Mulhouse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het Duitse dorp Mülhausen ten oosten van Venlo, zie Mülhausen (Grefrath).
Mulhouse
Mülhausen im Elsaß
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Drapeaumulhouse.png Wapen van Mulhouse
Mulhouse
Mulhouse
Situering
Regio Elzas
Departement Haut-Rhin (68)
Arrondissement Mulhouse
Kanton Mulhouse-Nord, Mulhouse-Sud, Mulhouse-Est en Mulhouse-Ouest
Coördinaten 47° 45′ NB, 7° 20′ OL
Algemeen
Oppervlakte 22,2 km²
Inwoners (1 jan. 2011) 110.351 (4.970,8 inw/km²)
Hoogte 231 - 336 m
Burgemeester Jean Rottner (UMP)
Overig
Postcode 68100
INSEE-code 68224
Foto's
Van linksboven naar rechtsonder: historische panden in het centrum, winkelcentrum Porte Jeune, campus La Fonderie, carnavalvierders, rode vari in de dierentuin, automuseum, tram van Mulhouse en het stadhuis
Van linksboven naar rechtsonder: historische panden in het centrum, winkelcentrum Porte Jeune, campus La Fonderie, carnavalvierders, rode vari in de dierentuin, automuseum, tram van Mulhouse en het stadhuis
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk
Mulhouse gezien vanaf de Belvédère Toren
Het 16e-eeuwse stadhuis
Renaissancistische huizen aan het Place de la Réunion
Temple Saint-Étienne

Mulhouse (IPA: [myluz]?; Nederlands, verouderd: Mulhuizen; Duits: Mülhausen im Elsaß, Elzassisch: Milhüse) is een stad in het oosten van Frankrijk, in de Elzas, en is de onderprefectuur van het departement Haut-Rhin. Mulhouse is de grootste stad van Haut-Rhin en de tweede op rij in de Elzas. Twee zijrivieren van de Rijn, de Doller en de Ill (Frankrijk), stromen door de stad. Mulhouse heeft veel oude gebouwen en smalle straten. Het stadhuis dateert uit de 16e eeuw. Mulhouse ligt dicht bij de grenzen met Zwitserland en Duitsland, en deelt een internationale luchthaven met Bazel en Freiburg. Wegens de textielindustrie werd Mulhouse wel het Manchester van Frankrijk genoemd, net als Rijsel overigens.

Geschiedenis[bewerken]

De stad Mülhausen wordt voor het eerst vermeld in 803 als het Latijnse Mulhusium. De naam verwijst naar het Duitse woord mühle voor molen.

De stad had in het Heilige Roomse Rijk de status van vrijstad; zij was eerst toegetreden tot de Tienstedenbond van de Elzas en later tot het Zwitserse Eedgenootschap. Daardoor bleef het een zo goed als onafhankelijke republiek tot de annexatie door Frankrijk in 1798. Mulhouse werd opgenomen in het departement Haut-Rhin. Toch hoort Mulhouse thuis in de lijst van voormalige zelfstandige landen op het huidige Franse grondgebied. Van 1871 (Vrede van Frankfurt) tot 1918 en van 1940 tot 1945 was Mulhouse in Duitse handen, zoals de rest van Elzas-Lotharingen.

Demografie[bewerken]

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Mulhouse vanaf 1962.

Grafiek inwonertal gemeente
Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie population sans doubles comptes (zie de gehanteerde definities)

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • Temple Saint-Étienne, een protestantse kerk, gebouwd van 1859-1866 in neogotische stijl. Aan de Place de la Réunion.
  • Église Saint-Etienne, een katholieke kerk, gebouwd van 1855-1860 in neogotische stijl.
  • Chapelle Saint-Jean, gebouwd in 1269, wordt tegenwoordig vooral gebruikt om er concerten in te geven. In en om de kapel worden een aantal stenen voorwerpen en beelden tentoongesteld (musée lapidaire) en in de kapel zijn oude wandschilderingen zichtbaar.
  • Synagoge, gebouwd van 1847-1849 in neoklassicistische stijl.
  • Hôtel de Ville, renaissancistisch stadhuis uit 1551, sinds 1969 het Musée historique de Mulhouse huisvestend, naast enkele representatieve gemeentelijke functies. Aan het Place de la Réunion.
  • Het Bollwerk is een overblijfsel van de vroegere stadsmuur, bestaande uit een toren en enkele stukken stadsmuur, uit omstreeks 1390.
  • De Tour Nessel en de Tour du Diable zijn twee vierkante torens welke overblijfselen zijn van het voormalig paleis van de bisschoppen van Straatsburg.
  • Het Parc zoologique et botanique, omvattende een dierentuin en een aantal gespecialiseerde plantentuinen.
  • Fontein met standbeeld van een renaissancesoldaat, op het Place de la Réunion; gedenkzuil voor Johann Heinrich Lambert nabij de Markt; beeld van Schweissdissi, uit 1906; beeld van Willem Tell, aan een gevel in de Rue Guillaume Tell.

Musea[bewerken]

  • Cité de l'automobile (of: Musée national de l'automobile de Mulhouse), een museum dat een collectie oude en merkwaardige automobielen huisvest.
  • Cité du Train (of: Musée français du chemin de fer), een museum dat de geschiedenis van de spoorwegen toont.
  • Musée EDF Electropolis, behandelt de geschiedenis van de elektriciteit en haaar toepassingen.
  • Musée de l'impression sur étoffes is gewijd aan het bedrukken van textiel, een tak van nijverheid die in de 19e eeuw in Mulhouse tot ontwikkeling kwam.
  • Musée des beaux-arts, bevat vooral schilderkunst van Franse meesters uit de 19e eeuw, en daarnaast ook enkele belangrijke werken uit de 17e en 18e eeuw. Voorts worden er wisseltentoonstellingen gehouden die ook 20e eeuwse en eigentijdse kunst tonen.
  • Musée historique de Mulhouse, in het historische stadhuis, behandelt de stadsgeschiedenis.
  • Écomusée d'Alsace, een openluchtmuseum te Ungersheim, buiten Mulhouse gelegen.
  • Musée du papier peint, een museum te Rixheim, een voorstadje van Mulhouse, gewijd aan de geschiedenis en de productie van behang.

Vervoer[bewerken]

Na een afwezigheid van vijftig jaar, is de tram van Mulhouse in mei 2006 teruggekeerd in het straatbeeld.

In de gemeente liggen de spoorwegstations Mulhouse-Dornach, Mulhouse-Hasenrain en Mulhouse-Ville.

Geboren[bewerken]

Partnersteden[bewerken]

In het nieuws[bewerken]

  • Op 16 december 2004 vond in een appartementenblok in Mulhouse een grote gasexplosie plaats. Hierbij kwamen zeker 19 mensen om het leven.
  • Op 24 maart 2006 deed zich een grote explosie voor in een gebouw van de Universiteit van Mulhouse. Volgens burgemeester Bockel viel er zeker een dode en raakte een vrouw zwaargewond. Na de explosie brak een grote brand uit. De ontploffing had plaats in het laboratorium op de benedenetage van het in 1822 opgerichte scheikunde-instituut.

Externe links[bewerken]