Sven Nys
| Sven Nys | ||||
 |
||||
| Sven Nys tijdens de Noordzeecross 2007 in Middelkerke | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Sven Nys | |||
| Bijnaam | ▪ De Kannibaal Van Baal ▪ De Keizer ▪ De Koning van de Koppenberg |
|||
| Geboortedatum | 17 juni 1976 | |||
| Geboorteplaats | .svg){kind=small} Bonheiden, België |
|||
| Lengte | 181 cm | |||
| Gewicht | 72 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Landbouwkrediet | |||
| Discipline | Veldrijden & MTB | |||
| Specialisatie | ▪ Hellingen ▪ Modder & sneeuw-crossen |
|||
| Ploegen | ||||
| 1998-2008 2008-2014 |
Rabobank Landbouwkrediet |
|||
|
||||
Sven Nys (Bonheiden, 17 juni 1976) is een Belgisch wielrenner, veldrijder en mountainbiker.
Hij komt sinds juni 2008 uit voor de Belgische Pro-Continentale wielerploeg Landbouwkrediet-Colnago waar hij een contract heeft tot 2014.[1] Samen met zijn vrouw Isabelle Nijs heeft hij één zoontje: Thibau. Nys woont in Baal waar jaarlijks sinds 2000 op nieuwjaarsdag de GP Sven Nys gehouden wordt.
Inhoud |
[bewerken] Carrière in het veldrijden
[bewerken] De veldrijder Nys
Sven Nys staat vooral bekend in het veldrijden voor zijn technische vaardigheden, de manier waarop hij hellingen neemt en bochten aansnijdt kan maar door weinig mensen in het veldrijdenpeloton nagedaan worden. Ook wanneer er balkjes verwerkt worden in een omloop is Nys één van de weinige veldrijders die meestal verkiest om over de balkjes te springen in plaats van van de fiets te gaan en zo tijd te verliezen. In navolging van Nys beginnen nu meer en meer veldrijders te springen over de balkjes. De sprint is iets waar Nys zelden op rekent mede omdat er veldrijders zijn die een snellere eindsprint in de benen hebben dan Nys. Om de sprint te voorkomen rijdt hij meestal een laatste ronde à bloc en met zin voor risico om zo van zijn medegezellen af te geraken en solo over de meet te komen. Toch gebeurt het dat Nys sprints wint, meestal na een zware cross waar er meer op karakter gesprint moet worden dan op puur snelheid. Zo won Sven Nys in 2008 de Wereldbekercross van Kalmthout en in 2009 de jaarmarktcross in Niel telkens tegen Niels Albert. Ook won hij in 2010 de GVA-Trofeecross in Lille tegen de op papier snellere Zdenek Stybar. Tegen de intrinsiek snellere Kevin Pauwels behaalde hij enkele legendarische spurtzeges zoals in 2010 de Superprestigecross van Asper-Gavere, in 2011 de Wereldbekercross van Koksijde en een dag later in de Superprestigecross van Gieten.
[bewerken] Het begin
Sven Nys begon te BMX'en op 8 jarige leeftijd, hij won 8 nationale titels in de discipline eer hij zijn focus begon te leggen op het zeer populaire veldrijden. Nys won zijn eerste kampioenen trui in 1995 toen hij Belgisch kampioen veldrijden bij de junioren werd. In het volgende seizoen (1996-1997) werd Nys voor de eerste maal Wereldkampioen veldrijden bij de beloftes in het Duitse München. Het volgende seizoen reed hij opnieuw een zeer goed seizoen en als kers op de taart werd hij voor een 2de maal Wereldkampioen veldrijden bij de beloftes in het Deense Middelfart. Bij deze 2 wereldkampioenschappen werd Bart Wellens telkens 2de na Nys. Het was het begin van een jaren lange vriendschap tussen de 2 beloftevolle veldrijders. Na zijn 2de wereldtitel in 1998 maakte Nys de overstap van de beloftes naar de Elite.
[bewerken] Eerste profjaren
In zijn eerste seizoen bij de profs werd al snel duidelijk dat Nys een hele grote zou worden. Hij won in zijn eerste prof jaar al meteen de Superprestige veldrijden en behaalde brons op het Belgisch kampioenschap dat gewonnen werd door Marc Janssens. In Nys zijn 2de prof seizoen won hij voor de 2de maal de Superprestige veldrijden, wereldbeker en het belgisch kampioenschap. Hij was dan ook dé grote favoriet voor het WK van 2000 in het Nederlandse Sint-Michielsgestel. Maar er werd afgesproken in het Rabobank team dat als er een renner voorop reed van Rabobank hij niet mocht terug gebracht worden van een teamgenoot. De Nederlander Richard Groenendaal die in Sint-Michielsgestel woonde schoot vanaf de start als een speer er vandoor en Nys was verplicht in de achtervolging met Mario de Clercq de benen stil te houden wegens de strenge teamorders en dus won Richard Groenendaal zijn eerste en enige wereldtitel.
