Samuel Sánchez

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Samuel Sánchez González
Samuel Sánchez tijdens de Dauphiné 2010
Samuel Sánchez tijdens de Dauphiné 2010
Persoonlijke informatie
Volledige naam Samuel Sánchez González
Bijnaam Samu, Samsam, Sammie Sánchez
Geboortedatum 5 februari 1978
Geboorteplaats Oviedo, Vlag van Spanje Spanje
Lengte 181 cm
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg BMC Racing Team
Specialisatie allrounder
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 20e (2002, 2004)
Amstel Gold Race 7e (2012)
Luik-Bastenaken-Luik 7e (2012)
Ronde van Lombardije 2e (2006, 2009, 2012)
Ronde van Italië 12e (2013)
Ronde van Frankrijk 2e (2010)
1 etappezege
Ronde van Spanje 2e (2009)
5 etappezeges
WK 4e (2006, 2009)
UCI World Tour 6e (2011)
Extra
Zeges:  
Kampioenschap van Zürich
Olympische Spelen
Ronde van het Baskenland
2006

2008 (wegrit)
2012
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Samuel Sánchez González (Oviedo, 5 februari 1978) is een Spaans wielrenner die in 2002 prof werd bij de Baskische Euskaltel-Euskadi formatie. De Asturiër was lange tijd de enige niet-Baskische Spanjaard bij deze ploeg. Sinds 2014 rijdt hij voor de Amerikaanse ploeg BMC.

Biografie[bewerken]

Sánchez is een veelzijdig renner die met name in etappekoersen en heuvelklassiekers goed uit de voeten komt. Ook staat hij bekend als één van de betere dalers in het profpeloton.

Nadat hij in zijn eerste profjaren enkele ereplaatsen behaalde in koersen als Parijs-Nice, de Ronde van het Baskenland en Luik-Bastenaken-Luik beleefde hij in 2005 zijn doorbraak: Sánchez won de 13e etappe in de Ronde van Spanje en werd elfde in het eindklassement. Nadat winnaar Roberto Heras wegens dopinggebruik werd gediskwalificeerd schoof Sánchez op naar de tiende plaats. In 2011 werd deze diskwalificatie weer ongedaan gemaakt en is Sanchez alsnog als elfde geëindigd in het algemeen klassement. Ook in de belangrijke Spaanse klassieker Escalada a Montjuic ging hij tweemaal met de zege aan de haal (in 2004 en in 2005).

In 2006 reed Sánchez een voorjaar met ereplaatsen in onder andere Parijs-Nice (vierde) en de Waalse Pijl (tweede). In de Ronde van het Baskenland bezorgde hij zijn Baskische ploeg twee etappezeges en een 6e plaats in het eindklassement, waarin hij nog aan de leiding stond voor de slottijdrit. In de Ronde van Spanje won hij net als het jaar ervoor de 13e etappe, in het klassement werd 'Samu' zevende. Op het Wereldkampioenschap op de weg in het Oostenrijkse Salzburg vertolkte Sánchez een hoofdrol door in de laatste kilometer voor de beslissende afscheiding te zorgen in dienst van kopman Alejandro Valverde. Sánchez zelf werd vierde achter Paolo Bettini, Erik Zabel en Valverde. Een week later schreef hij met het Kampioenschap van Zürich zijn eerste klassieke zege op zijn naam. Hij reed op twaalf kilometer van de streep alleen weg uit een elitegroep van 5 en kwam met een halve minuut voorsprong over de finish. Twee weken later werd hij tweede in de Ronde van Lombardije. Hiermee verzekerde hij zich van de tweede plaats in het eindklassement van de UCI ProTour.

Het volgende jaar begon Sánchez wederom goed met een negende plaats in Parijs-Nice en derde plaats in de Ronde van het Baskenland waar hij de afsluitende tijdrit won. In de klassiekers wist hij geen top 10-notering te behalen, wel wist hij de slotrit van de Ronde van Catalonië (met aankomst bergop) te winnen. Hierna richtte Sánchez zich volledig op de Ronde van Spanje waar hij de 15e etappe won na één van zijn kenmerkende aanvallen in een afdaling. In de 19e etappe was hij de sterkste op de beruchte Alto de Abantos en op de voorlaatste dag won Sánchez ook nog een tijdrit. Deze slotweek resulteerde in een derde plaats in het eindklassement. Na de Vuelta werd "Samsam" zevende op het Wereldkampioenschap op de weg in Stuttgart en ietwat ongelukkig 3e in de Ronde van Lombardije. In het UCI ProTour klassement eindigde hij als negende.

