Olympische Winterspelen 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
VIIe Olympische Winterspelen
Olympische Winterspelen 1956
Locatie Vlag van Italië Cortina d'Ampezzo, Italië
Deelnemende landen 32
Deelnemende atleten 821 (687 mannen, 134 vrouwen)
Evenementen 24 in 4 sporten
Openingsceremonie 26 januari 1956
Sluitingsceremonie 5 februari 1956
Officiële opening door President Giovanni Gronchi
Atleteneed Giuliana Chenal-Minuzzo (skiën)
Olympische vlam Guido Caroli (kunstschaatsen)
Vorige Spelen 1952: Oslo (Noorwegen)
Volgende Spelen 1960: Squaw Valley (Verenigde Staten)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

De VIIe Olympische Winterspelen werden in 1956 gehouden in Cortina d'Ampezzo, Italië. Ook Lake Placid (Verenigde Staten) en Montreal (Canada) stelden zich kandidaat. De Sovjet-Unie stuurde voor het eerst een afvaardiging naar de Winterspelen, ze waren zeer succesvol en wonnen het medailleklassement.

Hoogtepunten[bewerken]

Belgische prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook België op de Olympische Winterspelen 1956
  • België werd vertegenwoordigd in het bobsleeën, het skiën en het hardrijden op de schaats, maar haalde geen enkele medaille.

Nederlandse prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederland op de Olympische Winterspelen 1956 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nuvola single chevron right.svg Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Winterspelen van 1956
  • Tijdens de openingsceremonie werd het Nederlandse team (zes mannen en twee vrouwen) voorafgegaan door Kees Broekman (schaatsen) die de vlag droeg.
  • Een nog zeer jeugdige Sjoukje Dijkstra (14) werd bij het kunstrijden vergezeld door de eveneens jonge Joan Haanappel (15). Ze konden nog geen potten breken en werden respectievelijk 12de en 13de.
  • Nederland wint geen enkele medaille.

Disciplines[bewerken]

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1956 werd er gesport in vier takken van sport. In acht disciplines stonden 24 onderdelen op het programma.

Sport Discipline Onderdelen
Schaatssport Kunstrijden mannen vrouwen paren
Schaatsen 500 m (m) 1500 m (m) 5000 m (m) 10.000 m (m)
Skisport Alpineskiën afdaling (m)
afdaling (v)
slalom (m)
slalom (v)
reuzenslalom (m)
reuzenslalom (v)
Langlaufen 15 km (m)
10 km (v)
30 km (m)

50 km (m)

4x10 km (m)
3x5 km (v)
Noordse combinatie individueel (m)
Schansspringen individueel (m)
Sleesport Bobsleeën 2-mansbob (m) 4-mansbob (m)
IJshockey mannen

Mutaties[bewerken]

Sport Nieuw Verdwenen (t.o.v. 1952) Wijzigingen/Opmerkingen
Langlaufen 30 kilometer (m)
3x5 kilometer estafette (v)
18 kilometer (m) wordt 15 kilometer
Nu 6 onderdelen
2 0 1

Medaillespiegel[bewerken]

Er werden 72 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Winterspelen 1956 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie URS 7 3 6 16
2 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk AUT 4 3 4 11
3 Vlag van Finland Finland FIN 3 3 1 7
4 Vlag van Zwitserland Zwitserland SUI 3 2 1 6
5 Vlag van Zweden Zweden SWE 2 4 4 10
6 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USA 2 3 2 7
7 Vlag van Noorwegen Noorwegen NOR 2 1 1 4
8 Vlag van Italië Italië ITA 1 2 0 3
9 Vlag van Duitsland Duits eenheidsteam EUA 1 0 1 2
10 Vlag van Canada Canada CAN 0 1 2 3

Deelnemende landen[bewerken]

Tweeëndertig landen namen deel aan de Spelen. Hun debuut maakten drie landen: Bolivia, Iran en de Sovjet-Unie. Liechtenstein, Turkije en Zuid-Korea waren in tegenstelling tot vier jaar eerder weer van de partij. In vergelijking met de vorige editie ontbraken Argentinië, Denemarken, Nieuw-Zeeland en Portugal. Voor het eerst deden de atleten van Oost- en West-Duitsland in een gezamenlijk team mee.

Vlag van Australië Australië
Vlag van België België
Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Canada Canada
Vlag van Chili Chili
Vlag van Duitsland Duits eenheidsteam
Vlag van Finland Finland

Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Griekenland Griekenland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Iran Iran
Vlag van Italië Italië
Vlag van Japan Japan

Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Vlag van Libanon Libanon
Vlag van Liechtenstein Liechtenstein
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Polen Polen
Vlag van Roemenië Roemenië

Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije
Vlag van Turkije Turkije
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zwitserland Zwitserland

Externe links[bewerken]