Sphenocoelus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sphenocoelus
Fossiel voorkomen: Laat-Eoceen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse: Theria
Infraklasse: Eutheria (Placentadieren)
Orde: Perissodactyla
Onderorde: Titanotheriomorpha
Familie: Brontotheriidae
Onderfamilie: Dolichorhininae
Geslacht
Sphenocoelus
Osborn, 1895
Soorten
  • S. blairiCook 1926
  • S. bridgeriCook 1926
  • S. harundivorasCook 1926
  • S. hyognathusOsborn 1889
  • S. intermediusOsborn 1908
  • S. uintensisOsborn 1895
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Sphenocoelus is een uitgestorven geslacht van zoogdieren die voorkwamen in het Laat-Eoceen. Sphenocoelus heette eerst Dolichorhinus, maar deze naam is niet meer relevant.

Beschrijving[bewerken]

Dit 120 cm hoge dier had een fors lichaam met een opvallend langwerpige kop en vertoonde veel gelijkenis met een kleine, hoornloze neushoorn. De kaken waren bezet met laagkronige kiezen, die uitsluitend bedoeld waren voor het verwerken van zacht bladmateriaal. Het dier had de voor de Brontotheriidae kenmerkende viertenige voorpoten en drietenige achterpoten.

Vondsten[bewerken]

Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika.

Bronnen, noten en/of referenties
  • D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
  • Sphenocoelus in de Paleobiology Database