Substantia nigra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De substantia nigra,[1] locus niger[2] of zwarte kern, is een pigmenthoudende kern in het mesencephalon, ofwel het middendeel van de hersenen. Het behoort tot de basale kernen van het centrale zenuwstelsel. (Het overige deel van de basale kernen wordt gevormd door het corpus striatum, de globus pallidus en de nucleus subthalamicus). De substantia nigra bevat twee deelstructuren, de pars reticulata (SNr) en de pars compacta (SNc). De substantia nigra (vooral de SNc) heeft een dopaminerge projectie op het putamen en de hersenschors.

Bij de ziekte van Parkinson werkt de substantia nigra minder goed, doordat dopaminerge zenuwcellen in de pars compacta zijn afgestorven. Er is dan minder productie van dopamine, vandaar dat patiënten met deze aandoening als medicatie dopamineachtige stoffen toegediend krijgen.

Functie[bewerken]

De substantia nigra speelt een belangrijke rol in bijvoorbeeld de oculomotoriek, leren en verslaving. Veel effecten worden vanuit de substantia nigra via het corpus striatum doorgegeven.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  2. Schreger, C.H.Th.(1805). Synonymia anatomica. Synonymik der anatomischen Nomenclatur. Fürth: im Bureau für Literatur.