[bewerken] Het begin van de dominantie
Na 2 zeer goede seizoenen had een Nys in het seizoen 2000-2001 het een stuk moeilijker om opnieuw wedstrijden te winnen en Nys sluitte dit seizoen af zonder een prijs. Het seizoen daarop ging Nys veel beter af met winst voor de 3de maal in Superprestige veldrijden en met winst in wereldbeker. Op het wereldkampioenschap in Zolder behaalde Nys voor de 2de maal een bronzen medaille. In een spannende wedstrijd probeerde Nys in de laatste ronde Mario De Clercq tevergeefs kwijt te spelen. Mario De Clercq won uiteindelijk in de spurt voor Tom Vannoppen en Sven Nys.
Het seizoen daarop oogste Nys opnieuw grote successen met winst in de Superprestige veldrijden, GvA Trofee én het belgisch kampioenschap. Maar een eerste wereldtitel bij de profs had Nys nog steeds niet veroverd zijn jeugdrivaal Bart Wellens won het wereldkampioenschap dat seizoen.
In het seizoen 2003-2004 kende eeuwige rivaal Bart Wellens een wonderjaar waar hij zo goed als alles won, hierdoor won Nys voor het eerst sinds het seizoen 2000-2001 geen enkele prijs. Toch had Nys nog tot de laatste wereldbekermanche uitzicht om het wereldbekerklassement te winnen. Maar in de laatste manche van dat seizoen in Pijnacker werd hij voorbij gespurt door de Belgen Vanoppen en Van der Linden. Hierdoor werd niet Nys maar wel Richard Groenendaal eindwinnaar. Na de wedstrijd was Nys woedend op de belgische ploeg omdat ze liever Groenendaal dan hem het eindklassement zagen winnen. Dit was een belangrijk keerpunt in de carrière van Nys.
[bewerken] De Keizer van het veldrijden
De seizoenen na de opflakkering van Bart Wellens won Nys alles wat er te winnen viel en werd hij de De Keizer van het veldrijden genoemd.
In het seizoen 2004-2005 vervolledigde Nys als eerste veldrijder ooit de befaamde Grand Slam: hij won het Belgisch en wereldkampioenschap, bezette de eerste plaats op de UCI-ranglijst, won de Trofee Gazet van Antwerpen, de wereldbeker en de Superprestige. Geen enkele veldrijder deed hem dat ooit voor of na. Hij domineerde het volledige seizoen en behaalde 25 overwinningen. Na dit indrukwekkende seizoen ging Nys verder op zijn elan en won alle klassementen en het Belgisch Kampioenschap Veldrijden. Hij was de titelverdediger op WK van 2006 maar Nys moest opgeven na een valpartij in de laatste ronde en kon dus zijn titel niet verlengen.
In het seizoen 2006-2007 brak Nys opnieuw een record door alle 8 wedstrijden te winnen in het Superprestige veldrijden, dit was de eerste en de voorlopig laatste keer dat een renner alle wedstrijden won in een regelmatigheidscriterium in het veldrijden. Nys werd in dit regelmatigheidscriterium 13 wedstrijden na elkaar winnaar ( Hoogstraten 2005 - Asper Gavere 2007) van een manche ( hetgeen een record is). Nys won ook het klassement van de wereldbeker en de Trofee Gazet van Antwerpen. Op het Belgisch Kampioenschap Veldrijden behaalde hij dat jaar de titel niet, mede omdat het parcours loodzwaar was. Zijn rivaal Bart Wellens won de wedstrijd die eerder op een loopwedstrijd leek dan op een veldrit. Het lukte Nys echter niet om zijn 2de wereldtitel bij de Elite te behalen, Nys eindigde op het WK van 2007 'slechts' op een 11de plaats. Nys sloot het seizoen af met 30 overwinningen.
Het seizoen daarop kwamen steeds meer jonge renners hun neus aan het venster steken. Toch wist Nys dat seizoen alle klassementen naar zich toe te halen. Hij won dat seizoen de wereldbeker, de Superprestige veldrijden en de Trofee Gazet van Antwerpen. Ook op het Belgisch Kampioenschap Veldrijden schitterde hij dat jaar, hij behaalde toen zijn 5de titel bij de profs. Het wereldkampioenschap won hij niet. De overwinning was dat jaar voor de jonge Nederlander Lars Boom, Nys behaalde voor de 3de keer in zijn carrière de bronze medaille op een wk bij de profs.
