Sylvain Chavanel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sylvain Chavanel
Chavanel TDF2012.JPG
Persoonlijke informatie
Volledige naam Sylvain Chavanel
Bijnaam Mimo, La Machine, Chava
Geboortedatum 30 juni 1979
Geboorteplaats Châtellerault, Frankrijk
Lengte 182 cm
Gewicht 70 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg IAM Cycling
Specialisatie Tijdrijden, noordelijke klassiekers
Ploegen
2000-2004
2005-2008
2009-2013

2014-
Brioches La Boulangère
Cofidis
Omega Pharma-Quick Step
IAM Cycling
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 4e (2013)
Ronde van Vlaanderen 2e (2011)
Parijs-Roubaix 8e (2009)
Amstel Gold Race 16e (2010, 2011)
Ronde van Frankrijk 18e (2009)
3 etappezeges
Ronde van Spanje 16e (2007)
Extra
Zeges:  
Brabantse Pijl
GP Ouest France-Plouay
2008
2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Sylvain Chavanel (Châtellerault, 30 juni 1979) is een Frans wielrenner. Hij is de twee jaar oudere broer van Sebastien Chavanel. Chavanel werd lang gezien als een eeuwige belofte in Frankrijk, maar 2008 was voor hem het jaar van de doorbraak met onder andere zeges in de klassiekers de Brabantse Pijl en Dwars door Vlaanderen.

Biografie[bewerken]

Franse ploegen[bewerken]

Chavanel werd prof vanaf 1 januari 2000 bij het pas opgerichte Franse team: Bonjour. Hij stond er onder leiding van ploegleider Dominique Arnould. Hij zou tot 2004 bij de ploeg blijven en zou vooral uitgespeeld worden als tijdrijder en klassementsman in kleinere rondes. In zijn periode bij de ploeg won hij onder andere de Ronde van België en 2 maal de Vierdaagse van Duinkerke.

Vanaf het wielerseizoen 2005 ruilde Chavanel Brioches La Boulangère voor een ander Frans Team: Cofidis. Bij dit team mocht hij voluit zijn eigen kansen gaan in elke wedstrijd. Toch bleef hij zich aanvankelijk toch weer toeleggen op de tijdritten en de kleinere rondes. En dit niet zonder succes, want hij won 2 maal het Frans kampioenschap tijdrijden en zowel het eindklassement in de Ronde van de Sarthe en de Ronde van Poitou-Charentes, die laatste won hij zelfs 2 maal.

Maar het was pas in 2008 dat Chavanel zijn enorme potentieel liet zien. Dankzij overwinningen in zowel Dwars door Vlaanderen als de Brabantse Pijl profileerde hij zich als klassiek renner. Maar ook liet hij zich opmerken tijdens de 19de etappe van de Ronde van Frankrijk. Samen met Jérémy Roy ontsnapte hij uit het peloton, de 2 werkten goed samen en bleven voorop. Het kwam in Montluçon tot een spurt die Chavanel al bij al makkelijk won. Hij won ook de prijs van de strijdlust van die Tour.

Omega Pharma-Quick Step[bewerken]

In 2009 won hij de derde etappe van Parijs-Nice, ging ook naar huis met de puntentrui en werd derde in de algemene rangschikking.

In 2010 viel Sylvain in de helleklassieker Luik-Bastenaken-Luik met een schedelfractuur uit. Na een kort, maar voorspoedig herstel bleek hij monter genoeg om de Ronde van Frankrijk van datzelfde jaar aan te pakken. In de tweede etappe, die van Brussel tot Spa verliep, greep hij als enige overblijver uit een groep van acht de overwinning in een rit die ontsierd werd door massale valpartijen, waardoor het peloton, onder leiding van Fabian Cancellara, uit een soort solidariteit met de slachtoffers van de valpartij de laatste twintig kilometers geen tempo meer maakte en gezamenlijk over de meet reed. Diezelfde Cancellara verzocht de jury vanaf plaats twee geen punten voor de groene trui toe te kennen, wat een enorme meevaller voor Chavanel bleek, want zo kon hij die tijdelijk veroveren, net zoals de gele trui, die rond Cancellara's schouders hing. Daags nadien onderging Sylvain in de kasseienrit Arenberg - Porte du Hainaut een ware kruistocht aan pech en moest beide truien afstaan, de gele opnieuw aan Cancellara. In de zevende etappe ontbond Chavanel zijn duivels op de Côte de Lamoura en won met veel panache de tweede heuvelrit van de eerste Tourweek, in dewelke de favorieten zich spaarden. Het werd een dubbelslag, daar ook het geel opnieuw van Cancellara naar Chavanel ging. Een dag later deden de Alpen van zich spreken en nam Cadel Evans het geel over.

In 2011 was Sylvain samen met Fabian Cancellara de smaakmaker van de Ronde van Vlaanderen. In een spurt met drie moest hij de duimen leggen voor Nick Nuyens. In datzelfde jaar droeg hij tevens enkele dagen de rode trui in de Ronde van Spanje.

Op zondag 16 september 2012 won Chavanel op de wereldkampioenschappen samen met zijn ploeg Omega Pharma-Quickstep de WK-ploegentijdrit. De andere vijf renners waren Niki Terpstra, Peter Velits, Tony Martin, Kristof Vandewalle en Tom Boonen. Het BMC van Philippe Gilbert strandde op drie seconden. In 2013 deed hij dat kunstje nog eens over, maar dan met Michal Kwiatkowski in de plaats van Tom Boonen. Verder werd hij dat jaar voor de vijfde keer Frans kampioen tijdrijden, waarmee hij alleen recordhouder is.

