Gino Bartali

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gino Bartali
Gino Bartali in de Tour de France van 1938.
Gino Bartali in de Tour de France van 1938.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Gino Bartali
Geboortedatum 18 juli 1914
Geboorteplaats Vlag van Italië Ponte a Ema, Italië
Overlijdensdatum 5 mei 2000
Overlijdensplaats Ponte a Ema, Italië
Sportieve informatie
Discipline Weg
Ploegen
1931
1934
1935
1936
1937 - 1945
1946
1946 - 1947
1947
1948
1948
1949 - 1950
1951
1952
1952
1953
1954
Aquilano
Aquilano vanaf 01-12
Frejus
Legnano
Legnano
Tebag
Legnano
Tebag
Legnano
Tebag
Bartali-Gardiol
Bartali-Ursus
Tebag
Bartali
Bartali
Bartali-Brooklin
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 1e (1939, 1940, 1947, 1950)
Luik-Bastenaken-Luik 6e (1951)
Ronde van Lombardije 1e (1936, 1939, 1940)
Ronde van Italië 1e (1936, 1937, 1946)
17 etappezeges
Ronde van Frankrijk 1e (1938, 1948)
12 etappezeges
WK 7e (1936)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport
Huis van Gino Bartali

Gino Bartali (Ponte a Ema, 18 juli 1914 - aldaar, 5 mei 2000) was een Italiaans wielrenner.

Bartali heeft de volgende bijnamen: de Zwijgzame, de Vrome, de Mystieke of de Monnik, omwille van zijn intense belijdenis van het katholieke geloof, en de Nordist van Toscane vanwege zijn geboortestreek Toscane en naar zijn voorkeur voor de Vlaamse wedstrijden. Bartali werd steeds in een ander daglicht gesteld: kampioen van de eenvoud, van het snobisme, de tolerantie of de tirannie. Bartali had veel tifosi (fans).

Carrière[bewerken]

Voor de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

In 1936 en 1937 schrijft hij de Giro d'Italia op zijn naam. In 1937 rijdt hij zijn eerste Tour de France en in 1938 wint hij de Tour met een voorsprong van meer dan twintig minuten op de Belg Félicien Vervaecke.

Na deze overwinning in de Tour van 1938 worden zijn beste jaren van zijn carrière in beslag genomen door de oorlog. Coppi, die vijf jaar jonger is dan hij, wint de Ronde van Italië 1940, terwijl hij eigenlijk de knecht van Gino was. Italië werd verdeeld in twee rivaliserende clans. Coppi, het idool in wording, overvleugelde Bartali enigszins.

Oorlog[bewerken]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood Bartali, op verzoek van Paus Pius XII, in het geheim hulp aan Joodse onderduikers, die zich schuil hielden in een klooster in Assisi. Bartali smokkelde o.a. documenten mee in het frame van zijn fiets. Nadat hij werd opgepakt en drie maanden lang werd verhoord en gemarteld, besloot hij zijn vrouw en kind onder te brengen op een geheime locatie. Volgens de Italiaanse staat was hij betrokken bij het redden van 800 Joden. Hij ontving daarvoor een hoge Italiaanse onderscheiding uit handen van de Italiaanse president [1].

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Na de oorlog werd Bartali weer actief in het wielerpeloton. Hij won de eerste na-oorlogse Giro in 1946, en in 1948 verscheen Bartali ook opnieuw aan de start van de Tour de France. Tien jaar na zijn eerste Touroverwinning won hij de wedstrijd voor de tweede keer. Deze Tourzege leidde echter enigszins af van de revolutie in Italië, die op gang was gekomen na de (mislukte) moordaanslag op de leider van de Italiaanse communistische partij, Palmiro Togliatti. Het verhaal gaat dat de Italiaanse president Luigi Einaudi Bartali smeekte omwille van de eenheid van het land de Tour te winnen, wat hij dus ook deed.

In 1950 leek Bartali op weg naar zijn derde Tourzege. Hij won de etappe in Saint-Gaudens, waar zijn landgenoot Fiorenzo Magni de gele trui veroverde. Tijdens de beklimming van de Col d'Aspin in de Pyreneeën deden zich echter ernstige incidenten voor. Supporters bedreigden de Italianen. Bartali kondigde na de huldiging in Saint-Gaudens aan, dat beide Italiaanse ploegen de Tour zouden verlaten. Dat gebeurde ook.

Na zijn carrière[bewerken]

Vier jaar later kwam er een einde aan Bartali's loopbaan. Twintig jaar had hij als professional gefietst en in zijn veertigste levensjaar werd zijn afscheid bespoedigd door een ernstig verkeersongeluk in Cermenate in Noord-Italië. In zijn topjaren was Bartali in Italië zeer populair.

Na zijn loopbaan raakte Bartali door overmatig roken enige tijd zijn stem kwijt. Bartali keerde in 1994, 56 jaar na zijn eerste Tourzege, in Lourdes als eregast terug in de Tourkaravaan. Vanaf 1953 produceerde Bartali de Bartali-motorfietsen.

In zijn 19-jarige profcarrière heeft Bartali 168 overwinningen behaald. Hij heeft 23 dagen de gele trui gedragen in de Tour de France. In de Giro d'Italia droeg hij 50 dagen de roze trui.

Omringd door zijn vrouw en zijn drie kinderen overleed Bartali in 2000 na een hartaanval. Hij werd 85 jaar oud.

Citaat[bewerken]

  • „Aan Onze Lieve Vrouw heb ik beloofd dat ik alles voor het goede zou doen, omdat ik alles doe in Haar naam. En zij was zo voorkomend om mij niet slecht te maken."[2]

Prestaties[bewerken]

1934

  • Giro del Casentino

1935

1936

1937

1938

  • 11e etappe Ronde van Frankrijk
  • 14e etappe Ronde van Frankrijk
  • Eindklassement Ronde van Frankrijk
  • Tre Valli Varesine
  • Koppelkoers Milaan

1939

1940

1941

  • Coppa Marin

1942

  • Koppelkoers Milaan

1945

1946

1947

1948

1949

1950

1951

1952

1953

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

Handtekening van Bartali

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1935 7e (1)Jersey green.svg 
1936 Jersey pink.svg ↑ (3)Jersey green.svg 
1937 Jersey pink.svg ↑ (4)Jersey green.svg  opgave (1) 
1938 Jersey yellow.svg ↑ (2)Jersey polkadot.svg 
1939 Zilver ↑ (4)Jersey green.svg 
1940 9e (2)Jersey green.svg 
1941
1942
1943
1945
1946 Jersey pink.svg ↑ Jersey green.svg 
1947 Zilver ↑ (2)Jersey green.svg 
1948 8e   Jersey yellow.svg ↑ (7)Jersey polkadot.svg 
1949 Zilver ↑   Zilver ↑ (1) 
1950 Zilver ↑ (1)  opgave (1) 
1951 10e   4e  
1952 5e   4e  
1953 4e   11e  
1954 13e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Gent-Wevelgem WK op de weg Wereld- ranglijst
1935 4e Brons
1936 23e Goud 7e
1937 Zilver
1938 7e Zilver
1939 Goud Goud
1940 Goud Goud
1941 12e 9e
1942 11e Zilver
1943 5e
1945 Brons
1946 4e 12e
1947 Goud Zilver 9e
1948 29e Brons (CDC)
1949 15e Zilver (CDC)
1950 Goud 31e 5e (CDC)
1951 27e 6e 11e Zilver 9e 5e (CDC)
1952 37e 36e 10e
1953 34e
1954 13e
Voorganger:
Roger Lapébie
Vlag van Frankrijk
1937
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Gino Bartali
Vlag van Italië
1938
Opvolger:
Sylvère Maes
Vlag van België
1939
Voorganger:
Jean Robic
Vlag van Frankrijk
1947
Jersey yellow.svg Winnaar van de Ronde van Frankrijk Jersey yellow.svg
Gino Bartali
Vlag van Italië
1948
Opvolger:
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1949
Voorganger:
Félicien Vervaecke
Vlag van België
1937
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Gino Bartali
Vlag van Italië
1938
Opvolger:
Sylvère Maes
Vlag van België
1939
Voorganger:
Pierre Brambilla
Vlag van Italië
1947
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Gino Bartali
Vlag van Italië
1948
Opvolger:
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1949
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Onderscheiding
  2. Paul Costa, Gino Bartali, Ediciclo Editore, 2001