Net zoals de voorgaande seizoenen wint Nys in het seizoen 2008-2009 nagenoeg alles. Dit is geen sinecure want de jonge talenten Niels Albert en Zdenek Stybar maken het Nys vaak moeilijk. Hij wint opnieuw de wereldbeker, de Superprestige veldrijden, de Trofee Gazet van Antwerpen en het Belgisch Kampioenschap Veldrijden. Op het Wereldkampioenschap behaalt hij voor de 4de keer brons bij de profs. De wereldtitel gaat naar de frissere Niels Albert.
[bewerken] De Grote Vier
Stilaan wordt duidelijk dat de alleenheerschappij die Nys had voorbij is. 2 jonge talentvolle renners eisen meer en meer hun plaats in de top van het veldrijden: Niels Albert en de Tsjech Zdenek Stybar. Doordat Nys zijn heerschappij moest delen met deze 2 renners, verdeelden ze onderling alle prijzen. Ze werden dan ook de De Grote 3 genoemd.
In het seizoen 2009-2010 wint Nys de Trofee Gazet van Antwerpen en het Belgisch Kampioenschap Veldrijden. Dat seizoen heeft hij pech in de Superprestige veldrijden , hij lijkt op weg naar een 10de eindzege in dit regelmatigheidscriterium. Maar in Diegem rijdt hij zijn versnellingsapparaat in zijn wiel waardoor hij zijn ambities om dat klassement te winnen direct mag opbergen. Nys behaalt nog maar eens brons op het wereldkampioenschap, de Tsjech Zdenek Stybar wordt dat seizoen wereldkampioen in eigen land.
Het daaropvolgend seizoen haalde Nys voor de 10de keer de Superprestige veldrijden binnen alsook de Trofee Gazet van Antwerpen. Hij wint voor het eerst in zijn carrière geen wereldbekermanche in een seizoen. Het Belgisch Kampioenschap loopt af op een sisser. Nys geeft op , later blijkt dat hij griep heeft. Op het Wereldkampioenschap in Sankt-Wendel is Nys zeer sterk, hij heeft de pech dat de Tsjech Zdenek Stybar net iets sterker is die dag. Nys behaalde voor het eerst zilver.
Aan het einde van dat seizoen kwam er een nieuwe topper bij. Met name de stille Kevin Pauwels, waardoor men niet langer van De Grote 3 sprak maar wel van De Grote 4.
[bewerken] Algemeen
In zijn carrière won hij tien maal de Superprestige veldrijden (1999, 2000, 2002, 2003, 2005-2009 en 2011), was hij zeven keer de beste in de wereldbeker (2000, 2002, 2005-2009) en acht maal won hij de Trofee Gazet van Antwerpen (2003, 2005-2011). Hij is de absolute recordhouder in deze 3 regelmatigheidscriteriums mede ook omdat de Wereldbeker en GVA Trofee nog niet zo heel lang bestaan in het veldrijden. Nys staat niet echt bekend als een kampioenschapsrenner omdat hij meer uitblinkt in regelmaat dan in pieken naar 1 koers toe. Toch won hij 8 maal het Belgisch kampioenschap (2000, 2003, 2005, 2006, 2008-2010, 2012). Nys werd ook 1 maal wereldkampioen in het Duitse Sankt Wendel in 2005.
In totaal behaalde Nys in alle categorieën (junior-belofte-prof) tot nu toe meer dan 300 zeges waarvan 55 Superprestigeveldritten, 46 Wereldbekerveldritten en 42 Gazet van Antwerpentrofee veldritten, geen enkele veldrijder deed ooit beter qua aantal overwinningen. Sinds het begin van zijn carrière tot nu stond Sven Nys bij de profs al 94 keer op het podium van een Superprestigecross, 73 keer op het podium van een Werelbekercross en 72 keer op het podium van een Gazet van Antwerpen Trofeecross.
Sven Nys staat ook bekend voor zijn drang naar overwinningen, overal waar hij start wil hij winnen. Dit leverde hem dan ook de bijnaam De Kannibaal Van Baal op. Door zijn indrukwekkende palmares wordt Sven Nys ook wel de De Keizer van het veldrijden genoemd. Sven Nys' favoriete cross is de Koppenbergcross, waar hij al 8 keer won. Zo wordt hij ook De Koning van de Koppenberg genoemd.
Ondanks het feit dat Nys altijd en overal wil winnen waar hij start, heeft Nys 1 cross die hij zelf zijn zwarte beest noemt. Namelijk de cross in Diegem die tegenwoordig 's avonds gereden wordt. De reden hiervoor is dat Nys in Diegem al verscheidene malen pech heeft gekend. Ook het feit dat men over veel asfalt moet rijden in plaats van door het veld speelt hierin een rol.
Nys wordt gecoacht door de Belgische trainer Paul Van Den Bosch die onder andere ook de Belgische triatleten Marc Herremans en Luc Van Lierde gecoacht heeft in zijn loopbaan.
Nys schreef het boek "Ik, Sven Nys", dat verscheen op 9 oktober 2006. Het idee om een eigen boek te schrijven kwam na de wereldbekercross in Pijnacker in 2004. Nys verloor in de slotwedstrijd in Pijnacker zijn eerste plaats in de wereldbeker aan Richard Groenendaal omdat zijn medegezellen in de achtervolging in extremis nog voor hem spurtten. Het was na deze wedstrijd dat hij tevens de uitspraak "Nu kunnen ze allemaal den boom in, ik rijd alleen nog maar voor mijn eigen" deed.
[bewerken] Overwinningen veldrijden
|
[bewerken] Algemeen overzicht
[bewerken] Junioren en beloften
- 1994: Provinciaal kampioen Brabant bij de junioren
- 1995:
Belgisch kampioen bij de junioren - 1996: Provinciaal kampioen Brabant bij de beloften
- 1997: Provinciaal kampioen Brabant bij de beloften
- 1997:
Wereldkampioen bij de beloften - 1998: Provinciaal kampioen Brabant bij de beloften
- 1998: Wereldkampioen bij de beloften
[bewerken] Elite
| Seizoen | Aantal |  |
 |
SP | WB | GVA |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1998-1999 | 13 overwinningen | 6e |  |
 |
|
- |
| 1999-2000 | 21 overwinningen | |
|
|
|
- |
| 2000-2001 | 7 overwinningen | 4e | 6e | 6e | 6e | - |
| 2001-2002 | 10 overwinningen | |
7e | |
|
- |
| 2002-2003 | 17 overwinningen | 5e | |
|
 |
|
| 2003-2004 | 10 overwinningen | DNF | |
|
|
|
| 2004-2005 | 25 overwinningen | |
|
|
|
|
| 2005-2006 | 27 overwinningen | DNF | |
|
|
|
| 2006-2007 | 30 overwinningen | 11e | |
|
|
|
| 2007-2008 | 21 overwinningen | |
|
|
|
|
| 2008-2009 | 18 overwinningen | |
|
|
|
|
| 2009-2010 | 15 overwinningen | |
|
|
|
|
| 2010-2011 | 14 overwinningen | |
DNF | |
|
|
| 2011-2012 | 12 overwinningen | |
|
|||
| Totaal | 240 overwinningen | 1 | 8 | 10 | 7 | 8 |
SP = Eindstand Superprestige
WB = Eindstand Wereldbeker en enkele jaren UCI-ranking genoemd
GVA = Eindstand Trofee Gazet van Antwerpen
DNF = Opgave
[bewerken] Andere sporten
[bewerken] Mountainbike
In 2005 zette Nys zijn eerste stappen in het mountainbiken, met het oog op de Olympische Zomerspelen 2008 in Peking. In zijn tweede officiële wedstrijd werd Nys al Belgisch kampioen (Tervuren 2005). Een tweede Belgische titel behaalde Nys in 2007 in Ottignies. Op 21 augustus 2008 werd hij uiteindelijk als beste Belg negende op de Olympische Spelen van 2008. Nys heeft de ambitie al uitgesproken om in 2012 in Londen beter te doen.[2]
- Uitslagen 2009
In 2009 won hij te Averbode het Belgacom Benelux Kampioenschap MTB en behaalde hij brons op het EK mountainbike in het Nederlandse Zoetermeer. In hetzelfde seizoen behaalde hij - te Malmédy - de zilveren medaille in het Belgisch kampioenschap.
- Uitslagen 2010
Nys behaalde overwinningen in Gooik, Sankt-Vith, Geraardsbergen en Averbode in de Fidea MTB Cup. Sven werd ook de winnaar van dit eindklassement.
- Uitslagen 2011
Sven Nys won de Belgacom Belgian GP MTB manches in Boom en Geraardsbergen. Ook werd Sven eindwinnaar van de Belgian MTB Grand Prix. Op 17 juli van dat jaar werd Nys 2e op het Belgisch Kampioenschap in Halle na winnaar Kevin Pauwels.
