Smalbladige wilg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
smalbladige wilg
Bladeren en mannelijke bloeiwijze
Bladeren en mannelijke bloeiwijze
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Malpighiales
Familie: Salicaceae (Wilgenfamilie)
Geslacht: Salix (Wilg)
Soort
Salix exigua
Nutt.
Bladeren en mannelijke bloeiwijze
Bladeren en mannelijke bloeiwijze
Afbeeldingen smalbladige wilg op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
smalbladige wilg op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De smalbladige wilg (Salix exigua) is een plant uit de wilgenfamilie (Salicaceae). De meerstammige struik komt van nature voor in de Verenigde Staten. Deze wilg oogt als een (meerstammige) boom en is uitermate geschikt voor een kleine tuin.

Beschrijving[bewerken]

De smal-lancetvormige, 4–12 cm lange en 2–10 mm brede, groen tot grijze bladeren bewegen bij de minste wind. Op de jonge bladeren zitten zijdeachtige, witte haren, waardoor ze een zilverkleurig uiterlijk hebben. De soort kan ongeveer 4-7 m hoog worden.

De bloeiwijzen zijn katjes, die in het late voorjaar verschijnen. De struiken zijn tweehuizig, hetgeen wil zeggen dat er struiken met alleen vrouwelijke katjes en struiken met alleen mannelijke katjes zijn. De vrouwelijke katjes zijn tot 10 cm en de mannelijke katjes tot 8 cm lang.

De vrucht is een doosvrucht, die van binnen bekleed is met glanzend witte haartjes. In de doosvrucht zitten veel kleine zaadjes.[1][2]

Deze struik is zeer winterhard en kan ook goed op vrij droge grond groeien. In sommige tuinen ontstaat er opslag. Salix exigua verdraagt snoei zeer goed en is vrij gemakkelijk te stekken.

Ondersoorten[bewerken]

Er zijn twee ondersoorten wiens groeigebied elkaar in het westen van de Great Plains overlappen:[3]

  • Salix exigua subsp. exigua. In het westen van Noord-Amerika. De grijsachtige bladeren behouden gedurende de hele zomer de zijdeachtige haartjes. De doosvrucht is 3–6 mm lang.
  • Salix exigua subsp. interior (Rowlee) Cronq. (synoniem: S. interior Rowlee). Oost en centraal Noord-Amerika. De bladeren verliezen gewoonlijk de haartjes en zijn dan groen in de zomer. De doosvrucht is 5–8 mm lang.

Toepassingen[bewerken]

Salix exigua werd voor veel verschillende doeleinden gebruikt door de indianen. De takken werden gebruikt als flexibele stokken en als bouwmateriaal. Van de twijgen werden manden gemaakt en van de bast bindmateriaal. Daarnaast werd de bast en de bladeren gebruikt voor medicinale doeleinden.[4]

Namen in andere talen[bewerken]

  • Duits: Schmalblättrige Weide
  • Engels: Sandbar Willow, Narrowleaf Willow, Coyote Willow
  • Frans: Saule intérieur, Saule Coyote
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Northern Prairie Wildlife Research Center: Salix exigua
  2. Jepson Flora: Salix exigua
  3. Salix exigua
  4. University of Michigan Native American Ethnobotany Index:Salix exigua