Puinwaaier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Puinwaaier in het Zwitserse Mattertal, veroorzaakt door een aardverschuiving in de jaren 90.

Een puinwaaier (de Engelse term wordt ook veel gebruikt: alluvial fan) is een bepaald type afzettingsmilieu van sedimentair gesteente. Een puinwaaier wordt zo genoemd omdat het de vorm van een waaier heeft.

Eigenschappen[bewerken]

Puinwaaiers worden meestal proximaal afgezet, oftewel dichtbij het achterland van het gesteente. Hierdoor wordt een puinwaaier gekenmerkt door grove klasten. De bron is meestal een snelstromende rivier in een gebergte. Wanneer die rivier een groter bekken bereikt, dan wordt het sediment uitgewaaierd over dat bekken. Een voorbeeld is de Malser Haide, de grootste puinwaaier in de Alpen.[1]

Puinwaaiers kunnen ook gevormd worden in niet-continentale gebieden, bijvoorbeeld aan de rand van de Rode Zee, waar rivieren die naar de Rode Zee stromen, hun materiaal gelijk afzetten langs de steile randen van deze slenk. Voorbeelden van puinwaaiers in Nederland zijn o.a te vinden langs de randen van de Veluwe en het Montferland.

Zie ook[bewerken]

Waterbeheer in alluviale waaiers

Bronnen, noten en/of referenties
  1. J. Rampold (1997) Vinschgau. Landschaft, Geschichte und Gegenwart am Oberlauf der Etsch. Bozen: Athesia. ISBN 88-7014-165-9