[bewerken] Wegwielrennen
Hoewel Sven Nys zich al vanaf het begin van zijn carrière vooral focuste op het veldrijden, betwist hij ook vaak wegwedstrijden, zij het veeleer ter voorbereiding op het veldritseizoen. Zo reed hij in 2001 als afsluiter van zijn veldritseizoen de klassieker Parijs-Roubaix waarin hij zich liet opmerken door zich na 200 kilometer nog steeds voorin het peloton te handhaven. Daarnaast verschijnt Nys ook vaak aan de start in de Ronde van België en de GP Jef Scherens te Leuven.
Resultaten in Parijs-Roubaix:
| Jaar | Parijs-Roubaix |
| 2001 | 41e |
| 2002 | 36e |
[bewerken] Onderscheidingen
Op 17 december 2006 won Nys de titel Sportpersoonlijkheid van het jaar, een trofee die een sporter slechts één maal in zijn of haar carrière kan ontvangen. Op 5 december 2007 won hij voor het eerst als prof de Kristallen fiets nadat hij in 1997 & 1998 de Kristallen fiets voor beste jongere gewonnen had. Nys was pas de tweede veldrijder die deze eer te beurt viel, enkel Paul Herygers deed hem dit voor. Op 14 december 2008 werd hij uitgeroepen tot Belgisch sportman van het jaar, een verkiezing waarin hij al verscheidene malen in de top drie eindigde. Het was tevens ook de eerste maal dat een veldrijder deze trofee mocht ontvangen.[3]
Een kort overzicht:
- Kristallen fiets beste jongere: 1997 & 1998
- Sportpersoonlijkheid van het jaar: 2006
- Kristallen fiets: 2007
- Belgisch sportman van het jaar: 2008
- Koning Winter: 2011
[bewerken] Kom op tegen Kanker
In 2010 is Sven Nys een van de peters samen met Paul Herygers, Michel Wuyts en Sabine Appelmans van 1000 kilometer van Kom op tegen Kanker, om zo zijn steentje bij te dragen aan het Kom op tegen kanker fonds. Zelf zegt hij het volgende hierover:
"Ik heb geen moment getwijfeld toen me gevraagd werd of ik peter wou zijn. Ik vind de 1000 kilometer een fantastische actie die het goede doel combineert met een straffe sportieve prestatie. 250 kilometer fietsen op een dag is niet makkelijk maar dat is de strijd tegen kanker natuurlijk ook niet. Wie de uitdaging aangaat, zal tijd hebben om te beseffen wat mensen met kanker doorstaan."
[bewerken] Foto's
-
Sven Nys aan de start van het WK veldrijden 2005
-
Sven Nys wint in Heerlen (2006) voor Groenendaal en De Knegt
-
Sven Nys tijdens de cross in Roubaix 2009
[bewerken] Externe links
| Voorganger: Bart Wellens |
Wereldkampioen veldrijden 2005  |
Opvolger: Erwin Vervecken |
| Voorganger: Niels Albert 2011 |
Belgisch kampioen veldrijden Sven Nys 2012 |
|
|
|
||
| Voorganger: Bart Wellens 2007 |
Belgisch kampioen veldrijden Sven Nys 2008, 2009, 2010 |
Opvolger: Niels Albert 2011 |
|
|
||
| Voorganger: Bart Wellens 2004 |
Belgisch kampioen veldrijden Sven Nys 2005, 2006 |
Opvolger: Bart Wellens 2007 |
|
|
||
| Voorganger: Mario De Clercq 2002 |
Belgisch kampioen veldrijden Sven Nys 2003 |
Opvolger: Bart Wellens 2004 |
|
|
||
| Voorganger: Marc Janssens 1999 |
Belgisch kampioen veldrijden Sven Nys 2000 |
Opvolger: Mario De Clercq 2001 |
| Voorganger: Roel Paulissen |
Belgisch kampioen mountainbike 2005 |
Opvolger: Filip Meirhaeghe |
| Voorganger: Filip Meirhaeghe |
Belgisch kampioen mountainbike 2007 |
Opvolger: Roel Paulissen |
| Voorganger: Tom Boonen |
Kristallen Fiets 2007
|
Opvolger: Philippe Gilbert |
.png)
| Voorganger: Tom Boonen |
Belgisch sportman van het jaar 2008
|
Opvolger: Philippe Gilbert |
.png)
 |
Zie de categorie Sven Nys van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Persmedeling van het Landbouwkrediet Cycling Team van 27 december 2010
- ↑ 'In Londen ga ik voor een medaille' in Sportwereld van 25 augustus 2008
- ↑ 'Een droom die werkelijkheid wordt' in Sportwereld van 15 december 2008
