Scouts en Gidsen Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Logo scouting
Drapeau de la Belgique
Scouting in België - (categorie)
Federaties lid van GSB
Vlaanderen
Scouts en Gidsen Vlaanderen
FOS Open Scouting

Franstalig België
Les Scouts -
Fédération des Scouts Baden-Powell de Belgique
(ook in de Duitstalige Gemeenschap)
Guides Catholiques de Belgique (ook in de Duitstalige Gemeenschap)
Les Scouts et Guides Pluralistes

Federatie lid van de UIGSE

Europascouts - België /
Scouts d’Europe - Belgique

Logo scouting Portaal Scouting

Scouts en Gidsen Vlaanderen is met meer dan 74.000 leden (2008) de grootste scoutingfederatie in België. De organisatie was tot 2006 bekend als het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts en Meisjesgidsen.

Historiek[bewerken]

De oorsprong van Scouts en Gidsen Vlaanderen ligt bij Scouting, een jeugdbeweging opgericht door Robert Baden-Powell in 1907. In 1910 ontstond scouting in België. E.H. Petit richtte te Brussel de eerste katholieke scoutsgroep op: de ‘Belgian Catholic Scouts‘ (BCS). Niet-katholieke groepen verenigden zich in de ‘Boyscouts de Belgique’ (BSB). In 1912 werden de ‘Belgian Catholic Scouts’ vervangen door de ‘Baden-Powell Belgian Boy Scouts’ (BPBBS). In 1913 stichtte Georges de Hasque in Antwerpen de eerste Nederlandstalige scoutsgroep die was goedgekeurd door de BPBBS, de 1e Sint-Jacob, een groep die nog steeds actief is. De eerste katholieke meisjesafdeling van de scouts, de BPBGG of ‘Baden-Powell Belgian Girl Guides’, werd onder leiding van M. Verpoorten opgericht in de Brusselse Marollenwijk.

In 1916 stichtte Georges de Hasque in Antwerpen, als tegenpool van de in 1913 opgerichte ‘Seascouts de Belgique’ (SSB), de eerste katholieke Vlaamse groep van zeescouts. Vanaf dat moment werd er gesproken van de BPBBSS, de ‘Baden-Powell Belgian Boy and Sea Scouts’. Door taalproblemen en cultuurverschillen groeide de BPBBSS stilaan uiteen en in 1930 werd de officiële splitsing voltrokken. De BPBBSS werd hierbij opgesplitst in twee federaties, enerzijds de Nederlandstalige federatie ‘Vlaamsch Verbond der Katholieke Scouts’ (VVKS) en anderzijds de Franstalige federatie ‘Fédération des Scouts Catholiques’.

In 1940, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd vanuit het nationaal secretariaat van de federatie VVKS aan haar leden de oproep gedaan om zo veel mogelijk aan dienstbetoon te doen. Bekende sociale acties waren bijvoorbeeld “winterhulp”, dienstbetoon aan behoeftigen in eigen rangen en hulp aan kinderen van krijgsgevangenen en oorlogsweduwen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd scouting niet verboden, maar het uniform mocht niet worden gedragen.

De KMGB, de ‘Katholieke Meisjesgidsen van België’ (de Nederlands vertaling van BPBGG) kreeg erkenning als autonome (Vlaamse) beweging door het wereldbureau. Deze beweging veranderde haar naam in ‘Vlaams Verbond van Katholieke Meisjesgidsen’ (VVKM).

In 1973 zetten VVKM en VVKS het licht op groen voor één gezamenlijke structuur, verenigd als VVKM-VVKS. Pas in 1982 richtte de verbondsraad van VVKM-VVKS statutair de VVKSM op: het ‘Vlaams Verbond van Katholieke Scouts en Meisjesgidsen’. In de loop van de jaren 1980 verminderde de populariteit van de traditionele jeugdbewegingen. Daardoor startte VVKSM een nationale pr-campagne: ‘Het verhaal gaat verder’.