IAM Cycling[bewerken]

Eind 2013 tekende Chavanel een 2-jarig contract bij het Zwisterse IAM Cycling, hij maakte samen met ploeggenoot Jérôme Pineau de overstap.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2000

2002

2003

2004

2005

2006

2008

2009

2010

2011

2012

2013

2014

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2000
2001 65e  
2002 36e  
2003 37e  
2004 30e  
2005 58e  
2006 44e  
2007 opgave   16e  
2008 61e (1)Jersey red number.svg  opgave  
2009 18e  
2010 31e (2)Jersey red number.svg 
2011 61e   27e  
2012 opgave  
2013 31e  
2014 34e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Parijs-Tours E3 Harelbeke WK op de weg Wereld- ranglijst
2000 opgave 85e
2001 52e 84e opgave
2002 opgave
2003 opgave 119e opgave 84e
2004 52e 89e
2005 60e 49e 85e 87e 67e 138e (UPT)
2006 72e 61e 46e 45e 153e (UPT)
2007 109e 57e 67e 141e (UPT)
2008 60e 30e 58e 53e 108e (UPT)
2009 37e 31e 8e 24e 36e 5e 29e 22e (UWR)
2010 21e 24e 16e opgave opgave 51e 28e 63e 100e (UWR)
2011 20e Zilver ↑ 38e 16e 69e opgave 35e 70e 54e (UWT)
2012 10e 27e 37e opgave opgave 83e 33e 57e 45e (UWT)
2013 4e 13e 19e opgave 12e 6e 24e (UWT)
2014 21e 19e opgave 31e 29e 77e
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Ronde van de Middellandse Zee Parijs-Nice Ronde van Catalonië Driedaagse van De Panne-Koksijde Ronde van de Sarthe Vierdaagse van Duinkerke Ronde van België Eneco Tour Ronde van Poitou-Charentes
2001 54e opgave 37e opgave
2002 15e 34e Jersey rosa.svg 1e 3e 2e
2003 3e 5e 5e (1 etappe) 2e
2004 9e 14e Jersey rosa.svg 1e Jersey red.svg 1e opgave (2 etappes)
2005 35e 27e Jersey yellow.svg 1e (1 etappe) Jersey white.svg 1e
2006 15e 40e Jersey white.svg 1e
2007 25e 17e 31e
2008 31e (1 etappe) 9e (1 etappe) opgave (1 etappe) 40e
2009 3e (1 etappe) Jersey green.svg 44e 2e (1 etappe)
2010 13e
2011 opgave 4e
2012 8e Jersey white.svg 1e (1 etappe) 2e
2013 5e (1 etappe) Jersey green.svg Jersey white.svg 1e (1 etappe) 6e (1 etappe)
2014 7e 35e 2e (1 etappe) 3e Jersey white.svg 1e (1 etappe)
Wielerploegen

Barredo · Boonen · Cataldo · Chavanel · Cornu · Davis · de Jongh · De Weert · Devenyns · Devolder · Engels · Facci · Hovelijnck · Hulsmans · Koenitski · Kvist · Malacarne · Pineau · Reda · Rosseler · Samojlaw · Schwab · Seeldraeyers · Tosatto · Van De Walle · Van Impe · Velo · Weylandt · Wynants · Robert (stagiair)

Barredo · Boonen · Cataldo · Chavanel · De Weert · Devenyns · Devolder · Engels · Facci · Hovelijnck · Hulsmans · Keisse · Koenitski · Kvist · Maes · Malacarne · Pineau · Reda · Samojlaw · Seeldraeyers · Stauff · Tosatto · Van De Walle · Van Impe · Velo · Weylandt · Wynants · Robert (stagiair) · Van Keirsbulck (stagiair)

Bandiera · Boonen · Cappelle · Cataldo · Chavanel · Chicchi · Ciolek · De Weert · Devenyns · Engels · Keisse · de Maar · Maes · Malacarne · Pineau · Reda · Robert · Seeldraeyers · Stauff · Steegmans · Štybar · Terpstra · Tratnik · Vandewalle · Van Impe · Van Keirsbulck · Vermote · Trentin (stagiair)

Bandiera · Boonen · Brammeier · Cataldo · Chavanel · Chicchi · Ciolek · De Weert · Devenyns · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Leipheimer · Maes · Martin · Pauwels · Pineau · Raboň · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Vandewalle · Van Keirsbulck · P. Velits · M. Velits · Vermote · Hoorne (stagiair) · Sénéchal (stagiair)

Boonen · Brambilla · Cavendish · Chavanel · De Weert · Devenyns · Fenn · Gołaś · Grabsch · Keisse · Kwiatkowski · Maes · Martin · Meersman · Pauwels · Petacchi · Pineau · Raboň · Serry · Steegmans · Štybar · Terpstra · Trentin · Vandenbergh · Vandewalle · Van Keirsbulck · P. Velits · M. Velits · Vermote · Verona

Voorganger:
Thomas Voeckler
MaillotFra.PNG Frans kampioen wielrennen MaillotFra.PNG
Sylvain Chavanel
2011
Opvolger:
Nacer Bouhanni
Bronnen, noten en/of referenties