Saturnus IB

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een Saturnus IB op een lanceerplatform

De Saturnus IB (Engels: Saturn IB) was een circa 70 meter hoge raket uit de Saturnusserie. Het was een verbeterde versie van de Saturnus I. De Saturnus IB werd door NASA gebruikt om Apollo-capsules in een baan om de aarde te brengen.

Trappen[bewerken]

Deze draagraket bestond uit twee trappen. De eerste trap was 24 m hoog. Deze trap was een Saturnus I-trap en een prototype van de Saturnus V. De op kerosine werkende trap had acht motoren en leverde de grootste opwaartse druk voor de Apollo. De 17 meter hoge tweede trap was eigenlijk de derde trap van een Saturnus V. Hij had één motor op vloeibare waterstof en vloeibare zuurstof.

Inzet[bewerken]

De Saturnus IB voerde drie lanceringen van onbemande Apollo-modules uit. In januari 1967 vloog de capsule van de Apollo 1 in brand, zodat de geplande lancering van een bemande capsule met Saturnus IB SA-204 niet doorging. Deze raket werd vervolgens gebruikt om Apollo 5 te lanceren. In 1968 lanceerde een Saturnus IB de Apollo 7 als testvlucht van de capsule. In 1973 lanceerden Saturnus IB-raketten Apollocapsules naar ruimtestation Skylab. In 1975 werd hij gebruikt tijdens het Apollo-Sojoez-testproject.

In totaal zijn negen Saturnus IB-draagraketten gelanceerd. De negende was stand-by voor twee Skylab-missies, maar werd niet gelanceerd. Deze raket (SA-209) staat tegenwoordig opgesteld in het bezoekerscentrum van het Kennedy Space Center. Aan de elfde IB is nooit een missie toegewezen. Van de twaalfde werd de eerste trap gesloopt en werd de tweede trap omgebouwd tot ruimtestation Skylab. Van de dertiende en veertiende Saturnus IB werd alleen de eerste trap gebouwd; beide zijn vervolgens gesloopt.