In 2008 richtte Sánchez zich volledig op de Ronde van Frankrijk. Vooral in de eerste helft van de ronde, inclusief de ritten in de Pyreneeën vlak bij de thuisregio, reed de Baskische ploeg niet al te sterk. Sánchez was van de drie kopmannen nog het best op dreef, met tweede plaats in de koninginnenrit naar L'Alpe d'Huez als hoogtepunt. Uiteindelijk werd Sánchez zesde in het eindklassement. De vorm van de slotweek nam hij mee naar de Olympische Spelen in Peking. Tijdens de wegwedstrijd pakte hij de gouden medaille in een sprint bergop tegen Davide Rebellin en Fabian Cancellara. Enkele dagen later werd hij zesde in de tijdrit.

In 2009 won Sánchez, in voorbereiding op de wedstrijden van april, de GP Llodio. Daarna volgde een podiumplek in de Ronde van het Baskenland en de Ronde van Spanje. Ook werd hij nog vierdede op het Wereldkampioenschap in Mendrisio en tweede in de Ronde van Spanje, achter Alejandro Valverde.

In de 17de rit in de Ronde van Frankrijk van 2010 kwam hij hard ten val, terwijl hij derde stond in het algemeen klassement. Het peloton besloot te wachten en Samuel Sánchez kon zich weer bij de groep voegen. Uiteindelijk werd hij vierde in het eindklassement. Nadat Alberto Contador later uit de uitslag werd geschrapt, werd dit omgezet naar een derde plaats.

In 2011 won Sánchez de 12e etappe en het bergklassement in de Ronde van Frankrijk. Een jaar later, in 2012 kwam Sánchez tijdens de 8e etappe van de Ronde van Frankrijk ten val. Hierbij brak hij zijn rechterhand en kneusde zijn schouderblad, waardoor hij moest opgeven.[1]

Na het verdwijnen van de ploeg Euskaltel-Euskadi, bood BMC Racing Team Sánchez een contract aan voor 2014. Hij hielp bij zijn nieuwe ploeg Philippe Gilbert aan een aantal overwinningen zoals de Amstel Gold Race, de Ster ZLM Toer en de Ronde van Peking. Hij was kopman in de Ronde van Spanje en werd zesde in het eindklassement. In de Ronde van Lombardije finishte hij als vijfde in een elitegroepje achter de weggesprongen Daniel Martin.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

Samuel Sánchez: winnaar van de bolletjestrui van de Ronde van Frankrijk 2011.

1997

1998

1999

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2001
2002 buiten tijd  
2003 buiten tijd  
2004 15e  
2005 17e   10e (1) 
2006 6e (1) 
2007 Brons ↑ (3) 
2008 6e  
2009 Zilver ↑  
2010 Zilver ↑  
2011 5e (1)Jersey polkadot.svg 
2012 opgave  
2013 12e   8e  
2014 24e   6e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
2001 opgave
2002 20e
2003 6e 17e
2004 20e 4e 12e
2005 81e 83e 41e 55e (UPT)
2006 49e 15e 15e Zilver ↑ Zilver ↑ 4e Zilver (UPT)
2007 15e 13e Brons ↑ 27e 7e 9e (UPT)
2008 27e 22e 84e (UPT)
2009 14e 10e Zilver ↑ 4e 4e Brons (UWR)
2010 6e opgave 8e (UWR)
2011 56e 10e 30e Brons ↑ 6e (UWT)
2012 7e 7e Zilver ↑ 41e 9e (UWT)
2013 37e opgave 46e (UWT)
2014 62e 31e 5e 34e 43e (UWT)
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Parijs-Nice Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Asturië Critérium du Dauphiné Ronde van Burgos
2001
2002 12e 10e
2003 9e 3e
2004 18e 8e
2005 opgave 2e 11e
2006 4e Jersey green.svg 13e 6e (2 etappes) 37e (1 etappe)
2007 9e 15e (1 etappe) 3e (1 etappe)
2008 74e (1 etappe) 45e
2009 opgave 9e 3e Jersey red.svg 10e 27e
2010 4e 7e (1 etappe) 18e Jersey violet.svg (2 etappes) Jersey green.svg
2011 5e 6e (1 etappe) 17e 4e (1 etappe)
2012 2e (1 etappe) Jersey yellow.svg (2 etappes) Jersey white.svg 126e
2013 15e 9e (1 etappe) 8e
2014 45e 15e

Ploegen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Wielerploegen

Atapuma · Bookwalter · Burghardt · Cummings · Dennis · Dillier · Eijssen · Evans · Gilbert · Hermans · Hushovd · Kohler · Lander · Lodewyck · Moinard · Morabito · Nerz · Oss · Phinney · Quinziato · Sánchez · Schär · Stetina · Van Avermaet · Van Garderen · Velits · Warbasse · Wyss · Zabel · Davison (stagiair) · Teuns (stagiair) · Vliegen (stagiair)

Voorganger:
Vlag van Frankrijk Anthony Charteau
2010
Bolletjestrui Winnaar bergklassement in de Ronde van Frankrijk Bolletjestrui
Vlag van Spanje Samuel Sánchez
2011
Opvolger:
Vlag van Frankrijk Thomas Voeckler
2012
Bronnen, noten en/of referenties