjaard Dionisio Galparsoro van Euskaltel. Na 16 kilometer ging hij ervan door, maar veel snee zat er niet op. Hij liep uit tot 1’20”, waardoor hij als eerste boven kwam op de Gratteri, een col van tweede categorie. 15 kilometer werd hij echter weer gegrepen, omdat er in het pelooton veel renners begerig waren naar de bergpunten. Zo kwamen typische klimmers als Kevin Seeldraeyers, Sella (doping) en Félix Cárdenas naar voren om mee te sprinten. De Italiaan van CSF graaide de meeste punten mee, waardoor hij de groene bergtrui mag aantrekken. Door het zware openingsgedeelte lag de gemiddelde snelheid bijzonder laag, namelijk 30 km/u.
Dat was het teken voor David Loosli en Jérémy Roy om zich in de kijker te rijden. Het peloton reageerde niet meteen met als gevolg dat ze weg waren. Ze bereikten al snel hun maximum voorsprong van 10 minuten. Tot de Polizzello er aan kwam, een helling van derde categorie. In de grote groep verhoogde men het tempo, aangezien er alweer enkele renners op zoek gingen naar de bergpunten. De voorsprong op de top was slechts acht minuten meer. Emanuele Sella (doping)en Daniele Pietropolli pikten de laatste puntjes mee. In de afdaling zette Team Slipstream zich weer op kop, onder leiding van Bäckstedt, om de voorsprong nog meer naar beneden te halen. De twee koplopers passeerden ondertussen aan de ‘Exposprint’ in Serradifalco, waar Loosli als eerst voorbij kwam voor Roy. De Fransman was daar echter niet tevreden mee, want na die sprint besloot hij niet meer mee te werken. Ook de Lamprerenner besloot dan maar de handdoek in de ring te gooien en de twee zetten zich recht.
Ondertussen was het beginnen druppelen, wat gevaarlijke omstandigheden opleverde. Onder andere David Zabriskie en Alberto Contador kwamen ten val. De Amerikaanse kampioen tijdrijden moest op 60 kilometer van het einde afgevoerd worden met de ziekenwagen. Voorin het peloton vertraagde men ook het tempo, maar toch werden de vluchters gegrepen. Op 50 kilometer van het einde was hun liedje uitgezongen. Niemand demarreerde nog met als gevolg dat het peloton compact naar de plaatselijke ronde in Agrigento ging, tevens het parcous van het wereldkampioenschap wielrennen 1994. De etappe van vandaag eindigde op een klimmetje van 4 kilometer met een maximumpercentage van 10% op anderhalve kilometer van de aankomst. In de voorlaatste ronde was het Millar die het tempo hooghield.
In de laatste tien kilometers werd de koppositie in het peloton overgenomen door Liquigas, maar nog in grotere mate door LPR dat Danilo Di Luca naar voren bracht. Deze twee ploegen reden zo hard op kop dat niemand nog de intentie had om aan te vallen. Aan het begin van deze slotklim moesten al meteen een pak renners lossen door het strakke tempo van de jongens van Di Luca. De klassementsrenners en specialisten schoten naar voor, maar niemand wou al vroeg aanvallen. Zelfs op het steilste stuk was het nog behoorlijk rustig. Onder de rode vod was het uiteindelijk Joaquím Rodríguez die als eerste ging. Hij ging er als een speer vandoor met niemand in zijn wiel. De helpers van LPR moesten van kop en Leonardo Piepoli van Saunier Duval lag het tempo opnieuw wat hoger. Ook hij kon de kloof met Rodriguez niet dichten. Paolo Savoldelli moest uiteindelijk in de laatste, vlakke 400 meters alles uit de kast halen om de Spaanse kampioen bij te halen. De renner van Caisse d’Epargne viel op 200 meter van de aankomst stil en werd voorbijgesneld door Riccardo Riccò. Die haalde het oppermachtig in de sprint voor Danilo Di Luca & Davide Rebellin. Franco Pellizotti werd vierde en nam de leiderstrui over. Uiteindelijk bleven de verschillen beperkt, alleen was er weer tijdsverlies voor Gilberto Simoni en Mauricio Soler (die sukkelde met een bronchitis).
| Tweede etappe - 11 mei Van Cefalù naar Agrigento over 207 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Riccardo Riccò | |
| Roze trui | Franco Pellizotti | |
[bewerken] Derde etappe
Op de eerste klim van de dag waren er veel aanvallen, vooral van renners die op de Maletto punten voor de bergtrui wilden pakken, zoals Emanuele Sella (doping) die zijn leidende positie in het klassement wilde verstevigen. Nadat er een vlucht van zes man weg was, werd het peloton rustiger. De zes, bestaande uit Riccardo Chiarini, Matej Jurčo, Kevin Seeldraeyers, Mickaël Buffaz, Jérémy Roy en Pavel Broett, mochten daarna het koersverloop lange tijd uitmaken.
