Fabio Casartelli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fabio Casartelli
Fabio Casartelli.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Fabio Casartelli
Geboortedatum 16 augustus 1970
Geboorteplaats Como, Vlag van Italië Italië
Overlijdensdatum 18 juli 1995
Overlijdensplaats Tarbes, Frankrijk
Sportieve informatie
Specialisatie Weg
Ploegen
1993-1995 Ariostea, ZG-Mobili, Motorola
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Fabio Casartelli (Como, 16 augustus 1970Tarbes, 18 juli 1995) was een Italiaans wielrenner. Casartelli was prof in de jaren van 1993 tot 1995.

Carrière[bewerken]

Zijn grootste succes behaalde Casartelli als amateur in 1992 toen hij goud won op de wegwedstrijd tijdens de Olympische Spelen in Barcelona voor de Nederlander Erik Dekker en de Let Dainis Ozols.

In 1993 werd Casartelli professioneel bij Ariostea. Hij won een etappe in de Settimana Bergamasca, werd tweede in een etappe in de Ronde van Zwitserland en reed de Ronde van Italië uit. In 1994 verhuisde hij naar ZG Mobili en een jaar later naar Team Motorola.

Dood[bewerken]

Op 18 juli 1995 kwam Casartelli op 24-jarige leeftijd om het leven bij een valpartij in de 15e etappe van de Ronde van Frankrijk tijdens de afdaling van de Col de Portet d'Aspet. Hij kwam met zijn hoofd tegen een betonblok en overleed enkele uren later in het ziekenhuis. Hij droeg geen helm en volgens sommigen had een helm zijn leven kunnen redden. Achter Casartelli vonden nog meer valpartijen plaats; Dante Rezze reed het ravijn in en brak een been en Dirk Baldinger brak zijn heup.[1]

Op de plaats van het ongeluk is een gedenksteen geplaatst.

De volgende dag legde het peloton, als betoon van respect en rouw, de etappe in gesloten formatie en langzaam rijdend af. Vlak voor de finish werd Casartelli's ploeg de gelegenheid gegeven om naast elkaar en als eerste de finish over te gaan.

Zijn ploegleden wilden de Tour vervolgens beëindigen, maar werden door Fabio's weduwe omgepraat. De premies van die dag werden aan de nabestaanden gegeven. Twee dagen later kwam zijn ploegmaat Lance Armstrong alleen aan, hij droeg de overwinning op aan Casartelli.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties