Sidi Larbi Cherkaoui
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Sidi Larbi Cherkaoui (Antwerpen, 1976) is een internationaal bekend Vlaams-Marokkaans danser en choreograaf.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Sidi Larbi Cherkaoui wordt in 1976 geboren in Antwerpen als zoon van een Vlaamse moeder en een Marokkaanse vader. Larbi gaat – na een korte periode als danser in variétévoorstellingen en televisieprogramma's – in Brussel studeren aan P.A.R.T.S, de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker. Hier komt hij in contact met de techniek van choreografen als William Forsythe, Pina Bausch en Trisha Brown. Tijdens zijn studies hedendaagse dans werkt hij ook samen met hiphop- en moderne jazzdansgezelschappen. Niet alleen de grote choreografen zijn als 'dansouders' belangrijk voor hem, ook zijn collega-studenten en -dansers tonen hem nieuwe wegen.
[bewerken] Debuut
- Iets op Bach (1995)
- Cherkaoui behaalt de Prijs voor de beste Belgische danssolo in Gent, een initiatief van choreograaf Alain Platel (van Les Ballets C de la B). Alain Platel nodigt hem vervolgens uit om mee te werken aan de creatie van Iets op Bach (1997-98), een stuk dat later de hele wereld zou rondreizen.
- Anonymous Society (1999)
- Een ‘hedendaagse musical’ op muziek van Jacques Brel. Cherkaoui danst zelf ook in deze productie die verschillende prijzen wegkaapt, waaronder de Fringe First Award en de Total Theatre Award in Edinburgh, en de Barclay Theatre Award in Londen.
[bewerken] Les Ballets C de la B
- Rien de Rien (2000)
- Special Prize op het BITEF Festival in Belgrado, prijs voor beloftevolle choreograaf op de Nijinski Awards in Monte Carlo. (2000)
- OOK (2000)
- Dat jaar leidt Larbi samen met Nienke Reehorst ook een workshop met mentaal gehandicapte acteurs bij Theater Stap in Turnhout, waaruit de voorstelling OOK groeit. Deze samenwerking is een openbaring. De eigenheid, de directheid, de empathie en het weerstandsvermogen van de Stap-acteurs leren hem méér over de basiskwaliteiten van de 'performer' dan al zijn vroegere professionele ervaringen tezamen. Van dan af wordt Stap-acteur Marc Wagemans opgenomen in de groep van zielsverwanten die Cherkaoui doorheen zijn oeuvre vergezellen.
- It - danssolo in een regie van Wim Vandekeybus. (2002)
- In juli 2002 neemt de voorstelling deel aan Le Vif du Sujet in Avignon. Uitgangspunt voor deze solo is een kortverhaal van Paul Bowles. 'It' is een danssolo waarin de zeer specifieke bewegingstalen van beide choreografen versmelten.
- D’Avant - voor Schaubühne am Lehniner Platz, Berlijn. (2002)
- In de herfst van 2002 creëert hij samen met Damien Jalet en een aantal dansers van Sasha Waltz deze voorstelling waarin Middeleeuwse gezangen uit de 13de eeuw en hedendaagse dans samengaan.
- Foi - Movimentos Award in het Duitse Wolfsburg. (2003)
- Een voorstelling over de kracht van geloof. In Foi wordt de 14de-eeuwse Ars nova muziek (gebracht door Capilla Flamenca) gekoppeld aan de mondeling overgeleverde traditionele muziek gezongen door Christine Leboutte, Damien Jalet, Joanna Dudley en de dansers. Het zijn twee manieren om de geschiedenis en haar mythes te vertellen, en die door te geven aan een volgende generatie. Twee manieren om te overleven ook, om de tijd en nieuwe tendensen te doorstaan.
- Tempus Fugit - in opdracht van het Festival van Avignon. (2004)
- Een nieuw project met Les Ballets C. de la B., waarin de schijnbare absoluutheid van tijd in vraag wordt gesteld. Over de hele wereld lijkt iedereen immers dezelfde tijdsbegrippen te hanteren, maar de ervaring van tijd wordt in verschillende culturen anders beleefd en geïnterpreteerd. Een ensemble van vijftien vertolkers, afkomstig uit zowat alle uithoeken van de wereld, exploreert in 'Tempus Fugit' het eigen culturele verleden. Elk van hen tracht vat te krijgen op de tijd, wat zich vertaalt in uiteenlopende dansritmes en snelheden. 'Tempus Fugit' richt de focus op het Middellandse Zeegebied, de Arabische en Centraal-Afrikaanse wereld en hun onderlinge verhoudingen.
- In Memoriam - bij Les Ballets de Monte Carlo. (2004)
- Voor het Ballet du Grand Théâtre de Genève choreografeert hij 'Loin', dat in april 2005 in première gaat.
- Zero Degrees (2005)
- In 2005 werkt Larbi voor het eerst samen met Akram Khan, een danser en choreograaf met eveneens dubbele ‘roots’: hij groeit op in Engeland, zijn ouders zijn Indisch-Bengaals. Samen creëren en dansen ze de voorstelling 'Zero Degrees', over de impact van hun gemengde culturele achtergrond.
- Corpus Bach (2006)
- Larbi en Nicolas Vladyslav exploreren de theatrale kracht van Bachs cellosuites.
- Mea Culpa - bij Les Ballets de Monte Carlo. (2006)
- End - première in Göteborg op het Göteborg Dans- en Theaterfestival. (2006)
- Een voorstelling die hij maakt middenin de oorlog tussen Israël en Hezbollah in Libanon en die daar duidelijk de sporen van draagt.
