Olympische Zomerspelen 1964

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Spelen van de XVIIIe Olympiade
Olympischespelen van 1964

Gehouden in Tokio, Japan
Deelnemende landen 93
Deelnemende atleten 5.140 (4.457 mannen, 683 vrouwen)
Evenementen 163 in 19 sporten
Openingsceremonie 10 oktober 1964
Sluitingsceremonie 24 oktober 1964
Officiële opening door Keizer Hirohito
Atleteneed Takashi Ono (gymnastiek)
Jury-eed
Olympische vlam Yoshinori Sakaï
Vorige Spelen 1960: Rome (Italië)
Volgende Spelen 1968: Mexico-stad (Mexico)

De Olympische Zomerspelen van de XVIIIe Olympiade werden in 1964 gehouden in Tokio, Japan. Naast Tokio hadden ook Detroit, Wenen en Brussel een poging gedaan om de Spelen te mogen organiseren. Al in 1940 was Tokio gekozen om de Spelen te organiseren, maar deze werden echter later aan Helsinki, Finland toegewezen vanwege de inval van Japan in China. Uiteindelijk gingen de Spelen van 1940 in haar geheel niet door vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De spelen van 1964 waren de eerste die in Azië werden afgewerkt.

De organisatie van de Spelen was, dankzij een budget van zesentwintig miljoen dollar, onberispelijk. De sportaccommodaties waren nagenoeg perfect, met een indrukwekkend stadion en een reusachtig olympisch zwembad. Ook het olympisch dorp was een pareltje. Ondanks deze schitterende infrastructuur ontbrak het de Spelen schijnbaar toch aan geestdrift en warmte.

Inhoud

[bewerk] Hoogtepunten

  • Het Olympisch vuur werd aangestoken door Yoshinori Sakaï, de nationale universitaire kampioen op de 400 meter. Hij werd op 6 augustus 1945 geboren in Hiroshima op de dag dat daar de eerste atoombom ontplofte.
  • Sinds 1960 hadden heel wat Afrikaanse landen hun onafhankelijkheid verworven. Zeventien van die landen waren in Japan aanwezig. Verder traden de Duitse Bondsrepubliek en de Duitse Democratische Republiek voor het eerst elk met een eigen ploeg aan. Hun resultaten werden wel nog gecombineerd in de medaillestand weergegeven. Dit zou veranderen op de volgende Spelen. Zuid-Afrika was uitgesloten wegens zijn apartheidspolitiek.
  • Voor het eerst stonden judo en volleybal op het programma. Beide sporten waren zeer populair. Japan wist drie gouden medailles te winnen bij het judo, maar de titel in de open klasse ging naar de Nederlander Anton Geesink.
  • De gymnaste Larissa Latynina (Sovjet-Unie) won twee gouden medailles, een zilveren en twee bronzen medailles. Daarmee bracht zij haar totaal aantal olympische medailles op 18 (9 goud, 5 zilver en 4 brons): een record dat nog steeds staat.
  • Abebe Bikila uit Ethiopië wist als eerste atleet met succes zijn olympische titel op de marathon te verdedigen, en dat nog geen zes weken nadat zijn blinde darm was verwijderd.
  • De vrouwenvijfkamp (atletiek) werd voor het eerst in het programma opgenomen.
  • De Hongaarse waterpolospeler Dezso Gyarmati won zijn vijfde medaille op rij.
  • Imre Polyak won eindelijk een gouden medaille bij het Grieks-Romeins worstelen, nadat hij op de vorige drie Spelen, steeds als tweede was geëindigd.
  • In de atletiek waren de Amerikanen weer oppermachtig. Zij wonnen de helft van de nummers (12 van de 24). Zelfs in de halve-fondnummers, waar zij voorheen nooit schitterende resultaten hadden laten optekenen, verrastten ze. Zo won Billy Mills de 10.000 meter, voor de Australische favoriet Ron Clarke die uiteindelijk 'slechts' derde werd. Ook op de 5000 meter won een Amerikaan van de favoriet: Bon Schul won van de Fransman Michel Jazy, die zelfs het podium niet haalde. Deze Amerikaanse atletiekploeg werd vervolmaakt door de zwarte sprinter Bob Hayes, die de 100 meter won in 10.0 en in de 4 x 100 meter indruk maakte door als laatste loper op te klimmen van een derde naar een eerste plaats.
  • De Nieuw-Zeelander Peter Snell, nog een nobele onbekende in 1960, was inmiddels uitgegroeid tot een van de grootste atleten van zijn tijd. Hij had het wereldrecord van Roger Moens verbeterd en behield in Tokio zijn olympische titel op de 800 m. Met evenveel gemak won hij de 1500 meter en realiseerde zo een mooie dubbelslag.
  • De zeventienjarige Amerikaan Don Schollander won in het zwemmen vier gouden medailles, op de 100 en 400 m vrije slag en in team op de 4 x 100 en de 4 x 200 m vrije slag.
  • In het zwemmen won de Australische Dawn Fraser voor de derde maal op rij de 100 m vrije slag. De Sovjet Vyacheslav Ivanov deed even goed bij het roeien, in de skiff.
  • Bij het boksen werd de titel bij de zwaargewichten (+ 81 kg) gewonnen door een bekende naam: de Amerikaan Joe Frazier.

