E3 Harelbeke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Actuele informatie sport Voor actuele informatie, zie:
E3 Harelbeke 2014
Vlag van België E3 Harelbeke
Het peloton tijdens de E3 Prijs Harelbeke 2008
Het peloton tijdens de E3 Prijs Harelbeke 2008
Regio Vlaanderen, België
Datum eind maart
Organisator Wielerclub Hand in Hand
Classificatie
Type Heuvelklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1958
Aantal edities 56 (2013)
Eerste winnaar Vlag van België Armand Desmet
Laatste winnaar Vlag van Slowakije Peter Sagan
Rec. Bel. winnaar Tom Boonen (2012)
Rec. Ned. winnaar Steven de Jongh (2003)
Meeste zeges Vlag van België Tom Boonen (5x)
Wielersport
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De E3 Harelbeke is een wielerwedstrijd met vertrek en aankomst te Harelbeke. Het is een 200 kilometer lange wedstrijd voor eliterenners, die sinds 1958 wordt georganiseerd door de vzw Hand in Hand. De wedstrijd werd voor het eerst verreden ten tijde van de aanleg van de E3 (thans A14-E17), de autosnelweg tussen Harelbeke en Antwerpen, en het parcours ging de eerste jaren dan ook van Harelbeke naar Antwerpen en vice versa.

De wedstrijd vond altijd plaats op een zaterdag, de week voor de Ronde van Vlaanderen, en vormde zo het begin van de Vlaamse Wielerweek. Sinds 2005 was de E3 Harelbeke onderdeel van het continentale circuit, met name van de UCI Europe Tour. Op 1 september 2011 werd officieel bekendgemaakt dat de E3 prijs voor de periode 2012 - 2015 deel zal uitmaken van de UCI World Tour [1]. Daartoe zal hij voortaan op de vrijdag voor Gent-Wevelgem gereden worden.

In de editie van 2012 versloeg Tom Boonen de Spaanse renner Óscar Freire in de spurt en won zo de wedstrijd voor de vijfde keer. Daarmee verbrak hij ook het vorige record van Rik Van Looy, dat sinds 1969 standhield. Na de wedstrijd bood Tom Boonen met een kwinkslag zijn verontschuldigngen hiervoor aan bij De Keizer van Herentals.

Tot en met de 53e editie in 2010, werd de wielerwedstrijd de E3-Prijs Harelbeke genoemd. In 2011 werd het woord Prijs niet langer opgenomen in de naam. In de editie 2012 werd voor de eerste keer de Muur van Geraardsbergen in deze wedstrijd opgenomen.[2] Deze helling was eerder geschrapt uit het parcours van de Ronde van Vlaanderen, wat een hele polemiek veroorzaakte bij de aanhangers van deze wedstrijd. In 2013 werd parallel aan de Muur de Oude Steenweg opgefietst en liet men de Oude Kruiskens achterwege in verband met het verkeersinfarct in Ronse het jaar er voor. De vervangers van de Oude Kruiskens zijn in 2013 Berg ten Houte en Kanarieberg. Ook in 2014 laat men Ronse links liggen en kiest men voor een lus over de Rotelenberg en Kortekeer en doet de Karnemelkbeekstraat haar intrede.