[bewerken] Toneelhuis
Vanaf het seizoen 2006-2007 is Sidi Larbi Cherkaoui actief bij Toneelhuis in Antwerpen, waar hij de producties 'Myth' (2007) en 'Origine' (2008) maakt. Sidi Larbi Cherkaoui combineert een intens tourschema van zijn repertoirestukken met de creatie van een aantal nieuwe producties.
- Myth - Toneelhuis. (2008)
- L'homme de bois - Royal Danish Ballet. (2007)
- Zon Mai - video-installatie. (2007)
- In opdracht van het Parijse Musée de l’immigration maakte Larbi samen met fotograaf en filmer Gilles Delmas dit markante huis vol projecties van dansers die zich in de beslotenheid van hun eigen huiskamer aan hun dans laten kennen.
- Apocrifu - De Munt, Brussel. (Koninklijke Muntschouwburg).
- 'Apocrifu' is een muzikale ontmoeting met het ensemble voor Corsicaanse polyfonie A Filetta. Hun muziek vormt het canvas waartegen Larbi zijn nieuwe creatie, waarin hij ook zelf meedanst, uittekent. De titel is veelzeggend: uit een laconieke sleutelscène van Apocrifu (waarin de drie dansers als een driekoppig monster afwisselend voorlezen uit de Talmud, de Koran en de Bijbel) wordt duidelijk dat het verschil tussen apocrief en canoniek eerder een kwestie van perspectief of autoriteit is, dan van inhoud of waarde op zich. Daarmee raakt Larbi op speelse wijze een ruimere thematiek aan die hem sinds lang vergezelt: de intrinsieke gelijkwaardigheid van verschillende culturen en geloofsvisies.
- Origine - Toneelhuis. (2008)
- Deze thematiek vinden we ook terug in het recente 'Origine' waarin hij twee dansers en twee danseressen, elk afkomstig uit een andere windstreek, samenbrengt met het Sarband Ensemble. Opnieuw kiest Larbi hiermee voor een aparte invalshoek op de muzikale overlevering, en met die muziek zet hij de grondtoon voor een choreografie die politiek actuele thema's subtiel inviteert. Speels maar onmiskenbaar worden thema's als immigratie, vervreemding, en ons overmatig consumentendom aangeraakt om weer losgelaten te worden en te transformeren tot meer een meer abstract dansvocabularium.
- 'Sutra' - Sadler's Wells, Londen. (2008)
- Sidi Larbi Cherkaoui’s creëerde deze voorstelling samen met beeldend kunstenaar Antony Gormley, de componist Szymon Broska en monniken van de Chinese Shaolintempel. Naar aanleiding van deze voorstelling wordt Cherkaoui uitgeroepen tot "Choreographer of the Year" in ballett-tanz, een vooraanstaand internationaal danstijdschrift.
- Dunas - Creaciones artisticas Dunas. (2009)
- Duet met flamencodanseres Maria Pagès.
- Orbo Novo - Cedar Lake Dance Company. (2009)
[bewerken] Eastman
In 2010 richt Sidi Larbi Cherkaoui zijn eigen gezelschap, Eastman, op. Hij blijft in residentie bij Toneelhuis en deSingel wordt trajectpartner. Ook al beschikt hij voortaan over zijn eigen structuur, toch blijft Cherkaoui nog voorstellingen choreograferen voor andere gezelschappen.
- Babel(words) - Eastman. (2010)
- Babel(words) maakt hij samen met choreograaf Damien Jalet en is de eerste voorstelling binnen Eastman. Het is het derde deel in de triptiek die begon met Foi en Myth. Babel(words) is ook de derde samenwerking met de britse beeldend kunstenaar Antony Gormley die eerder al meewerkte aan zero degrees en Sutra. Babel(words) won twee Laurence Olivier Awards in 2011, een voor 'Best New Dance Production', de ander voor 'Outstanding Achievement in Dance' voor de set design van Antony Gormley.
- Rein - Eastman. (2010)
- Rein wordt gecreëerd op vraag van het Dansand festival in Oostende. Het is een duet dat wordt gedanst in open lucht, op het strand van Oostende.
- Play - Eastman. (2010)
- Ook Play is een duet, waarin Sidi Larbi Cherkaoui zelf danst, samen met de Indiase kuchipudi danseres Shantala Shivalingappa.
- Shoes (2010)
- Londense musical waarvoor Cherkaoui een choreografie van zo'n 10 minuten creëerde.
- Bound - Théâtre de la Ville, Parijs. (2010)
- Op uitnodiging van de Zuid-Afrikaanse choreograaf/danser Gregory Maqoma creêert Cherkaoui een duet voor Maqoma en danseres Shanell Wenlock. Bound maakt deel uit van een volledig dansprogramma, Southern Bound Comfort.
- Rheingold - Teatro alla Scala, Milaan. (2010)
- Op uitnodiging van Guy Cassiers (Toneelhuis), verzorgt Cherkaoui de choreografie voor het eerste deel van Wagners opera, Der Ring des Nibelungen.
- Labyrinth - Het Nationale Ballet, Amsterdam. (2011)
- Een choreografie met 19 dansers, Szymon Brzoska componeerde de muziek.
- TeZukA - Eastman, Sadler's Wells, Bunkamura. (2011)
- De Japanse mangagrootmeester Osamu Tezuka vormt de inspiratiebron voor deze productie, met 9 dansers, 2 gevechtskunstenaars, 3 muzikanten en een kalligraaf op scène.
