Rory Gallagher

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rory Gallagher
Rory Gallagher in Utrecht, 1987
Rory Gallagher in Utrecht, 1987
Algemene informatie
Volledige naam William Rory Gallagher
Geboren 2 maart 1948, Ballyshannon, Vlag van Ierland Ierland
Overleden 14 juni 1995, Londen, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Land Vlag van Ierland Ierland
Werk
Jaren actief 1963-1995
Genre(s) blues, rock
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Rory Gallagher (Ballyshannon, 2 maart 1948Londen, 14 juni 1995) was een Iers bluesgitarist en zanger.

Biografie[bewerken]

Rory Gallagher begon zijn carrière in de vroege jaren '60 als gitarist met de Fontana Showband. In de jaren 1964 en 1965 speelde hij in de Impact Sound Show Band (later The Impact Sound en tenslotte The Impact). In 1966 formeerde hij het powertrio Taste met Eric Kitteringham (bas) and Norman Damery (drums). In 1967 nam dit trio wat demo's op die in de jaren zeventig op LP verschenen onder de titel Taste In The Beginning. Nog in datzelfde jaar werden John Wilson en Richard "Charlie" McCracken resp. de nieuwe drummer en bassist van Taste en met hen zou Gallagher drie jaar samenwerken. Deze periode leverde twee studioalbums op: Taste en On The Boards. Een stortvloed van bootlegs werd in die tijd uitgebracht. Om dit tegen te gaan bracht platenmaatschappij Polydor zelf Live in Montreux en Live At The Isle Of Wight uit. Taste werd in 1970 ontbonden na onenigheid over de financiële huishouding en de rol van het management hierin.

Met Gerry McAvoy (uit Deep Joy) op bas en Wilgar Campbell (uit The Method) op drums ging Gallagher vervolgens verder onder zijn eigen naam: The Rory Gallagher Band of Rory Gallagher and his band. Zijn muziekstijl vertoonde de blues in al zijn facetten, maar met name ook de country blues.

Rod de'Ath en Rory Gallagher in Hamburg, 1973

In 1973 vertrok Campbell naar The Mick Abrahams Band en werd vervangen door Rod de'Ath uit Killing Floor. Korte tijd later werd ook de toetsenist van Killing Floor, Lou Martin, lid van Rory's begeleidingsband.

Gallagher werd door het muziekblad Melody Maker in 1972 en 1974 uitgeroepen tot 's werelds beste gitarist. Hij genoot onder andere in het Oostblok een grote populariteit. De band zou een naam opbouwen met marathonoptredens tijdens veelvuldige tournees. Zo speelden zij op 15 december 1973 tijdens een nachtconcert voorafgaand aan een autoloze zondag in De Doelen in Rotterdam net zo lang door tot de bezoekers de eerste trein naar huis konden nemen. In de jaren '70 speelde ook de Belgische bluesgitarist Roland Van Campenhout regelmatig mee in de band van Gallagher.

Gallagher had veel succes met zijn live-optredens, maar scheen er nooit in te slagen dat op de plaat vast te leggen. Hij schuwde met zijn houthakkershemden en zijn afgeragde Fender Stratocaster alle vormen van glamour en deed ook nooit een poging een hit te maken. De '61-stratocaster had dit afgeragde uiterlijk overigens vooral gekregen door het zweten van Gallagher en niet zozeer door ruw gebruik: door een zeldzame bloedgroep zweette de gitarist dermate zuur dat het als een soort verfafbijt fungeerde. Hij had een grote schare trouwe fans onder wie vele epigonen die tijdens zijn concerten luchtgitaar speelden.

Tijdens een concert in januari 1995 in Nighttown in Rotterdam bleek Gallagher zo ernstig ziek, dat het voortijdig moest worden afgebroken. De zanger werd opgenomen in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en later overgebracht naar een ziekenhuis in Londen. Daar onderging hij in april 1995 een succesvolle levertransplantatie. Hij overleed echter twee maanden later aan een longontsteking. Hij ligt begraven aan de Saint Oliver's Cemetery in Cork.[1]

Rory Gallagher met zijn Stratocaster, 1973

Gallagher wordt jaarlijks herdacht met de tributeconcerten "Cork rocks for Rory" in Cork en "Going to my home town" in zijn geboorteplaats Ballyshannon. In Ierland is hij geëerd met standbeelden en zijn verschillende straten naar hem genoemd. Postuum werd door zijn broer Donal het album Wheels within wheels uitgebracht, waarop Gallagher onder andere samenwerkt met de Spaanse gitarist Juan Martín, Ronnie Drew van The Dubliners en Béla Fleck.

