Elektroakoestische muziek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Elektroakoestische muziek is muziek of wetenschap die zich concentreert op de akoestische eigenschappen van elektrische muziekinstrumenten. Er is ook een muziekstijl die Electroacoustic Improvisation of EAI wordt genoemd en die ook focust op de textuur en eigenschappen van het geluid, veelal in een improvisatiecontext. Erstwhile Records heeft belangrijke EAI-albums uitgebracht.

Een veelgebruikt voorbeeld van een elektro-akoestische muzikale techniek is het opzettelijk gebruik van feedback via een gitaarversterker.

Inhoud

[bewerk] Geprepareerde gitaar

Zie Geprepareerde gitaar voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het prepareren van een elektrische gitaar met diverse objecten is een vorm van elektroakoestisch onderzoek.

[bewerk] 3rd bridge-gitaar

Moodswinger, een 3rd bridge zither
Moodswinger, een 3rd bridge zither
Zie 3rd bridge-gitaar voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een 3rd bridge-gitaar is een elektrische gitaar met een toegevoegde derde brug. Meestal is de derde brug een drumstok, schroevendraaier, balpen of Japans eetstokje. Een 3rd bridge-gitaar kan een normale elektrische gitaar zijn die aangepast is, een prepared gitaar, of het kan een ander, eventueel zelf ontworpen, elektrisch snaarinstrument zijn.

Zie Moodswinger voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Moodswinger, een zelfontworpen instrument door Yuri Landman, is de eerste 3rd bridge-gitaar die een volledig uitgewerkt toonstelsel heeft, waarmee de elektro-akoestische eigenschappen van 3rd-bridge-systemen verklaard worden vanaf de grondtoon tot aan de zesde boventoon.

[bewerk] Circuit bending

Een experimentele vorm van elektronisch musiceren is circuit bending. Door in elektronische velden kortsluitingen te solderen kunnen bijzondere klankvervormingen optreden.

[bewerk] Nederlandse instanties

NEAR, het Nederlands Elektro-Akoestisch Repertoirecentrum is in Nederland een centrum dat zich bezighoudt met deze muzikale ontwikkeling.

[bewerk] Elektroakoestische componisten en muzikanten

[bewerk] Zie ook

[bewerk] Referenties

  • Chadabe, J. 1997. Electric Sound: The Past and Promise of Electronic Music. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
  • Eimert, H. 1957. “What is Electronic Music?” Die Reihe 1 [English edition] (“Electronic Music”): 1–10.
  • Emmerson, S. (ed.) 1986. The Language of Electroacoustic Music, London: Macmillan.
  • Emmerson, S. (ed.) 2000. Music, Electronic Media and Culture. Aldershot (UK) and Burlington, Vermont (USA): Ashgate Publishing.
  • Griffiths, P. 1995. Modern Music and After: Directions Since 1945. Oxford: Oxford University Press.
  • Heifetz, R.J. 1989. On the Wires of Our Nerves:The Art of Electroacoustic Music. Cranbury, NJ: Associated University Presses Inc.
  • Kahn, D. 1999. Noise, Water, Meat: A History of Sound in the Arts. Cambridge, Mass.: MIT Press.
  • Licata, T. (ed.). 2002. Electroacoustic Music: Analytical Perspectives. Westport, Conn.: Greenwood Press.
  • Manning, P. 2004. Electronic and Computer Music. Oxford and New York: Oxford University Press.
  • Morawska-Büngeler, M. 1988. Schwingende Elektronen: Eine Dokumentation über das Studio für Elektronische Musik des Westdeutschen Rundfunk in Köln 1951–1986. Keulen-Rodenkirchen: P. J. Tonger Musikverlag.
  • Roads, C. 1996. The Computer Music Tutorial. Cambridge, Mass.: MIT Press.
  • Stockhausen, K. 1996. "Electroacoustic Performance Practice." Perspectives of New Music 34, no 1 (Fall): 74-105.
  • Ungeheuer, E. 1992. Wie die elektronische Musik “erfunden” wurde…: Quellenstudie zu Werner Meyer-Epplers musikalische Entwurf zwischen 1949 und 1953. Kölner Schriften zur Neuen Musik 2, edited by Johannes Fritsch and Dieter Kämper. Mainz: B. Schott’s Söhne.
  • Wishart, T. 1996. On Sonic Art. Amsterdam: Harwood Academic Publishers.

[bewerk] Externe links

[bewerk] National Associations

[bewerk] Andere Institituten

  • IRCAM — Institut de recherche et coordination acoustique/musique / Acoustic/Music Research and Coordination Institute (Paris)
  • CECH — Electroacoustic Community of Chile
  • empreintes DIGITALes — Montréal-based label for recordings of musique concrète, acousmatic music, electroacoustic music
  • EMS — Electroacoustic Music in Sweden
  • Musiques & Recherches — Belgian association dedicated to the development of electroacoustic music
  • CCRMA — Center for Computer Research in Music and Acoustics (Stanford CA USA)
  • EMF — Electronic Music Foundation
  • EMM — Electronic Music Midwest

[bewerk] Bronnen

Experimentele muziek
Bruïtisme - Aleatorische muziek - Musique concrète - Noise - Ambient - Soundscape - Elektroakoestische muziek - Onkyo - Sound sculpture - Free jazz
Experimentele rock
Proto punk - Psychedelische rock - Krautrock - Progressive rock - No wave - Post-punk - Art rock - Shoegaze - Noise rock - Indierock - Lo-fi - Post-rock - Post-punk Revival - New Weird America
Alternatieve speltechnieken
Improvisatie - Scordatura - Geprepareerde piano - Geprepareerde gitaar - 3rd bridge - Circuit bending - Scratchen - Drone - Audio feedback
 
Persoonlijke instellingen