Sphenocoelus

Sphenocoelus Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Laat-Eoceen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Mammalia (Zoogdieren) Onderklasse: Theria Infraklasse: Eutheria (Placentadieren) Orde: Perissodactyla Onderorde: Titanotheriomorpha Familie: Brontotheriidae Onderfamilie: Dolichorhininae
Geslacht
Sphenocoelus Osborn, 1895
Soorten
S. blairi † Cook 1926 S. bridgeri † Cook 1926 S. harundivoras † Cook 1926 S. hyognathus † Osborn 1889 S. intermedius † Osborn 1908 S. uintensis † Osborn 1895
Portaal    Biologie Zoogdieren

Sphenocoelus is een uitgestorven geslacht van zoogdieren , dat voorkwam in het Laat-Eoceen. Sphenocoelus heette eerst Dolichorhinus, maar deze naam is niet meer relevant.

Beschrijving

Dit 120 cm hoge dier had een fors lichaam met een opvallend langwerpige kop en vertoonde veel gelijkenis met een kleine, hoornloze neushoorn. De kaken waren bezet met laagkronige kiezen, die uitsluitend bedoeld waren voor het verwerken van zacht bladmateriaal. Het dier had de voor de Brontotheriidae kenmerkende viertenige voorpoten en drietenige achterpoten.

Vondsten

Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika.

Bronnen, noten en/of referenties D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X Sphenocoelus in de Paleobiology Database