In 1997 bracht de firma Fender een speciale Rory Gallagher Signature Stratocaster op de markt, die tot in de kleinste details (inclusief alle beschadigingen) op Rory's favoriete gitaar lijkt. Gallagher had zijn exemplaar (gefabriceerd in 1961) in 1963 tweedehands in Cork gekocht voor 100 pond.

Bezettingen van The Rory Gallagher Band[bewerken]

Rory Gallagher (gitaar, zang) met:

  • 1970 - 1972: Gerry McAvoy (bas), Wilgar Campbell (drums)
  • 1972 - 1976: Gerry McAvoy (bas), Lou Martin (piano), Rod de'Ath (drums)
  • 1976 - 1981: Gerry McAvoy (bas), Ted McKenna (drums)
  • 1981 - 1991: Gerry McAvoy (bas), Brendan O'Neil (drums) + veelvuldige gast: Mark Feltham (harmonica)
  • 1992 - 1994: David Levy (bas), Jim Levaton (toetsen), John Cooke (toetsen), Richard Newman (drums) + veelvuldige gast: Mark Feltham (harmonica)

Discografie[bewerken]

  • 1971 - Rory Gallagher
  • 1971 - Deuce
  • 1972 - Live in Europe (live)
  • 1973 - Blueprint
  • 1973 - Tattoo
  • 1973 - The Cuckoo
  • 1974 - Irish Tour '74 (live)
  • 1974 - A Bottle of Gin (bootleg)
  • 1975 - Against the Grain
  • 1976 - Calling Card
  • 1978 - Photo-Finish
  • 1979 - Top Priority
  • 1980 - Stage Struck (live)
  • 1982 - Jinx
  • 1987 - Defender
  • 1988 - Fresh Evidence
  • 1992 - The Bullfrog Interlude
  • 1992 - Etched in Blue (compilatie)
  • 1995 - A Blue Day For The Blues (compilatie)
  • 1999 - BBC Sessions (live)
  • 2003 - Wheels Within Wheels (akoestisch)
  • 2005 - Big Guns: The Very Best Of Rory Gallagher (compilatie)
  • 2006 - Live at Montreux (live, postuum)
  • 2008 - The Essential (compilatie)
  • 2010 - The Beat Club Sessions
  • 2011 - Notes From San Francisco (postuum)
  • 2012 - The Rory Gallagher Collection (compilatie)

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live at Montreux - the defenitive Montreux collection 2006 03-06-2006 5 16
At rockpalast 2008 09-08-2008 10 10
Ghost blues - the story of Rory Gallagher and the beat club sessions 2010 16-11-2010 21 1

Optredens (selectie)[bewerken]

Rory Gallagher Concert Breda 26 maart 1976
  • 1970 Amsterdam (Paradiso), 26 en 27 juni.
  • 1972 Arnhem (Musis Sacrum) april
  • 1973 Passage theater Schiedam maart
  • 1973 Voorburg Popgala (Vliegermolen) 10 maart
  • 1973 Rotterdam (Doelen), 15 december
  • 1974 Groningen (Evenementenhal), 1 juni
  • 1974 Geleen (Pinkpop), 3 juni
  • 1974 Rotterdam (De Doelen), 18 oktober
  • 1975 Montreux (eerste concert)
  • 1976 Den Haag (Congresgebouw), 23 maart
  • 1976 Kerkrade, Rodahal 25 maart
  • 1976 Breda (Het Turfschip) 26 maart
  • 1977 Montreux (tweede concert)
  • 1978 Zwolle (IJsselhal), 1 april
  • 1978 Amsterdam (Edenhal), 25 oktober
  • 1979 Nijmegen (De Vereeniging), 22 oktober
  • 1979 Amsterdam (Jaap Edenhal), najaar
  • 1979 Sittard, 18 oktober
  • 1979 's-Hertogenbosch (Brabanthallen) 19 oktober
  • 1979 Montreux (derde concert)
  • 1985 Montreux (vierde concert)
  • 1985 Didam (De Nevelhorst), 18 augustus
  • 1987 Utrecht (muziekcentrum Vredenburg), 10 november
  • 1994 Montreux (vijfde concert)
  • 1995 Enschede (Vrijhof), januari
  • 1995 Amsterdam (Paradiso), februari
  • 1995 Rotterdam (Nighttown), februari
  • 1995 Rotterdam (Nighttown), februari. Afgelast in verband met ziekenhuisopname AMC (Amsterdam)

Externe link[bewerken]