Om de eenheid van VVKSM te accentueren werd er een nieuw uniseks en ‘unitak’ (‘voor iedere tak hetzelfde’) uniform verspreid. Omdat Scouts en Gidsen Vlaanderen wil dat scouting voor iedereen is, werd AKABE opgericht. Dat staat voor ‘Anders kan best'. De organisatie is bedoeld voor jongeren met een beperking . Scouts en Gidsen Vlaanderen streeft naar minstens één akabe-groep per 'district' (verzameling van 10 groepen). Scouts en Gidsen Vlaanderen is ook openlijk tegen de discriminatie van holebi’s. In 2001 werd op initiatief van Scouts en Gidsen Vlaanderen (toen nog 'VVKSM') een resolutie goedgekeurd die discriminatie van holebi's afkeurde. VVKSM ontving daarvoor de Homofolieprijs van de Holebifederatie (Çavaria).[1]

Bij het laatste groepsleidingscongres 360° scouting op 24 april 2005 werd de richting bepaald waarin VVKSM de volgende drie jaar wilde groeien. Op het congres bleek dat slechts weinig scoutsleid(st)ers nog praktiserend gelovig zijn en dat scoutsleid(st)ers Vlaanderen zien als een geografisch deel van België en niet als een onafhankelijk deel van België. Op dit congres werd beslist dat een samenwerking met FOS - de andere Vlaamse scoutsbeweging - overwogen moest worden. Ook een nieuwe naam werd niet uitgesloten.[2] Op 13 mei 2006 besliste de Verbondsraad (de algemene vergadering) om de naam te veranderen in "Scouts en Gidsen Vlaanderen".[3]

Het nieuwe logo voor de organisatie, een "steenman" of stapel stenen "die de scouts spelenderwijs doorheen avonturen gidst", kon niet op bijval rekenen.[4] Op 12 mei 2007 werd een nieuw logo aangenomen, dat door de opeenstapeling van letters subtiel naar een steenman verwijst.[5]

Scouts en Gidsen Vlaanderen telde in 2008 iets meer dan 74.000 actieve leden.[6]

Structuur[bewerken]

De verbondscommissaris (VC) is de pedagogisch eindverantwoordelijke van de beweging. Christophe Lambrechts is de verbondscommissaris sinds 9 oktober 2010.[7] Hij volgt Pieter Michiels op, die Rudy Verhoeven opvolgde nadat hij een politiek engagement verkoos.[8]

De structuur van Scouts en Gidsen Vlaanderen is opgebouwd uit 12 gouwen:

Deze gouwen zijn dan elk onderverdeeld in ongeveer vijf districten (54 in totaal). In een district zitten tot zo'n tien verschillende groepen (er zijn ongeveer 500 groepen). Een groep bestaat uit leiding en leden. In de meeste groepen word je pas leiding op je 18e. Leden worden onderverdeeld volgens jongens - meisjes of gemengd en hun leeftijd.

landscouts zeescouts
Leeftijd Jongens Meisjes samen Jongens Meisjes samen
6 tot 7 kapoenen zeehondjes
8 tot 10 welpen kabouters wouters, wekab, welka's kawellen of sjamfoeters zeewelpen
11 tot 13 jongverkenners jonggidsen jonggivers scheepsjongens scheepsmeisjes scheepsmakkers
14 tot 16 verkenners gidsen givers zeeverkenners zeegidsen zeegivers
17 Jins of voortrekkers loodsen
  • Binnen een tak kan er nog sprake zijn van patrouillewerking: een ouder lid is verantwoordelijk voor zijn groepje van 5 tot 10 vrienden. Bij de welpen - kabouters noemt men dit nesten met een nestleider of gids en eventueel een hulpnestleider of hulpgids, bij de oudere takken spreekt men van patrouilles met een patrouilleleider (PL) en een hulppatrouilleleider (HPL).
  • De groepsraad is een +/- maandelijkse vergadering waar alle leiders en leidsters van één groep, samen evalueren, afspreken en plannen. Het is een ernstige aangelegenheid.
  • De Stam bestaat uit de JIN, de leidsters en leiders, de groepsleiding en de mensen die tot voor kort in leiding stonden en nog goede contacten met de huidige leiding onderhouden.
  • De groepsraad: in de meeste Scouts en Gidsen groepen komen alle leidsters en leiders om de 5 tot 6 weken samen om te evalueren, te overleggen en te plannen.
  • De Takleiding: ook wordt binnen een tak soms een takleider (TL) aangeduid; de takleiders van alle takken van een groep vormen de takleidersraad (TLR) waar belangrijke zaken besproken worden. De takleiding staat rechtstreeks in contact met de groepsleiding (GRL).

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties