Suzanne Valadon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een jonge Suzanne Valadon
Naakte vrouwen door Suzanne Valadon
Suzanne Valadon afgebeeld door Toulouse-Lautrec in La Buveuse

Suzanne Valadon, officieel Marie-Clémentine Valadon, (Bessines-sur-Gartempe, 23 september 1865Parijs, 7 april 1938) was een Frans postimpressionistisch kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Suzanne Valadon was het kind van een ongehuwde wasvrouw. In 1870 was haar moeder naar Parijs getrokken en vestigde zich in Montmartre. Op haar achttiende werd zij zelf ongehuwd moeder van zoon Maurice, die dankzij haar aanmoediging en lessen eveneens kunstschilder werd.

Om in haar onderhoud te voorzien werd Suzanne Valadon schildersmodel. Zo leerde ze kunstenaars kennen en werd de minnares van Puvis de Chavannes en Pierre-Auguste Renoir. Niet tevreden met deze geringe positie begon ze zelf te schilderen en werd door kunstenaars als Henri de Toulouse-Lautrec, Edgar Degas en Renoir aangemoedigd en onderwezen. In 1894 exposeerde ze voor het eerst op de Parijse salon, voornamelijk met portretten, waaronder een portret van Erik Satie. Ook met deze componist had zij een kortstondige verhouding.

In 1896 trouwde Valadon met de welgestelde aandelenhandelaar Paul Mousis. Maar ze raakte uitgekeken op haar saaie verwende leven en in 1909 liet ze hem in de steek voor de jonge schilder André Utter. Ze trouwde met hem in 1914, maar ook dit huwelijk hield uiteindelijk geen stand.

Suzanne Valadon ligt begraven op Cimetière de Saint-Ouen in Parijs. Op haar begrafenis waren vele beroemdheden aanwezig, onder wie André Derain, Pablo Picasso, en Georges Braque.

Trivia[bewerken]

Regisseur Tim Southam maakte in 1994 een film over de verhouding van Valladon met Satie, met muziek van Reinbert de Leeuw.

Werken[bewerken]

Suzanne Valadon wordt tot de postimpressionisten gerekend. Haar zoon, Maurice Valadon, werd later zelf als kunstschilder bekend werd onder de naam Utrillo. Suzanne Valadon schilderde portretten, stillevens en landschappen. Ze werd het meest bekend met haar naakten.

De werken van Suzanne Valadon zijn te zien in onder meer het Centre Georges Pompidou, en het Metropolitan Museum of Art in New York.

Bekende afbeeldingen van Suzanne Valadon[bewerken]

Het meest bekende afbeelding van Suzanne Valadon is die op het schilderij met de titel La Danse à Bougival uit 1883 van Renoir. In 1885 schilderde hij haar opnieuw als een jonge vrouw die haar haar kamt. Valadon werd in 1889 door Toulouse-Lautrec afgebeeld in een portret met getiteld La Buveuse.

Biografieën en catalogussen[bewerken]

  • Paul Petrides, Suzanne Valadon, The Complete Work, Alan Wofsy Fine Arts, ISBN 978-1556600685
  • John Storm, The Valadon Drama, The Life of Suzanne Valadon, ISBN 978-0548451762
  • Suzanne Valadon, Musée National d’art moderne, préface de Bernard Dorival, Réunion des Musées nationaux, Paris 1967.
  • Jeanne Champion, Suzanne Valadon, Fayard, ISBN 978-2213617817
  • Diamand Rosinsky, Thérèse, Suzanne Valadon, Paris, Flammarion, 2005, 368 p., ISBN 2080684655
  • Michel Peyramaure, Suzanne Valadon, Robert Laffont, coll. "Pocket", Paris, 1998, 2 tomes., ISBN 978-2266106573
  • June Rose, Valadon, Suzanne, 1865-1938. Richard Cohen Books, 1998.

Externe link[bewerken]