Robert Gesink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Gesink
Rgesink.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Robert Gesink
Bijnaam De Condor van Varsseveld[1]
Geboortedatum 31 mei 1986
Geboorteplaats Varsseveld, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 189 cm
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Belkin Pro Cycling
Discipline Weg
Specialisatie Klimmer, klassementsrenner
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 3e (2009)
Luik-Bastenaken-Luik 13e (2008)
Ronde van Lombardije 6e (2009)
Ronde van Frankrijk 4e (2010)
Ronde van Spanje 6e (2009, 2012)
WK 10e (2008)
UCI World Tour 17e (2011)
Extra
10e in wegwedstrijd OS 2008
10e in tijdrit OS 2008
3e in Amstel Gold Race 2009
4e in Waalse Pijl 2008
Zeges:  
Grote Prijs van Montreal
Ronde van Californië
Grote Prijs van Quebec
2010
2012
2013
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Robert Gesink (Varsseveld, 31 mei 1986) is een Nederlandse wielrenner, woonachtig in Aalten. Gesink is vooral een klimmer; naast de korte, steile beklimmingen bekend uit grote klassiekers, is hij ook sterk in het hooggebergte. Met name dankzij zijn klimkwaliteiten weet hij regelmatig goede klassementen te rijden in etappekoersen.

Wielercarrière[bewerken]

2006[bewerken]

Robert Gesink maakte aan het begin van 2006 de overstap van Löwik Meubelen naar de Rabobank Espoirs. Hoewel de geboren Varssevelder in eerste instantie niet van zins was over de transfer, zorgden sponsorperikelen er uiteindelijk voor dat hij dan toch naar het Continental Team van de Rabobankploeg vertrok.

In de Ronde van de Algarve, eind februari, reed Gesink al direct naar de 3e plaats in het eindklassement, nadat hij tweede was geworden in de koninginnenrit naar de Alto de Malhao. Ook in april was de Nederlander weer succesvol, ditmaal wist hij zelfs te winnen. Nadat hij in de 3e etappe van de Wielerweek van Lombardije naar de zege soleerde, was ook de eindzege veilig gesteld. In juni was Gesink opnieuw in goeden doen. Hij won het Circuito Montañés -een belangrijke ronde voor beloften- nadat hij tweede was geworden in de 4e etappe en twee dagen later de 6e etappe zelf wist te winnen. Verder werd hij nog 2e in het eindklassement van de Ronde van de Toekomst. Hiermee begon hij zich meer en meer te profileren als een talentvol ronderenner. Bovendien was de nummer 1, Moisés Dueñas, vijf jaar ouder dan Gesink.

2007[bewerken]

Op 25 april 2007 maakt Gesink indruk door op de zware Muur van Hoei 9de te worden tijdens zijn allereerste ProTour-koers; de Waalse Pijl, die werd gewonnen door Davide Rebellin. Anderhalve week later behaalde hij een 13e plek in het eindklassement van de Ronde van Romandië, die werd gewonnen door ploegmaat Thomas Dekker. Op 2 juni won hij de vierde etappe van de Ronde van België 2007. Hij was regelmatig betrokken bij ontsnappingen en op La Redoute (bekend uit Luik-Bastenaken-Luik) raakt hij uit de greep van het peloton. In Aywaille kwam hij solo over de meet.

In augustus reed hij sterk. Eerst werd hij 13e in de Clásica San Sebastián, later in de Ronde van Duitsland. Zo werd hij derde op de lastige Rettenbachferner en behaalde hij een 5e stek in het eindklassement. In de Ronde van Polen werd hij zelfs tweede in het eindklassement, met geringe achterstand op Johan Vansummeren. Deze prestaties leverden hem een knappe 27e plek in de eindstand van de UCI ProTour 2007 op. Gesink sloot zijn seizoen af met een sterke 15e plek in de Ronde van Lombardije.

2008[bewerken]

Gesink tijdens de proloog van de Ronde van Californië 2008

Op 20 februari 2008 won hij de koninginnenrit in de Ronde van Californië, voor Levi Leipheimer die als enige kon volgen.

