Quito

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Quito
Plaats in Ecuador Vlag van Ecuador
Vlag Wapen
Quito
Quito
Situering
Provincie Bandera Província Pichincha.svg Pichincha
Kanton Quito
Coördinaten 0° 13′ ZB, 78° 31′ WL
Algemene informatie
Inwoners (2004) 1,8 miljoen
Hoogte 2850 m
Overig
Website quito.gov.ec
Foto's
Foto
Quito gezien vanaf de Pichincha
Portaal  Portaalicoon   Zuid-Amerika
Quito
Werelderfgoed cultuur
Land Vlag van Ecuador Ecuador
UNESCO-regio Latijns-Amerika en Caraïben
Criteria ii, iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 2
Inschrijving 1978 (2e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
Bushalte in Quito
Internationale luchthaven Mariscal Sucre
Presidentieel paleis

Quito is de hoofdstad van Ecuador en van de Ecuadoraanse provincie Pichincha. De stad ligt twintig kilometer ten zuiden van de evenaar, op de oostelijke helling van de Pichincha, een actieve vulkaan in de Andes. De stad heeft een gemiddelde hoogte van 2850 meter boven zeeniveau. Over de vraag of het daarmee de hoogste of de op één na hoogste hoofdstad in de wereld is heerst onduidelijkheid: de stad La Paz in Bolivia ligt hoger en van daaruit wordt de politiek van het land bedreven, maar de officiële Boliviaanse hoofdstad Sucre (waar echter alleen de Centrale Bank van Bolivia en de Hoge Raad van het land gevestigd zijn), ligt lager. Volgens de laatste telling (2004) wordt de stad bevolkt door ruim 1,8 miljoen mensen. Daarmee is het de tweede stad van het land, na Guayaquil. De stad is met zijn 70 km lengte en slechts 4 km breedte uitzonderlijk lang gerekt.

De huidige (2009) burgemeester van Quito is Augusto Barrera.

Geschiedenis[bewerken]

In de hooglanden van Quito woonde tot in de 13e eeuw het volk van de Quitus, dat later door de uit de kuststreken afkomstige Caras werd onderworpen. Beide volken vermengden zich tot de Shyri en dat volk bleef de streek bewonen tot de komst van de Inca's in de 15e eeuw. Na de verovering door de Inca’s was Quito naast Cuzco en Cajamarca (beide in het huidige Peru) een belangrijke stad in het Incarijk. De stad werd het centrum van het rijk van keizer Atahualpa, die in een oorlog verwikkeld raakte met zijn broer Huascar die vanuit Cuzco opereerde. Tijdens de verovering door de Spanjaarden in 1534 werd de stad tot de grond toe afgebrand, en opnieuw gesticht onder de naam Muy noble y muy leal ciudad de San Francisco de Quito (Zeer hoogstaande en zeer loyale stad van Sint Franciscus van Quito).

Quito groeide in 300 jaar tijd uit tot een stad van rond de 10.000 inwoners. Op 10 augustus 1809 ontstond in deze stad voor het eerst de roep om onafhankelijkheid van Spanje, nadat er al eerder opstanden hadden plaatsgevonden tegen het optreden van het Spaanse bestuur. In 1822 versloegen onafhankelijkheidsstrijders het Spaanse leger, en het land sloot zich vervolgens aan bij de Republiek Groot-Colombia van Simón Bolívar. In 1830 viel die republiek uit elkaar en werd Ecuador een onafhankelijke republiek. Quito werd daarvan de hoofdstad.

In de 20e eeuw kende Quito een spectaculaire groei, met name door de industrialisatie en de migratie van het platteland naar de stad.

