Suzanne Valadon
|
|
Suzanne Valadon (Bessines-sur-Gartempe, 23 september 1865 – Parijs, 7 april 1938) was een Franse kunstschilder.
[bewerken] Biografie
Suzanne Valadon, oorspronkelijk Marie-Clémentine Valade geheten, was de dochter van een ongetrouwde wasvrouw. In 1870 trok haar moeder naar Parijs en vestigde zich in Montmartre. Suzanne werd door haar moeder verwaarloosd. Op haar achttiende werd zij zelf ongehuwde moeder van een onwettig kind.
Om in haar onderhoud te voorzien werd Suzanne Valadon schildersmodel. Op deze manier maakte ze kennis met kunstenaars en werd de minnares van Puvis de Chavannes en Pierre-Auguste Renoir. Ze begon zelf te schilderen en werd door kunstenaars in haar omgeving waaronder Henri de Toulouse-Lautrec, Edgar Degas en Renoir aangemoedigd en onderwezen. In 1894 exposeerde zij voor het eerst haar werk op de Parijse salon, voornamelijk met portretten, waaronder een van Erik Satie. Ook met deze beroemde componist had zij een kortstondige verhouding. Regisseur Tim Southam maakte in 1994 een film over de verhouding tussen Satie en Valladon met muziek van Reinbert de Leeuw.
Suzanne Valadon wordt tot de postimpressionisten gerekend. Haar zoon, Maurice Valadon, werd later zelf als kunstschilder bekend werd onder de naam Utrillo. Suzanne Valadon schilderde portretten, stillevens en landschappen. Ze werd het meest bekend met haar naakten.
In 1896 trouwde Suzanne Valadon met de aandelenhandelaar Paul Mousis. Maar ze raakte uitgekeken op haar saaie verwende leven en in 1909 liet ze hem tenslotte in de steek voor de jonge schilder André Utter. Ze trouwde in 1914 maar ook dit huwelijk hield uiteindelijk geen stand. Suzanne Valadon ligt begraven op Cimetière de Saint-Ouen in Parijs. Op haar begrafenis waren vele beroemdheden aanwezig waaronder André Derain, Pablo Picasso, en Georges Braque.
De werken van Suzanne Valadon zijn te zien in onder meer het Centre Georges Pompidou, en het Metropolitan Museum of Art in New York.
[bewerken] Bekende afbeeldingen van Suzanne Valadon
Het meest bekende afbeelding van Suzanne Valadon is die op het schilderij met de titel La Danse à Bougival uit 1883 van Renoir. In 1885 schilderde hij haar opnieuw als een jonge vrouw die haar haar kamt. Valadon werd in 1889 door Toulouse-Lautrec afgebeeld in een portret met getiteld La Buveuse.
[bewerken] Biografieën en catalogussen
- Paul Petrides, Suzanne Valadon, The Complete Work, Alan Wofsy Fine Arts, ISBN 978-1556600685
- John Storm, The Valadon Drama, The Life of Suzanne Valadon, ISBN 978-0548451762
- Suzanne Valadon, Musée National d’art moderne, préface de Bernard Dorival, Réunion des Musées nationaux, Paris 1967.
- Jeanne Champion, Suzanne Valadon, Fayard, ISBN 978-2213617817
- Diamand Rosinsky, Thérèse, Suzanne Valadon, Paris, Flammarion, 2005, 368 p., ISBN 2080684655
- Michel Peyramaure, Suzanne Valadon, Robert Laffont, coll. "Pocket", Paris, 1998, 2 tomes., ISBN 978-2266106573
- June Rose, Valadon, Suzanne, 1865-1938.Richard Cohen Books, 1998.
 |
Zie de categorie Suzanne Valadon van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