In Parijs-Nice mocht Gesink na de 4e etappe de gele leiderstrui aantrekken. Na een indrukwekkende versnelling op de Mont Ventoux kon alleen Cadel Evans volgen, die uiteindelijk de etappe nog wint. Gesink pakt 32 seconden op de andere klassementsrenners. In de afdaling van de Col de Tanneron verloor twee dagen later een volledig geïsoleerde Gesink meer dan een minuut op zijn naaste concurrenten, waardoor hij uiteindelijk 4e wordt in Parijs-Nice en de witte jongerentrui wint. Tevens maakte hij grote indruk in andere rittenkoersen, met name de Dauphiné Libéré. In deze rittenkoers bepaalde Gesink tijdens de bergritten meermaals het tempo. Hij werd uiteindelijk 4e in het eindklassement. Eerder eindigde hij 12e in het Critérium International én de Ronde van het Baskenland.

In april had Gesink ook bewezen met de besten mee te kunnen in de heuvelklassiekers. Hij ondersteunt kopmannen Thomas Dekker en Óscar Freire in de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik, en gaat voor eigen succes in de Waalse Pijl, waar hij 4e wordt. Op 9 augustus 2008 nam Gesink als kopman van de Nederlandse ploeg deel aan de wegwedstrijd van de Olympische Spelen in Peking en werd daar 10e. Dezelfde plaats haalde hij op 13 augustus in de individuele tijdrit.

In 2008 reed Gesink zijn eerste grote ronde, de Vuelta [2], al werd eerder bericht dat hij de Giro d'Italia zou rijden[3]. In Spanje was hij één van de besten bergop en in de tijdritten. Uiteindelijk eindigde hij als 7e in het eindklassement, terwijl hij voor de klimtijdrit nog 5de stond.

Aan het einde van het jaar werd hij onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee voor de beste Nederlandse profrenner.

2009[bewerken]

Als 2008 het jaar was waarin Gesink zich definitief bij de wereldtop vestigde, dan was 2009 het jaar van de pech: tot driemaal toe kon Gesink in topvorm door blessures en valpartijen niet de gewenste topklasseringen behalen: in april, in juli en in september.

Dit jaar stond voor Gesink onder andere Ronde van Frankrijk op het programma. In de voorbereiding daarop begon hij zijn seizoen wederom in Californië. Ditmaal geen etappezege, maar wel een sterke achtste plaats, vlak achter Lance Armstrong.

Gesink bleek in de tijdritdiscipline stappen vooruit gegaan. Dat blijkt ook in de Tirreno-Adriatico 2009, die Gesink verkoos boven een 'herkansing' in Parijs-Nice. Gesink eindigde tijdens de Italiaanse etappekoers als zesde in de tijdrit, ruim voor gerenommeerde specialisten als Thomas Dekker, Vincenzo Nibali, Ivan Basso en wereldkampioen Bert Grabsch. Een dag eerder had Gesink zijn ambities voor het klassement al op kunnen bergen nadat hij werd opgehouden op de beklimming van Montelupone dankzij een valpartij. In de bergrit na de tijdrit kon Gesink nog enkele renners voorbijgaan, met als resultaat een elfde plaats in de eindstand.

Gesink tijdens de proloog van de Ronde van Spanje 2009

In de Ronde van het Baskenland in mei reed Gesink een sterke ronde waarin hij uiteindelijk als zevende eindigt, voor onder andere Vincenzo Nibali en Roman Kreuziger, talenten van ongeveer dezelfde leeftijd en zijn grootste concurrenten voor de witte trui in de Tour. Op 18 april in de Amstel Gold Race eindigde Robert Gesink als derde, achter Sergej Ivanov en Karsten Kroon, nadat hij zelf de finale had geopend met een demarrage. Doordat hij in deze race een spierscheurtje opliep kon hij niet starten in de Waalse Pijl. In Luik-Bastenaken-Luik startte hij wel en deed vooraan mee tot vlak voor het einde. Uiteindelijk eindigde Gesink als 50e. In de Dauphiné Libéré, halverwege juni, reed Gesink weer sterk en lukte het hem om op een knappe vierde plek te komen in het eindklassement, achter Valverde, Evans en Contador.

In de Ronde van Frankrijk 2009 startte Gesink als kanshebber voor de witte trui. In de eerste etappe, een korte tijdrit, reed hij de 31e tijd. Gesink kwam echter ten val in een afdaling tijdens de vijfde etappe. Daarbij brak hij zijn linkerpols en moest hij opgeven. Na deze teleurstelling koos Gesink er meteen voor om de Ronde van Spanje te gaan rijden. Hij begon goed en na 18 etappes stond hij tweede op 32 seconden van leider Alejandro Valverde. In de bergetappes bleef Gesink zijn directe concurrenten telkens voor, en had hij zelfs de leiderstrui in het zicht. Het noodlot sloeg echter weer toe, en Gesink kwam zwaar ten val in de 17e etappe, waardoor hij in de 19e etappe, de laatste bergetappe, veel tijd verloor op Valverde. Gesink beëindigde de Vuelta uiteindelijk als 6e.

Op het wereldkampioenschap in het Zwitserse Mendrisio kon Gesink niet in de finale van de wegwedstrijd meedoen om de titel; hij eindigde als 36e. Twee weken later liet hij in de Italiaanse semiklassieker Ronde van Emilia zien weer hersteld en in vorm te zijn, door in de eindsprint generatiegenoten Jakob Fuglsang en Thomas Lövkvist te verslaan. Gesink is de tweede Nederlander die deze eendagskoers wint, nadat in 1999 Michael Boogerd er won. Zijn laatste wedstrijd van seizoen 2009 was de Ronde van Lombardije; hier werd hij zesde achter landgenoot Johnny Hoogerland.

Ondanks de pech die Gesink in 2009 kende eindigde hij als beste Nederlander op de 10e plek van de eerste UCI World Ranking.

2010[bewerken]

Gesink's programma voor 2010 was op voorhand niet veel anders dan dat van 2009. Ditmaal kon hij wel een goede klassering rijden in de Tirreno-Adriatico (5e). Door de afwezigheid van onder andere Alberto Contador en Cadel Evans ging hij zelfs als een van de favorieten de Ronde van het Baskenland in. Hij imponeerde in de koninginnenrit, stond op een podiumplek en had zelfs de eindzege in het vizier toen een valpartij in etappe 5 hem opnieuw parten speelde. Gesink beëindigde de ronde uiteindelijk als 9e, en leek zijn goede vorm richting de klassiekers te pakken te hebben. Dit was echter anders, zowel in de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl en in Luik-Bastenaken-Luik stelde Gesink teleur en kon hij niet meedoen om de ereplaatsen. Vervolgens koos Robert Gesink voor een lange hoogtestage in de Sierra Nevada. Hij koerst een tijdje niet en richt zich volledig op de Tour de France. Hij laat zijn goede vorm blijken in de Ronde van Zwitserland, waarin hij op indrukwekkende wijze de koninginnenrit wint die via de Sustenpas, Oberalppas en de Albulapas naar La Punt voert. Door zijn zege neemt hij eveneens de leiderstrui over van Tony Martin. In de afsluitende tijdrit rond Liestal kent Gesink echter een mindere dag en verliest hij de gele trui aan Frank Schleck. Hij sluit de ronde uiteindelijk als vijfde af.

In de Ronde van Frankrijk startte Gesink met een sterke proloog, waarin hij slechts 20 seconden op de meeste toppers verloor en zelfs tijd won op onder andere Andy Schleck. Na afloop van de chaotische tweede rit over het parcours van Luik-Bastenaken-Luik bleek Gesink een scheurtje in de ellepijp van zijn linkerarm te hebben opgelopen. De volgende etappe kon hij wel gewoon van start, maar kwam hij ten val. Hij liep flinke achterstand op en had veel last van zijn blessures, maar kon de ronde vervolgen. In de bergritten hield hij lang stand, reed met de besten mee omhoog en finishte in Morzine-Avoriaz als derde. In de Pyreneeën hing hij echter vaak aan het elastiek, en moest hij de absolute toppers, onder wie ploegmaat Mensjov, af en toe laten gaan. Hij steeg in het derde weekend wel naar een zesde plaats in het tussenklassement, waarop hij de Tour ook eindigde. OP 6 februari 2012 werd bekend dat Alberto Contador, dat jaar eindwinnaar, geschorst werd voor het gebruik van clenbuterol en daarmee zijn tourzege van 2010 verloor. In juli 2014 bleek dat de UCI Denis Mensjov heeft geschorst wegens afwijkende bloedwaarden en dat zijn uitslag voor de de Ronde van Frankrijk van 2010 is geschrapt. Gesink schoof hierdoor uiteindelijk op naar de vierde plek in het algemeen klassement.[4]

Op 27 juli 2010 won Gesink in Stiphout waar ook Schleck en Contador deelnamen.[5] Op 12 september wist de Nederlander op indrukwekkende wijze zijn eerste Pro-Tour wedstrijd, de GP Cycliste de Montréal, te winnen. Dankzij deze overwinning steeg Gesink naar de vierde plaats op de UCI-rangschikking.[6] Een maand later won hij in Italië ook nog de Ronde van Emilia, een continentale wedstrijd. Hij zou uiteindelijk als zevende op de UCI-ranglijst eindigen.[7] Al deze koersen reed Gesink ter voorbereiding van zijn hoofddoel in het najaar, de Ronde van Lombardije, maar door het overlijden van zijn vader, Dick Gesink, stond hij niet aan de start.