Geografie[bewerken]

Quito is gelegen in het noordelijke hoogland van Ecuador, ingeklemd tussen bergen van de Cordillera Occidental van de Andes. De ligging van Quito is tamelijk uniek: vlak tegen de evenaar aan, op zeer grote hoogte en omgeven door 14 deels actieve vulkanen. Deze ligging trekt de aandacht van toeristen, maar het brengt ook gevaren met zich mee voor de miljoenenstad. Quito wordt met enige regelmaat getroffen door aardbevingen en asregens. Als gevolg daarvan is het oude centrum minstens vier keer herbouwd. De actieve vulkaan Pichincha (vulkaan), grenst direct aan de westkant van de stad en bedekte de stad in 1999 met een laag as. In november 2002 barstte de vulkaan El Reventador, die 20 jaar rustig was gebleven, uit. De noodtoestand moest worden uitgeroepen in de stad, die volledig door as bedekt werd. Zelfs de meer dan 1000 kilometer verderop gelegen Galápagoseilanden kregen met de vallende as te maken.

Historisch centrum[bewerken]

Quito heeft een historisch centrum dat na dat van Havana in Cuba het grootste is van Latijns-Amerika. In 1978 werd het centrum op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. Hiermee werd Quito, samen met het Poolse Krakau, de eerste stad ter wereld waarvan het centrum op deze lijst werd geplaatst.

Aan het einde van de 20e eeuw werd het centrum echter geplaagd door verval en ernstige criminaliteit en dreigde de UNESCO de plaatsing ongedaan te maken.[bron?] In het begin van het nieuwe millennium werd er daarom flink werk gemaakt van het historische centrum. Veel gebouwen kregen een opknapbeurt, de straathandel werd verplaatst naar overdekte markten en er werd flink geïnvesteerd in veiligheid. Hierdoor heeft het centrum de plek op de werelderfgoedlijst kunnen behouden en is het centrum momenteel een trekpleister voor toeristen.

Eén van de kerken in Quito is de Basílica del Voto Nacional met de hoogste kerktorens (115 meter) in Ecuador.

Transport[bewerken]

De belangrijkste wegen in Quito lopen van het noorden naar het zuiden. Van oost naar west is de stad niet erg uitgestrekt, en de wegen in die richting dienen vooral om de noord-zuid routes met elkaar te verbinden.

Quito beschikt over een efficiënte buslijn: het MetrobusQ netwerk, ook wel het Red Integrada de Transporte Público (integraal netwerk van openbaar vervoer) genoemd. Dit is een systeem van hoogwaardig openbaar vervoer dat de stad van noord tot zuid bestrijkt. Over drie lijnen rijden bussen en trolleys met grote frequentie en soms met hoge snelheid over een vrijliggende busbaan. Dit systeem wordt gecompleteerd door korte buslijnen die op verschillende plaatsen van oost naar west rijden.

In Quito rijden rond de 8800 gele taxi's. Het particuliere autobezit is de afgelopen jaren zodanig toegenomen dat verkeersopstoppingen een probleem zijn. Daarom wordt overwogen om een van de buslijnen te vervangen door een lightrail-systeem. In 2009 is begonnen met de aanleg daarvan. Het oude stadscentrum van Quito is op zondagochtend autovrij.

De luchthaven van Quito, Aeropuerto Internacional Mariscal Sucre, bevindt zich in het noorden van de stad te midden van bebouwing. Door deze ligging kan de luchthaven niet meer groeien om grotere vliegtuigen of meer vliegverkeer te verwerken. Ook brengt de locatie risico's met zich mee voor de omwonenden. Om deze problemen op te lossen wordt gewerkt aan een nieuwe luchthaven, Aeropuerto Internacional de Quito, op het Tababela-plateau zo'n achttien kilometer ten oosten van de stad.

Administratieve indeling[bewerken]

Quito is ingedeeld in acht administratieve zones. Deze zones omvatten niet alleen de stad Quito, maar de hele metropolitane regio.

De acht zones:

  • Zona Equinoccial (La Delicia)
  • Zona Calderón
  • Zona Norte (Eugenio Espejo)
  • Zona Centro (Manuela Sáenz)
  • Zona Sur (Eloy Alfaro)
  • Zona de Tumbaco
  • Zona Valle de Los Chillos
  • Zona Quitumbe

Partnersteden[bewerken]

Geboren[bewerken]