Slurfwormen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slurfwormen
Slurfwormen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)
Superstam: Lophotrochozoa
Stam
Echiura
Slurfwormen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Slurfwormen (Echiura) (van het Griekse echis = adder, giftige slang, oura = staart) is een stam van het Dierenrijk die uit ongeveer 150 mariene soorten bestaat.

Kenmerken[bewerken]

De dieren hebben een plomp, enigszins peervormig, wormvormig lichaam dat bestaat uit een romp die over het algemeen ingegraven is in de zeebodem, en een slurf (vaak vele malen langer dan de romp) die op de zeebodem ligt. De lichaamswand is zacht en vertoont fijne ringen die echter geen segmentatie weergeven. De proboscis is samentrekbaar en bij sommige soorten gesplitst en met een diepe groeve langs een kant. De larve is een trochophora.

Voeding[bewerken]

Echiura eten organisch afval (detritus), dat door de slurf met behulp van het trilhaar van de zeebodem wordt verzameld en naar de mond wordt gebracht.

Voortplanting[bewerken]

De Echiura zijn van gescheiden geslacht. De geslachtscellen komen via de nierkanaaltjes (nephridia) naar buiten. De bevruchting vindt in het zeewater plaats. Bij o.a. Bonellia viridis, die evenals Echiurus echiurus in de Noordzee voorkomt, kan het wijfje ongeveer 1 m lang worden, terwijl het mannetje slechts een lengte van 3 mm bereikt. Larven van deze soort die in een gebied zonder volwassen dieren komen, blijken zich in grote meerderheid tot wijfjes te ontwikkelen; komen er naderhand opnieuw larven in dit gebied, dan zetten deze zich vast op de slurf van een wijfje en ontwikkelen zich in 4 à 5 dagen tot mannetjes, verlaten dan de slurf en dringen het lichaam van het wijfje binnen, waar zij zich voornamelijk ophouden in de nierkanaaltjes. De mannetjes hebben een gedegenereerd darmkanaal en ook andere organen zijn slecht of niet tot ontwikkeling gekomen. Zij voeden zich ten koste van de vrouwelijke individuen.

Onderverdeling[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Stephen, A.C. en Edmonds, S. J. (1972). The phyla Sipuncula and Echiura. British Museum (Natural History), Londen