Hij won aan het einde van het jaar voor de derde keer op rij de Gerrit Schulte Trofee voor de beste wielrenner van het jaar.[8]

2011[bewerken]

Robert Gesink startte het seizoen 2011 in de Ronde van Oman waarin hij de 4de etappe naar de Green Mountain won. Door deze ritzege nam hij de leiderstrui over van Matthew Goss. De vijfde rit was een tijdrit waarin Gesink zijn voorsprong moest verdedigen tegen betere tijdrijders als Boasson Hagen en Cancellara. Gesink wist stand te houden en zelfs de tijdrit te winnen, een dag later won hij het eindklassement. In maart startte Gesink in de Tirreno-Adriatico waar hij na een overwinning in de ploegentijdrit en een 9e plaats in de afsluitende tijdrit het jongerenklassement won en 2de werd in het eindklassement. In april reed Gesink de Ronde van het Baskenland waar hij naar een goede tijdrit op de laatste dag op het podium haalde in het eindklassement, hij werd 3de. In de klassiekers kon hij daarna niet echt potten breken. In de finale van de Amstel Gold Race zat hij met twee ploegmaten lang mee in de voorste groep, maar moest op de Cauberg zijn meerdere erkennen in Philippe Gilbert. Daarna ging hij naar de Tour de France met het doel een goed klassement te rijden. Mede door een val in de eerste week van de Tour kwam hij tijdens de 12e etappe echter op meer dan een kwartier achterstand binnen van de andere klassementsrenners, waardoor hij de witte trui en een goede klassering in het eindklassement kon vergeten. Na de Tour richt hij zich op de World Tour wedstrijden in Canada, de Grote Prijs van Quebec en de GP Cycliste de Montréal, waarvan hij in 2010 de laatstgenoemde won. Ondanks dat hij daar een zeer goede indruk achterliet lukte het hem niet om zijn huzarenstukje van het jaar 2010 te herhalen. In Quebec werd hij 2de achter Philippe Gilbert en in Montreal werd hij 36ste. Op zondag 18 september 2011 brak Robert Gesink zijn bovenbeen door een val tijdens de training. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan het WK en de Italiaanse najaarsklassiekers.

2012[bewerken]

Na zijn beenbreuk begon voor Gesink een lange revalidatieperiode. Hij begon zijn seizoen dan ook met voornamelijk kleine, Spaanse koersen. Van grote vorm was in april, traditiegetrouw een maand waarin Gesink goed wil presteren, geen sprake: opgave in de Ronde van Baskenland en teleurstellende klasseringen in de heuvelklassiekers. Halverwege mei kon de Varssevelder voor het eerst in meer dan een jaar weer juichen: Hij won de koninginnenrit van de Ronde van Californië op Mt.Baldy, en behield de leiding in het klassement op de laatste dag. Hij eindigde in het klassement voor David Zabriskie en Tom Danielson en boekte zo zijn eerste zeges sinds de Ronde van Oman 2011. In de Ronde van Frankrijk kwam Gesink ten val in de zesde etappe. Hij gaf op na de elfde etappe wegens fysieke klachten. "Mijn ribben doen ontzettend zeer. Dit is onwaardig voor het niveau dat ik normaal haal. Dan is het verstandiger om te stoppen dan nog langer door te harken", zei de renner [9]. Op 28 juli 2012 eindigde Gesink als 23e op de wegwedstrijd van de Olympische Zomerspelen in Londen. Tijdens de Ronde van Spanje eindigde Gesink voor de derde maal in zijn carrière in de top-10: hij werd, net als in 2009, zesde in het eindklassement.

