Spierreuma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Spierreuma
Polymyalgia rheumatica
ICD-10 M35.3
ICD-9 725
MedlinePlus 000415
eMedicine emerg/473
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Spierreuma of polymyalgia rheumatica, afgekort PMR is een syndroom met ontstekingen aan bepaalde groepen spieren. Polymyalgia betekent zoveel als pijn in meerdere spieren, terwijl rheumatica op een op reuma gelijkend ziektebeeld wijst. De diagnose wordt na uitsluiting van andere, vaker voorkomende ziekten meestal gesteld aan de hand van symmetrische spierpijnen in schouders, heupen en bovenbenen, in combinatie met een verhoogde bloedbezinkingssnelheid (BSE). Spierreuma komt vrijwel uitsluitend voor bij mensen ouder dan 50 jaar, twee tot drie keer vaker bij vrouwen dan bij mannen. De precieze oorzaak van de spierpijn bij PMR is onbekend, men vermoedt dat ontstoken slagaderen (arteritis) in de spieren de pijn veroorzaken, of dat de spierpijn indirect wordt veroorzaakt door ontstoken gewrichten (artritis). Genetische en omgevingsfactoren lijken in ieder geval een rol te spelen. Monsters van spierweefsel van PMR-patiënten vertonen geen afwijkingen. Er wordt aangenomen dat de ziekte nauw verwant is aan de aandoening arteriitis temporalis, die in dezelfde leeftijdsgroep voorkomt, vaak gepaard gaat met polymyalgia rheumatica, en eveneens goed reageert op (hogere) doses prednison of prednisolon.

Spierreuma is te bestrijden met prednison, een krachtige ontstekingsremmer en immuunsuppressivum. Prednison behoort tot de corticosteroïden (bijnierschorshormonen). Vaak duurt zo'n kuur één jaar, meestal totdat de bloedbezinkingssnelheid (BSE) gedurende enige tijd weer normaal is. Als de spierreuma na de kuur niet weg is, zal de patiënt de rest van zijn leven prednison moeten slikken. Als in dit jaar de klachten niet verbeteren, moet een arteriitis temporalis en een maligniteit (met paraneoplastisch syndroom) uitgesloten worden, respectievelijk via biopsie en een volledige lichaamsscan. Een latente stijfheid blijft vaak aanwezig, doch hiermee is doorgaans zonder medicatie te leven. Regelmatige beweging (wandelen, fietsen, zwemmen) en eventuele therapeutische begeleiding maken een en ander draaglijk. Aangezien bij langdurig gebruik van prednisolon vaak botontkalking optreedt, is het aan te raden in voorkomend geval preventief al extra calcium, vitamine D en bisfosfonaten te geven om osteoporose tegen te gaan.

Bronnen[bewerken]

Externe links[bewerken]