Slachthuis vijf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Slachthuis 5 (Slaughterhouse-Five, or The Children's Crusade) is een roman van Kurt Vonnegut (gepubliceerd in 1969) en geldt als een voorbeeld van metafictie. De roman vertelt het verhaal van Billy Pilgrim, die ongewapend en zonder uitrusting als assistent aalmoezenier in de Slag om de Ardennen belandt, gevangen genomen wordt en uiteindelijk in Dresden dwangarbeid in een slachthuis moet verrichten vlak voordat Dresden gebombardeerd wordt.[1][2]

Inhoud[bewerken]

De roman begint met een inleiding door de auteur, die zich ook elders in de roman soms direct tot de lezer richt, waarin deze verklaart waarom hij het boek geschreven heeft en opent met de verzekering "Dit is allemaal min of meer waar gebeurd". Hij schrijft het werk met de opmerking van een uitgever in zijn achterhoofd dat het schrijven van een anti-oorlogsboek net zoiets is als het schrijven van een antigletscherboek, een frase die eveneens meermaals in het boek voorkomt. Het meest wordt de roman echter gekenmerkt door "so it goes", zo gaat dat, waarmee iedere teleurstelling, iedere zinloze wreedheid, iedere dood wordt becommentarieerd.

De protagonist, Billy Pilgrim, optometrist uit Ilium[3], een fictieve stad in de staat New York, is "losgeraakt van de tijd". Hij is een "tijds-spasticus" en reist op willekeurige momenten tussen willekeurige momenten in zijn verleden en toekomst zodat de roman een caleidoscopische blik op zijn leven en dood biedt, waarin vele buitenissige personages figureren. De vreemdste hiervan zijn zonder twijfel de buitenaardse bewoners van Tralfamadore, die de tijd niet zien als een vlietende stroom momenten, maar vanuit een vierde dimensie zien ze gebergten met toppen en dalen, mooie plaatsen en lelijke. Zij weten dat het universum uiteindelijk vernietigd zal worden door een van hun experimenten met een nieuwe brandstof en accepteren dat lot gelaten, "zo is dat moment gestructureerd". Aardbewoners worden door hen beschreven als de enige wezens die in een vrije wil geloven.

Hoewel de roman vooruitblikt naar latere episoden uit Pilgrims leven, vertelt hij in min of meer chronologische vorm het verhaal van een groep gedemoraliseerde Amerikaanse krijgsgevangenen die, geplaagd door honger en uitputting, gaandeweg hun vermogen tot medeleven en menselijke waardigheid verliezen. Parallel daaraan wordt verteld, eveneens min of meer chronologisch, hoe Pilgrims succesvolle leven uiteindelijk in een vreemde spiraal belandt als hij in een radio-uitzending over zijn ontmoetingen met Tralfamadorianen vertelt, en in toenemende mate zijn grip op de werkelijkheid lijkt te verliezen. Zelf weet hij dan al een leven lang dat hij exact 31 jaar na het bombardement van Dresden in Chicago wordt geliquideerd.

Ontvangst[bewerken]

De roman was in literaire kringen een doorslaand succes en geldt nog steeds als Vonneguts beste werk. In behoudende kringen in de VS was de reactie minder lovend en het boek werd in vele openbare bibliotheken en op scholen verboden. [4] Tegenwoordig geldt het werk als een klassieker. Jan Hein Donner ziet in 1970 sterke verwantschap met Het Stenen Bruidsbed van Harry Mulisch.[5]

Verfilming[bewerken]

Het boek werd in 1972 verfilmd onder regie van George Roy Hill met de titel "Slaughterhouse-Five" . In Nederland kreeg de film ook de naam: "Abattoir Vijf" [6][7], in België: "Slachthuis 5".

Externe Link[bewerken]

[5] Toespraak van en debat met Kurt Vonnegut uit 1997

Bronnen, noten en/of referenties