De voorsprong van de kopgroep bleef rond de twee minuten. Ondertussen waren er in het peloton vele valpartijen door de regenbuien die spekgladde wegen veroorzaakten. De grootse slachtoffers van de valpartijen waren Stuart O'Grady en Bradley McGee van Team CSC. De Australiërs braken allebei hun sleutelbeen en moesten de koers verlaten. Ook Riccardo Riccò was slachtoffer van een valpartij. Hij kon zijn Giro wel vervolgen.
Met nog 30 kilometer te gaan werd de kopgroep gegrepen. Op een klimmetje op 8 kilometer probeerden Antonio Colom, Jurgen Van den Broeck, Vincenzo Nibali en Lilian Jégou weg te komen maar geen van allen met succes. De sprint verliep ook niet vlekkeloos; Graeme Brown viel samen met Nikolaj Troesov. De massasprint werd gewonnen door Daniele Bennati. Zijn ploeggenoot Franco Pellizotti behield de roze trui.
| Derde etappe - 12 mei Van Catania naar Milazzo over 221 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Daniele Bennati | |
| Roze trui | Franco Pellizotti | |
[bewerken] Vierde etappe
Na een kilometer wedstrijd viel Rik Verbrugghe aan en hij kreeg de zegen van het peloton. Hij kreeg maximaal 10 minuten voorsprong. Op 30 kilometer van de finish begonnen de sprintersploegen jacht op hem te maken. Op 19 kilometer van de streep werd hij op de top van een klimmetje ingehaald.
In de afdaling van de klim vielen eerst Kevin Seeldraeyers en vervolgens zijn kopman Paolo Bettini aan, maar hij werd spoedig bijgehaald door de mannen van LPR. Op de vlakke strook naar de finish kwamen degenen die gelost waren op de berg terug. Daarna begon Team High Road op kop tempo te maken. Hun sprinter Mark Cavendish rondde hun werk perfect af door de massasprint te winnen. De sprint werd ontsiert door een valpartij veroorzaakt door Nick Nuyens. Hij raakte het wiel van de renner voor hem en viel waarna er zich een massale valpartij in het peloton voordeed. Hierdoor konden maar 11 renners sprinten om de zege. In deze etappe gaven de Belgen Tom Stubbe, Dominique Cornu en Nick Nuyens op.
| Vierde etappe - 13 mei Van Pizzo naar Catanzaro over 183 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Mark Cavendish | |
| Roze trui | Franco Pellizotti | |
[bewerken] Vijfde etappe
Aan het begin van de vijfde etappe sprong een groep, bestaande uit Pavel Broett, David Millar, Francisco Pérez Sánchez, Luis Laverde en Johannes Fröhlinger weg uit het peloton. Omdat het peloton het rustig aandeed uit angst voor valpartijen door de regen, bouwde de kopgroep een voorsprong op van circa 9 minuten. Hierna begonnen Liquigas en Quick Step het gat te verkleinen, maar ze haalden de kopgroep niet meer bij.
Een kilometer voor de finish begaf de ketting van Millar het, waarop die zijn fiets over de omheining wierp. Pavel Broett maakt gebruik hiervan, hij demarreerde en pakte de dagzege, hoewel Fröhlinger nog erg dichtbij kwam. Het peloton kwam een halve minuut later aan. De pelotonsprint werd gewonnen door Paolo Bettini.
| Vijfde etappe - 14 mei Van Belvedere Marittimo naar Contursi Terme over 203 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Pavel Broett | |
| Roze trui | Franco Pellizotti | |
[bewerken] Zesde etappe
De zesde etappe was oorspronkelijk 265 kilometer lang, maar omdat de renners geklaagd hadden, werd de lokale ronde van 34 kilometer geschrapt. Desondanks bleef de zesde etappe de langste van deze Giro.
Na 53 kilometer koers gingen Paul Martens, Alan Perez Lezaun en René Mandri in de aanval. Later sloten negen renners bij deze drie aan: Giovanni Visconti, Matthias Russ, Daniele Nardello, Maxim Iglinskiy, Francesco Gavazzi, Nikolaj Troesov, Magnus Bäckstedt, Jason McCartney en Matteo Priamo. Onderweg in een afdaling viel Mandri. Hij brak een rib en een wervel en liep een geperforeerde long op. Saillant detail: Mandri droeg rugnummer 13.
Omdat de voorsprong op den duur meer dan 10 minuten bedroeg kwam Russ virtueel in het roze, maar Visconti heeft maar 13 seconden achterstand op hem. Door een tussensprint te winnen verkleint hij die achterstand tot 7 seconden.
Op een klimmetje 12 kilometer van de finish gingen Priamo en Perez ervandoor. Ondanks een paar pogingen van renners werdens ze niet meer bijgehaald en ze sprinten voor de dagzege. Priamo is duidelijk de betere. Ondertussen komt Trusov als derde over de meet waardoor Visconti geen bonificatieseconden kan gebruiken om het gat met Russ te dichten. Uiteindelijk komt hij precies 7 seconden voor Russ aan. Omdat hij betere klasseringen heeft gereden is hij de nieuwe leider.
| Zesde etappe - 15 mei Van Potenza naar Peschici over 231 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Matteo Priamo | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Zevende etappe
De zevende etappe was door zijn aankomst bergop een eerste test voor de klassementsrenners. Aan het begin kwam een groep van 37 renners weg maar op de ene laatste klim was die groep uitgedunt tot 7 renners, met onder andere Emanuele Sella (doping), die door de punten die hij op de bergen verdiende steviger in de groene bergtrui kwam.
Op de een-na-laatste klim van de tweede categorie sprong Leonardo Piepoli weg uit het peloton. Achteraf bleek hij niets anders dan een springplank voor Riccardo Riccò. Toen die uit het peloton weg sprong kreeg hij Danilo Di Luca en Alberto Contador mee. Zij blijven bij elkaar tot de laatste kilometers.
Ondertussen is er flink wat gebeurt in de kopgroep: Er zijn verschillende renners gelost en Gabriele Bosisio demarreert. Vasil Kiryjenka gaat in de contra-attaque maar Sella (doping) kan door een lekke band niet volgen. In deze volgorde komen ze ook over de finish.
Een paar kilometer voor de meet valt de favorietengroep uit elkaar. Riccò en Di Luca komen gelijktijdig over de meet, met daarachter Piepoli en daarachter Contador. Een klein minuutje later komt een uitgedunt peloton met overige favorieten over de meet.
{{Tabel etappe Ronde van Italië | etappe = Zevende etappe | datum = 16 mei | start = Vasto | finish = Pescocostanzo | lengte = 180 | winnaar = Gabriele Bosisio | e2 = Vasil Kiryjenka | e3 = | leider = Giovanni Visconti | k2 = Matthias Russ | k3 = [[Gabriele Bosisio}}]]
[bewerken] Achtste etappe
Op de dag na de eerste echte bergetappe sprongen vijf renners weg uit het peloton: Fortunato Baliani, Daniele Nardello, Alessandro Spezialetti, Mathieu Perget en Adam Hansen. Omdat Saunier Duval en Quick-Step kansen zagen voor de dagzege begonnen zij jacht te maken op de koplopers. Op het klimmetje naar de finish werd de Hansen, die op tien kilometer van de meet was weggesprongen, gepakt.
Op het klimmetje controleerde Leonardo Piepoli voor zijn kopman Riccardo Riccò. Keurig reed hij de gaten naar de aanvallers dicht. Maar op een demarrage had hij geen antwoord: die van Danilo Di Luca. Die demarrage was heel opmerkelijk, omdat hij de klim achterin het peloton begon. Maar Riccò reageerde en haalde Di Luca in. Paolo Bettini kwam nog dichtbij, maar Riccò mocht toch zijn tweede etappezege vieren.
Alberto Contador viel in deze etappe, achteraf bleek hij alleen een scheurtje in zijn elleboog te hebben opgelopen.
| Achtste etappe - 17 mei Van Rivisondoli naar Tivoli over 208 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Riccardo Riccò | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Negende etappe
Deze makkelijke etappe (maar een col van de 3e categorie) werd gekleurd door een aanval van 2 renners:Joeri Krivtsov en Mickaël Buffaz. Deze aanval begon al na een kilometer maar de twee werden op tien kilometer van de meet. Daarna sprong Paolo Bettini weg en hij kreeg Riccardo Riccò mee. Bettini wilde hier graag winnen omdat hij in de buurt woont. Later sloot Emanuele Sella (doping) bij de twee koplopers aan. Ondanks de samenstelling was de kopgroep geen lang leven beschoren, ze werden gepakt en het peloton bereidde zich voor op een massasprint.
