Fiorenzo Magni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fiorenzo Magni
Fiorenzo-magni-1353486241.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Fiorenzo Magni
Geboortedatum 7 december 1920
Geboorteplaats Vlag van Italië Vaiano, Italië
Overlijdensdatum 19 oktober 2012
Overlijdensplaats Monticello Brianza, Italië
Sportieve informatie
Huidige ploeg gestopt
Discipline Weg
Ploegen
1941 - 1943
1944
1945
1947
1948 - 1950
1951 - 1952
1953
1954 - 1956
Bianchi
Pedale Monzese
Ricci
Viscontea
Willier Triestina
Ganna
Ganna-Ursus
Nivea-Fuchs
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 2e (1956)
Ronde van Vlaanderen 1e (1949, 1950, 1951)
Parijs-Roubaix 3e (1950)
Ronde van Lombardije 2e (1954)
Ronde van Italië 1e (1948, 1951, 1955)
6 etappezeges
Ronde van Frankrijk 6e (1949, 1952)
7 etappezeges
Ronde van Spanje 13e (1955)
3 etappezeges
WK 2e (1951)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Fiorenzo Magni (Vaiano, 7 december 1920 - Monticello Brianza, 19 oktober 2012) was een Italiaans wielrenner. Zijn grootste overwinningen behaalde hij in de Ronde van Vlaanderen die hij maar liefst drie keer achter elkaar won en de Ronde van Italië die hij eveneens driemaal op zijn naam schreef.

Biografie[bewerken]

Magni, "De Witte Wolf" is samen met Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw en Tom Boonen recordhouder van het aantal overwinningen in de Ronde van Vlaanderen. Van die vijf is hij de enige die de Ronde driemaal achter elkaar won, in 1949, 1950 en 1951. In zijn loopbaan als profwielrenner reed hij ook 3 jaar met de trui van Italiaans kampioen rond, in 1951, 1953 en 1954.

Magni was een buitengewoon bekwaam renner, een goede finisher. Hij slaagde erin om de 'derde man' te zijn tussen de grote kampioenen Fausto Coppi en Gino Bartali.

Fiorenzo Magni werd door zijn temperament ook "De Toscaan van Vlaanderen" genoemd, niet enkel omdat hij de Ronde van Vlaanderen driemaal won, maar ook omdat hij dat bijna alleen deed met zijn agressiviteit en zijn moed. Een voorbeeld van zijn enorme wilskracht toonde hij in de Giro d'Italia van 1956. Een foto tijdens de beklimming van de San Luca di Bologna (tijdrit) toont dat aan. Hij was gevallen tijdens de afdaling van de Volterra en brak daarbij het sleutelbeen. De dokter pakte hem helemaal in en hij vertrok toch nog. Hij slaagde er uiteindelijk zelfs in om nog de tweede plaats te halen in het eindklassement van deze Giro.

In 1950 had Magni de gele leiderstrui in de Grande Boucle, maar moest opgeven in de elfde etappe naar Saint Gaudens. Nadat hij met de supporters had gesproken slaagde hij er zelfs in om de ganse ploeg uit de wedstrijd te laten verdwijnen. In zijn carrière heeft hij 109 overwinningen behaald.

Na zijn carrière werd hij sportdirecteur van de nationale wielerploeg van Italië en voorzitter van de Wielermuseum in Madonna del Ghisallo. Hij was in oktober 2012 in Rome voor het voorstellen van een boek rond zijn persoon. Op 19 oktober overleed Magni op 91-jarige leeftijd in zijn villa in Monticello Brianza.[1]

Trivia[bewerken]

  • Omdat hij weinig haar had kreeg hij ook nog de bijnaam "De kletskop".
  • Fiorenzi Magni had een cameo in de stripreeks Nero (strip) door Marc Sleen. In het album De Rode Keizer (1953) is hij een Romeins burger ten tijde van keizer Nero (keizer). Wanneer de stripfiguur Nero hem tegen het lijf loopt denkt die dat hij de wielrenner voor zich heeft. Later in het verhaal probeert Magni Nero te vermoorden om zelf keizer te worden.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1942

1947

1948

1949

1950

  • Ronde van Vlaanderen
  • Trofeo Baracchi (met Antonio Bevilacqua)
  • 16e etappe Ronde van Italië
  • 8e etappe Ronde van Frankrijk

1951

1952

  • 6e etappe Ronde van Frankrijk
  • 22e etappe Ronde van Frankrijk
  • 3e etappe deel B Rome-Napels-Rome
  • Eindklassement Rome-Napels-Rome

1953

  • MaillotItalia.svg Italiaans kampioenschap op de weg, Elite
  • 9e etappe Ronde van Frankrijk
  • 22e etappe Ronde van Frankrijk
  • 10e etappe Ronde van Italië
  • 16e etappe Ronde van Italië
  • 21e etappe Ronde van Italië
  • 1e etappe deel C Rome-Napels-Rome
  • 5e etappe deel A Rome-Napels-Rome
  • Eindklassement Rome-Napels-Rome
  • Ronde van Piëmont

1954

  • MaillotItalia.svg Italiaans kampioenschap op de weg, Elite
  • Ronde van Toscane

1955

  • Ronde van Romagna
  • 7e etappe Ronde van Spanje
  • 13e etappe Ronde van Spanje
  • 15e etappe Ronde van Spanje
  • Bergklassement Ronde van Spanje
  • 2e etappe Ronde van Italië
  • Eindklassement Ronde van Italië

1956

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1942
1943
1947 9e  
1948 Jersey pink.svg ↑ (1) 
1949 6e (1) 
1950 6e (1)  opgave (1) 
1951 Jersey pink.svg ↑   7e (1) 
1952 Zilver ↑   6e (2) 
1953 9e (3)  15e (2) 
1954 6e  
1955 Jersey pink.svg ↑ (1)  13e (3) 
1956 Zilver ↑  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Ronde van Lombardije Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
1942 12e 7e
1943 9e
1947 7e 16e 4e
1948 29e 5e 28e 4e (CDC)
1949 Brons Goud ↑ 12e 4e 9e Zilver (CDC)
1950 4e Goud ↑ Brons 18e Zilver (CDC)
1951 19e Goud ↑ 15e 12e 9e Zilver ↑ Brons (CDC)
1952 29e 37e 4e
1953 49e 12e 7e 18e
1954 8e Zilver 7e (CDC)
1955 5e 11e
1956 Zilver Brons 12e
Bronnen, noten en/of referenties