Sol Linowitz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sol Myron Linowitz
Geboren 7 december 1913
Trenton (New Jersey)
Overleden 18 maart 2005
Washington D.C.
Politieke partij Democratische Partij
President Lyndon Johnson
Jimmy Carter
Bill Clinton
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Verenigde Staten

Sol Linowitz (Trenton (New Jersey), 7 december 1913 - Washington D.C., 18 maart 2005) was een Amerikaans advocaat, diplomaat en ondernemer.

Levensloop[bewerken]

Linowitz behaalde zijn bachelorgraad aan het Hamilton College in 1935 en zijn master in rechten aan de Cornell Law School in 1938.

Vanaf 1943 werkte hij voor Xerox, met een onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog van 1944 tot 1946 voor dienst bij de Amerikaanse marine. Van 1960 tot 1966 was hij lid van de raad van bestuur van Xerox.

Linowitz was adviseur voor drie Amerikaanse presidenten: Lyndon Johnson, Jimmy Carter en Bill Clinton. Johnson benoemde hem in 1966 tot ambassadeur bij de Organisatie van Amerikaanse Staten. Hij bleef aan tot 1969 en vervolgde zijn carrière tot 1977 bij het internationale advocatenkantoor Coudert Brothers.

Voor Carter onderhandelde hij mede voor de Torrijos-Carterverdragen (1977-78) die leidden tot de teruggave van het Panamakanaal aan Panama. Van 1979 tot 1981 was Linowitz algemeen ambassadeur (ambassador at large) voor de VS in het Midden-Oosten. In deze functie kwam hij verdragen overeen met de Palestijnen.

In 1998 werd hij door Bill Clinton onderscheden met een Presidential Medal of Freedom, een van de twee hoogste burgerlijke onderscheidingen in de Verenigde Staten.

Bibliografie[bewerken]

  • 1985: The Making of a Public Man: A Memoir, Little, Brown, ASIN B0006EI55W
  • 1986: World Hunger: A Challenge to American Policy, Foreign Policy Assn, ISBN 978-0871240651
  • 1996: The Betrayed Profession: Lawyering at the End of the Twentieth Century, The Johns Hopkins University Press, ISBN 978-0801853296
Bronnen