2013[bewerken]

In 2013 startte Gesink voor het eerst in zijn carrière in de Ronde van Italië. Zijn doelstelling was het behalen van een podiumplaats. Tijdens de bergetappes bleek dit echter te hoog gegrepen. Drie dagen voor het einde van de Giro gaf Gesink op wegens ziekte. Hij stond op dat moment twaalfde in het algemeen klassement. Voor de 100e Tour de France werd Gesink aangesteld als luxeknecht voor Bauke Mollema. Later werd hij dat ook voor Ten Dam toen deze samen met Mollema dagenlang stevig in de top-10 stonden tussen Contador en Kreuziger. Hij behaalde een 26e plaats in het eindklassement. In september won Gesink net als in 2010 een Canadese World Tour-koers, ditmaal was hij de beste in de Grote Prijs van Quebec. Hiermee werd hij de eerste renner die zowel de Grote Prijs van Montreal als de Grote Prijs van Quebec heeft gewonnen.

2014[bewerken]

Nadat hij moest afstappen in de Ronde van het Baskenland 2014 gaf Gesink aan te kampen met hartritmestoornissen en daar aan behandeld te gaan worden. Hij werd operatief behandeld en is weer in training. Mogelijk komt hij aan het eind van het seizoen nog in actie.[10]

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2004

  • Rund um Straelen
  • Rund um Düren
  • 5e etappe Vredeskoers Litomerice - Terezin (Tsjechië)
  • Klimtijdrit - Côte de Wanne
  • Circuit Regione Walonnes Juniors Sombreffe
  • 4e etappe Tour de Pays de Vaud
  • Nederlands kampioen individuele tijdrit op de weg, Junioren

2005

  • 2e etappe Linz - Passau - Budweis
  • Hel van Voerendaal, Voerendaal

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2007
2008 7e  
2009 opgave   6e  
2010 4e  
2011 32e  
2012 opgave   6e  
2013 opgave   26e  
2014
Jaar Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld- ranglijst
2007 15e 9e opgave 27e (UPT)
2008 21e 13e 59e 4e 13e 10e 41e (UPT)
2009 Brons ↑ 50e 6e 36e 10e (UWR)
2010 23e 15e 14e 7e 6e (UWR)
2011 9e 30e 13e 17e (UWT)
2012 52e 57e 22e 27e 32e 39e (UWT)
2013 10e 13e opgave 35e (UWT)
2014
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Tour Down Under Ronde van Oman Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van het Baskenland Ronde van Catalonië Ronde van Romandië Ronde van Californië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen
2007 13e 20e Jersey white.svg 2e
2008 4e Jersey white.svg 12e 9e (1 etappe) Jersey white.svg 4e
2009 11e 7e 8e Jersey white.svg 4e
2010 5e Jersey white.svg 9e 5e (1 etappe)
2011 Jersey red.svg (2 etappes) Jersey white.svg 2e (1 etappe, ploegentijdrit) Jersey white.svg 3e 20e
2012 19e Jersey yellow.svg (1 etappe) 4e
2013 opgave 6e 54e
2014 6e 5e opgave opgave

Ploegen[bewerken]

Privéleven[bewerken]

Op 5 juli 2011 maakte Gesink bekend dat zijn vriendin Daisy hun eerste kind verwachtte.[11] Ze beviel in december 2011 van een dochter.[12]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Robert Gesink, de 'condor uit Varsseveld' NRC.nl, 30 september 2008
  2. Wielerbelofte Gesink rijdt dit jaar de Vuelta, Sportweek, 19 maart 2008
  3. Robert Gesink rijdt Giro in 2008, WielerUpdate, 24 augustus 2007
  4. "Geschorste Mensjov ziet Tour-uitslagen geschrapt worden" wielerupdate.nl, 12 juli 2014
  5. "Gesink wint in Stiphout" NU.nl, 27 juli 2010
  6. "Gesink stijgt naar vierde plaats op UCI-rangschikking" NU.nl, 13 september 2010
  7. "Rodriguez eindwinnaar UCI-lijst, Gesink zevende", NU.nl, 18 oktober 2010
  8. "Gesink opnieuw renner van het jaar", NU.nl, 29 november 2010
  9. nu.nl: gesink-geeft-in-tour-france NU.nl, 12 juli 2012
  10. "Robert Gesink durft aan Vuelta te denken", De Gelderlander, 13 mei 2014
  11. Robert Gesink wordt vader, Algemeen Dagblad, 5 juli 2011
  12. Robert Gesink vader geworden!, Shownieuws, 8 december 2011