De sprint werd ingeluid door Oscar Gatto die erg vroeg wegsprintte. Daniele Bennati sprong in zijn wiel en sprintte hem voorbij. Bennati bleef de leiding behouden ondanks dat Bettini nog bijna hem voorbij ging. Uiteindelijk was de afstand 15 centimeter, en dat was zo weinig dat Benatti en Bettini beiden dachten dat ze gewonnen hadden. Maar in de herhaling was duidelijk te zien dat Benatti gewonnen had.
| Negende etappe - 18 mei Van Civitavecchia naar San Vincenzo over 218 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Daniele Bennati | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Tiende etappe
De tiende etappe was een tijdrit met een vlakke aanloop en daarna heuvelachtig verloop. Marco Pinotti zette met 57'17 een eerste richttijd neer. Deze tijd werd al snel verbeterd door Marzio Bruseghin, die 36 seconden onder de oude toptijd dook. Hierna waren alle ogen gericht op Andreas Klöden, want hij reed de beste tussentijden. Toen hij aan het laatste gedeelte van zijn tijdrit begon, was het aan het regenen. Daarom kon hij niet voluit gaan, met als gevolg dat hij er 20 seconden langer over deed dan Bruseghin. De volgende die toptijden neerzette was, ondanks een scheurtje in zijn elleboog, Alberto Contador. Maar hij redde het ook niet.
Er waren ook verliezers. Zoals Riccardo Riccò en erger nog Danilo Di Luca. Di Luca leek duidelijk niet op de Di Luca van vorig jaar. Ze verloren allebei zo'n 2 minuten. Giovanni Visconti reed een goede tijdrit: hij werd twaalfde en was 3 minuten sneller dan zijn directe concurrent voor het roze, Matthias Russ.
| Tiende etappe (ITT) - 20 mei Van Pesaro naar Urbino over 39.4 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Marzio Bruseghin | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Elfde etappe
| Elfde etappe - 21 mei Van Urbania naar Cesena over 199 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Alessandro Bertolini | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Twaalfde etappe
| Twaalfde etappe - 22 mei Van Forlì naar Carpi over 172 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Daniele Bennati | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Dertiende etappe
| Dertiende etappe - 23 mei Van Modena naar Cittadella over 177 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Mark Cavendish | |
| Roze trui | Giovanni Visconti | |
[bewerken] Veertiende etappe
| Veertiende etappe - 24 mei Van Verona naar Alpe di Pampeago over 195 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | ||
| Roze trui | Gabriele Bosisio | |
[bewerken] Vijftiende etappe
| Vijftiende etappe - 25 mei Van Arabba naar Passo di Fedaia over 153 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | ||
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Zestiende etappe
| Zestiende etappe (ITT) - 26 mei Van Mareo naar Plan de Corones over 13,8 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Franco Pellizotti | |
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Zeventiende etappe
| Zeventiende etappe - 28 mei Van Sondrio naar Locarno over 146 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | André Greipel | |
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Achttiende etappe
| Achttiende etappe - 29 mei Van Mendrioso naar Varese over 147 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Jens Voigt | |
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Negentiende etappe
| Negentiende etappe - 30 mei Van Legnano naar Presolana/Monte Pora over 238 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Vasil Kyrienka | |
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Twintigste etappe
| Twintigste etappe - 31 mei Van Rovetta naar Tirano over 224 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | ||
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Eenentwintigste etappe
| Eenentwintigste etappe - 1 juni Van Cesano Maderno naar Milaan over 24 km |
||
|---|---|---|
| Winnaar | Marco Pinotti | |
| Roze trui | Alberto Contador | |
[bewerken] Klassementsleiders na elke etappe
[bewerken] Ploegen
Aanvankelijk waren Astana en Team High Road niet welkom vanwege het dopingverleden, en kregen Crédit Agricole en Bouygues Télécom ondanks hun ProTour status geen uitnodiging. Ook het ProContinentale Italiaanse team Acqua & Sapone-Caffè Mokambo van Stefano Garzelli ontving geen invitatie. Er werden er 7 wildcards uitgedeeld: CSF Group-Navigare, Serramenti PVC Diquigiovanni-Androni Giocattoli, Team LPR, Chipotle, Tinkoff Credit Systems en het Zwitsers-Italiaanse team NGC Medical-OTC Industria Porte. Team High Road en Astana kregen later alsnog een uitnodiging, waardoor één van de wildcards werd ingetrokken. Hierdoor kon NGC niet starten.
.svg){kind=small}
[bewerken] Belgen en Nederlanders
[bewerken] Externe links
|
Ronde van Italië (Giro d'Italia) | |
|---|---|---|
|
Baby Giro · Giro Donne · Cima Coppi
1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 |
||
