Schalmei

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schalmei
Oude vormen van schalmeien
Oude vormen van schalmeien
Classificatie
Gerelateerde instrumenten
tenora, tible, bombarde, pommer, hobo, fagot, dulciaan
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Een schalmei (v. Fr. chalumeau, via Lat. calamellus v. calamus = riet) is een blaasinstrument met een rechte conische boring. De toon wordt gevormd met een dubbelriet. In Aziatische culturen komen verschillende vormen voor die meest in de buitenlucht gebruikt worden voor dansmuziek. Ook in bijvoorbeeld Bretagne treft men nog een schalmei aan in de lokale volksmuziek: de bombarde. Op de Balkan is de zurna nog altijd in gebruik. In Catalonië kent men de 'schalmei-achtigen': de tible en de tenora.

In de Europese traditie was de schalmei samen met de grotere familieleden van de pommer een populair instrument in de Renaissance. De bas-vormen waren vaak erg zwaar en onhandelbaar en werden daarom verdrongen door een opgevouwen versie van de dulciaan, waaruit zich de moderne fagot ontwikkeld heeft.

Ook de speelpijp van een doedelzak wordt wel - enigszins ten onrechte - schalmei genoemd, hoewel men daar meestal van opgebonden dubbelrieten gebruikmaakt. Uit zo'n speelpijp heeft de hobo zich ontwikkeld.