Sound sculpture

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een sound sculpture is een kunstwerk dat naast een visueel object te zijn ook geluid maakt.

Een bekend voorbeeld van en sound sculpture is het zee-orgel in Kroatië.

Men spreekt in bepaalde gevallen ook wel van sound art, bijvoorbeeld bij computerbewerkingen die op een screen geprojecteerd worden en niet direct een 'sculpture' zijn. Een andere term is ook nog sound installatie of geluidsinstallatie, indien het kunstwerk een installatie is.

In geval van objecten waarop door mensen gespeeld kan worden, spreekt men eerder van een experimenteel muziekinstrument. Het werk van Harry Partch is hier een treffend voorbeeld van. Wat exact nog een experimenteel muziekinstrument is of een sound sculpture is niet in alle gevallen strikt te stellen. De Bambuso sonoro van Hans van Koolwijk is bijvoorbeeld een experimenteel muziekinstrument dat hij zelf live bespeeld maar tevens een sculptuur, vanwege zijn exhorbitante verschijningsvorm. Ook zijn er grensvervagingen richting performance kunst, zoals in het geval van sommige werken van Michel Waisvisz, zoals zijn 'The Hands' waarin zichzelf omhing met elektronische muziekinstrumenten en zelf een levend sculptuur werd. Ook het werk van Ellen Fullman bevindt zich tussen al die grensgebieden.