Syndroom van Wernicke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Syndroom van Wernicke
Polioencephalitis haemorrhagica superior
Wernicke enceph MRIs.jpg
Synoniemen
Nederlands Encefalopathie van Wernicke

Wernicke-encefalopathie[1]
Wernickesyndroom[1]

Cerebrale beriberi[1]

Coderingen
ICD-10 E51.2, F10.6
ICD-9 294.0
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Het syndroom van Wernicke[1] of polioencephalitis haemorrhagica superior[1] is een ernstige stoornis van het centraal zenuwstelsel door een lichamelijke oorzaak. Het komt tegenwoordig het meest voor als uiting van een vitamine B1-tekort bij alcoholisten. Omdat het syndroom van Wernicke in 80 tot 90% van de gevallen voorafgaat aan het Syndroom van Korsakov spreekt men vaak over het syndroom van Wernicke-Korsakov.

Karl Wernicke beschreef in 1881 voor het eerst de symptomen van het syndroom. Dit zijn:

De verschijnselen kunnen verminderen als men direct thiamine (vitamine B1) toegediend krijgt en stopt met het drinken van alcohol.

De behandeling van het syndroom van Wernicke bestaat uit de eerste 2 à 3 dagen met 3 dd min 500 mg thiamine HCl iv. (opgelost in 100 ml NaCl 0,9%; inlooptijd 30 min). Indien er na deze 2 à 3 dagen geen respons is opgetreden, dan dient de behandeling gestaakt te worden. Is er wel respons, dan de behandeling continueren met 250 mg/dag thiamine iv. of im. gedurende 3–5 dagen of totdat er geen klinische verbetering meer optreedt.

Literatuurverwijzingen
  1. a b c d e Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.