Reflatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Reflatie houdt in dat men de economie stimuleert door de geldhoeveelheid te vergroten of door de belastingen te verlagen. Het is het tegenovergestelde van desinflatie. Het kan refereren aan een economische politiek waarbij de overheid fiscale of monetaire stimuli gebruikt om een land haar productie te vergroten. Dit kan verwezenlijkt worden door verschillende methodes zoals belastingen verlagen, de geldhoeveelheid veranderen, of zelfs de rentevoet aan te passen. Net zoals desinflatie wordt beschouwd als een goede kuur tegen hoge inflatie, zo wordt reflatie beschouwd als een oplossing voor deflatie (welke, anders dan inflatie, altijd als slecht wordt beschouwd, ongeacht hoe hoog ze is).

Oorspronkelijke werd de term gebruikt om de prijsherstel naar een voormalige gewenste hoogte te beschrijven na een daling veroorzaakt door een recessie. Vandaag de dag houdt het ook (naast het hier boven vermelde) de eerste fase in van herstel van een economie die terug prijsstijgingen ervaart aan het einde van een recessie.

Met stijgende prijzen, stijgen tewerkstelling, productie en inkomen ook totdat de economie het niveau van totale tewerkstelling bereikt.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Engels Wikipedia-artikel