[bewerk] Nederlandse prestaties

Zie Nederland op de Olympische Zomerspelen 1964 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Zomerspelen van 1964

[bewerk] Nederlandse medailles

Medaille Winnaar Onderdeel
Goud Goud (2) Anton Geesink judo, alle categorieën
wielerploeg wielrennen, tijdrit op de weg
Zilver Zilver (4) Geurts-Hoekstra kanovaren, KII
Ada Kok zwemmen, 100 m vlinderslag
dames zwemploeg zwemmen, 4 x 100m wisselslag
Blaisse en Veenemans roeien, 2 zonder stuurman
Brons Brons (4) Dames zwemploeg zwemmen, 4 x 100 vrije slag
Bos, Rouwé en Hartsuiker roeien, 2 met stuurman
Roeien roeien, 4 met stuurman
Wielerploeg wielrennen, baan ploegenachtervolging

[bewerk] Belgische prestaties

Zie ook Lijst van Belgische deelnemers aan de Zomerspelen van 1964
  • België haalde twee gouden medailles op deze Spelen. De eerste kwam er in de atletiek. Daar haalde Gaston Roelants de gouden plak binnen op de 3000 meter steeple. Roelants was de grote favoriet. In 1960 was hij al vierde geworden in Rome en in Belgrado was hij in deze discipline Europees kampioen geworden. Tijdens de finale in Tokio bleek zijn meesterschap: halverwege de wedstrijd liep hij uit op iedereen zonder dat iemand hem kon bijhouden. Twee andere Belgische atleten zorgden ook voor mooie prestaties: Jacques Pennewaert haalde de finale op de 800 meter, Wilfried Geeroms deed hetzelfde op de 400 meter horden.
  • De tweede gouden medaille kwam er in het wielrennen. Daar haalde Patrick Sercu het goud in de tijdrit over 1 kilometer, voor de Italiaan Pettenela en de Fransman Trentin. In de wegwedstrijd kon Eddy Merckx zich niet afscheiden van het peloton. Merckx eindigde twaalfde. Walter Godefroot was fortuinlijker. Hij veroverde de bronzen plak. Het goud ging naar de Italiaan Zanin; het zilver was voor de Deen Rodian.

[bewerk] Belgische medailles

Medaille Winnaar Onderdeel
Goud Goud (2) Gaston Roelants atletiek, 3000 m steeple
Patrick Sercu wielrennen, 1000 m tijdrit
Brons Brons (1) Walter Godefroot wielrennen, wegwedstrijd - individueel

[bewerk] Disciplines

Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1964 werd er gesport in 22 disciplines binnen in totaal 19 sporten:

[bewerk] Medaillespiegel

Er werden 504 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10 en het Belgische en Nederlandse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1964 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USA 36 26 28 90
2 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie URS 30 31 35 96
3 Vlag van Japan Japan JPN 16 5 8 29
4 Vlag van Duits Eenheidsteam Duits Eenheidsteam EUA 10 22 18 50
5 Vlag van Italië Italië ITA 10 10 7 27
6 Vlag van Hongarije Hongarije HUN 10 7 5 22
7 Vlag van Polen Polen POL 7 6 10 23
8 Vlag van Australië Australië AUS 6 2 10 18
9 Vlag van Tsjechoslowakije Tsjechoslowakije TCH 5 6 3 14
10 Vlag van Groot-Brittannië Groot-Brittannië GBR 4 12 2 18
15 Vlag van Nederland Nederland NED 2 4 4 10
20 Vlag van België België BEL 2 0 1 3

[bewerk] Deelnemende landen

Deelnemende landen. Blauw: debuterend land. Groen: al eerder deelgenomen.
Deelnemende landen. Blauw: debuterend land. Groen: al eerder deelgenomen.

94 landen namen deel aan de Spelen. Zestien landen debuteerden. Algerije, Congo-Brazzaville, Dominicaanse Republiek, Ivoorkust, Libië, Kameroen, Madagaskar, Maleisië, Mali, Mongolië, Nepal, Niger, Noord-Rhodesië, Senegal, Tanzania en Tsjaad. Na de openingsceremonie trokken de Libische atleten zich terug waardoor in totaal 93 landen om de medailles streden. De atleten uit Oost- en West-Duitsland streden in een verenigd team.

[bewerk] Externe links


 
Persoonlijke instellingen