Sébastien Erard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sébastien Érard

Sébastien Érard, geboren als Sébastien Erhard (Straatsburg, 5 april 1752 - La Muette bij Passy, 5 augustus 1831) was een Duits-Franse muziekinstrumentontwerper.

Hij was actief in de wereld van de pianobouw, waarvan hij de geschiedenis heeft beïnvloed. Hij vond de 'Verschiebung' (het linkerpedaal op een vleugel) uit in 1794. Hij heeft het double echappement ontwikkeld, waardoor de toon op de piano meermaals snel achter elkaar kan worden herhaald, en was de eerste die een smeedijzeren raamwerk [1] in een piano toepaste. Ook was hij de bedenker van met koperdraad omsponnen bassnaren, waardoor de dikke bassnaren minder afhankelijk werden van temperatuurschommelingen. Daarnaast ontwikkelde hij de agraffe (in 1809) en de 'druklijst' (in 1838), die de pianosnaren een duidelijker afbakening gaf van het trillende en toonproducerende gedeelte.

Ook hield hij zich bezig met de ontwikkeling van de harp; hij vond de dubbelpedaalharp uit waarvoor hij in 1810 patent aanvroeg. Bekend zijn o.a. zijn vleugelpiano's.

Fabriek[bewerken]

De fabriek was in Parijs gevestigd. In 1959 ging Érard een fusie aan met Gaveau, in 1960 fuseerden ze met Pleyel en deze Gaveau-Pleyel-Érardfabriek werd in 1970 overgenomen door Wilhelm Schimmel uit Braunschweig, wiens bedrijf al sinds 1885 actief was op de pianomarkt. Het nieuwe bedrijf heet vanaf 1971 de Schimmel Company.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dit was in het Frans de 'barrage métallique', of in het Duits de 'Eisenverspreitzung', die bestond uit ijzeren schoren ter versterking van het raam, zodat er meer spanning op de snaren kon worden gezet.