Erelijst[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
1958 Vlag van België Armand Desmet Vlag van België Lucien Demunster Vlag van België Briek Schotte
1959 Vlag van België Norbert Kerckhove Vlag van België Jan Zagers Vlag van België Norbert Van Tieghem
1960 Vlag van België Daniel Doom Vlag van België Odiel Van Der Linden Vlag van België Petrus Oellibrandt
1961 Vlag van België Arthur Decabooter Vlag van België Frans Aerenhouts Vlag van België André Noyelle
1962 Vlag van België André Messelis Vlag van België Leopold Schaeken Vlag van België Frans De Mulder
1963 Vlag van België Noël Foré Vlag van Nederland Peter Post Vlag van België Jozef Planckaert
1964 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Norbert Kerckhove Vlag van België Edgard Sorgeloos
1965 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Georges Van Coningsloo Vlag van België René Thyssen
1966 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Willy Bocklant Vlag van België Joseph Spruyt
1967 Vlag van België Willy Bocklant Vlag van België Jozef Huysmans Vlag van België Armand Desmet
1968 Vlag van België Jaak De Boever Vlag van België Jozef Huysmans Vlag van België Herman Van Springel
1969 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Georges Van Coningsloo Vlag van België Willy Vekemans
1970 Vlag van België Daniel Van Ryckeghem Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van België Roger Rosiers
1971 Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van België Georges Pintens Vlag van België Eddy Merckx
1972 Vlag van België Hubert Hutsebaut Vlag van België Eddy Merckx Vlag van België Walter Godefroot
1973 Vlag van België Willy In 't Ven Vlag van België Albert Van Vlierberghe Vlag van België Walter Planckaert
1974 Vlag van België Herman Van Springel Vlag van België Freddy Maertens Vlag van België Frans Verbeeck
1975 Vlag van België Frans Verbeeck Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Nederland Cees Bal
1976 Vlag van België Walter Planckaert Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België Daniel Verplancke
1977 Vlag van Duitsland Dietrich Thurau Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Eric De Vlaeminck
1978 Vlag van België Freddy Maertens Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Ronald De Witte
1979 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van Nederland Frank Hoste Vlag van België Michel Pollentier
1980 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Rik Van Linden
1981 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Ludo Delcroix Vlag van België Alfons De Wolf
1982 Vlag van België Jan Bogaert Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van België Daniel Willems
1983 Vlag van België William Tackaert Vlag van Nederland Bert Oosterbosch Vlag van Nederland Jan Jonkers
1984 Vlag van Nederland Bert Oosterbosch Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van België Leo van Vliet
1985 Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van België Jozef Lieckens Vlag van België Eddy Planckaert
1986 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Nederland Frits Pirard Vlag van Nederland Jos Lammertink
1987 Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van Nederland Jelle Nijdam Vlag van België Marc Sergeant
1988 Vlag van Italië Guido Bontempi Vlag van Australië Allan Peiper Vlag van België Eddy Planckaert
1989 Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van België Marc Sergeant
1990 Vlag van Denemarken Søren Lilholt Vlag van Italië Fabio Roscioli Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1991 Vlag van Duitsland Olaf Ludwig Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van Duitsland Uwe Raab
1992 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Nederland Wiebren Veenstra Vlag van België Eric Vanderaerden
1993 Vlag van Italië Mario Cipollini Vlag van Duitsland Olaf Ludwig Vlag van Nederland Jelle Nijdam
1994 Vlag van België Andrei Tchmil Vlag van Rusland Viatcheslav Ekimov Vlag van Italië Silvio Martinello
1995 Vlag van België Bart Leysen Vlag van Duitsland Steffen Wesemann Vlag van België Carlo Bomans
1996 Vlag van België Carlo Bomans Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Wilfried Nelissen
1997 Vlag van België Hendrik Van Dijck Vlag van Italië Paolo Fornaciari Vlag van Denemarken Brian Holm
1998 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Italië Michele Bartoli Vlag van Italië Mirko Celestino
1999 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Andrei Tchmil Vlag van België Frank Vandenbroucke
2000 Vlag van Rusland Sergej Ivanov Vlag van België Geert Van Bondt Vlag van België Chris Peers
2001 Vlag van België Andrei Tchmil Vlag van Duitsland Steffen Wesemann Vlag van Slovenië Martin Hvastija
2002 Vlag van Italië Dario Pieri Vlag van België Jo Planckaert Vlag van België Johan Museeuw
2003 Vlag van Nederland Steven de Jongh Vlag van Duitsland Steffen Wesemann Vlag van België Stijn Devolder
2004 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Estland Jaan Kirsipuu Vlag van Letland Andris Naudužs
2005 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Duitsland Andreas Klier Vlag van België Peter Van Petegem
2006 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van Nederland Aart Vierhouten
2007 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Duitsland Marcus Burghardt
2008 Vlag van Noorwegen Kurt Asle Arvesen Vlag van Duitsland David Kopp Vlag van België Greg Van Avermaet
2009 Vlag van Italië Filippo Pozzato Vlag van België Tom Boonen Vlag van Kazachstan Maxim Iglinskiy
2010 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Tom Boonen Vlag van Spanje Juan Antonio Flecha
2011 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Jürgen Roelandts Vlag van Rusland Vladimir Gusev
2012 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Spanje Óscar Freire Vlag van Oostenrijk Bernhard Eisel
2013 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Italië Daniel Oss
2014 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Nederland Niki Terpstra Vlag van Verenigd Koninkrijk Geraint Thomas

Meervoudige winnaars[bewerken]

Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.

Overwinningen Renner Land Jaren
5 Tom Boonen Vlag van België België 2004 + 2005 + 2006 + 2007 + 2012
4 Rik Van Looy Vlag van België België 1964 + 1965 + 1966 + 1969
3 Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1979 + 1980 + 1981
Fabian Cancellara Vlag van Zwitserland Zwitserland 2010 + 2011 + 2013
2 Eddy Planckaert Vlag van België België 1987 + 1989
Johan Museeuw Vlag van België België 1992 + 1998
Andrei Tchmil Vlag van België België 1994 + 2001

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
38 Vlag van België België
5 Vlag van Nederland Nederland
4 Vlag van Italië Italië
3 Vlag van Zwitserland Zwitserland
2 Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Australië Australië, Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Rusland Rusland, Vlag van Noorwegen Noorwegen, Vlag van Slowakije Slowakije

Hellingen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van beklimmingen in de E3 Harelbeke

De hellingen die in 2014 beklommen worden:

Katteberg
Leberg
Hoppeberg
Berg ten Stene
Boigneberg
Eikenberg

Stationsberg
Taaienberg
Knokteberg
Hotondberg
Rotelenberg
Kortekeer

Kapelberg
Paterberg
Oude Kwaremont
Karnemelkbeekstraat
Tiegemberg

Dubbels[bewerken]

E3 en Ronde van Vlaanderen
Noël Foré 1963
Walter Planckaert 1976
Jan Raas 1979
Johan Museeuw 1998
Peter Van Petegem 1999
Tom Boonen 2005, 2006, 2012
Fabian Cancellara 2010, 2013
E3 en Parijs-Roubaix
Rik Van Looy 1965
Andrei Tchmil 1994
Tom Boonen 2005, 2012
Fabian Cancellara 2010, 2013
E3 en Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix
Tom Boonen 2005, 2012
Fabian Cancellara 2010,2013
E3 en Driedaagse van De Panne-Koksijde
Bert Oosterbosch 1984
Eric Vanderaerden 1986
Peter Van Petegem 1999
E3 en Driedaagse van De Panne-Koksijde en Ronde van Vlaanderen
Peter Van Petegem 1999
E3 en Gent-Wevelgem en Ronde van Vlaanderen
Tom Boonen 2012
E3 en Gent-Wevelgem en Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix
Tom Boonen 2012
Bronnen, noten en/of referenties