Tamboerijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de gelijknamige band, zie Tamboerijn (band).
Tamboerijn

Een tamboerijn is een lijsttrommel, die bestaat uit een hoepel die met een vel bespannen is en waaraan enkele belletjes bevestigd zijn. Is dit niet zo, dan is het geen tamboerijn maar een handtrom. Zijn de belletjes er wel, maar is er geen vel aangespannen, dan is het een beatring, ofwel een schellenkrans.

Het instrument wordt met de hand aangeslagen of bewogen. In veel Zuid-Europese volksmuziek (Spanje, Portugal, Italië) is de tamboerijn regelmatig te zien en te horen.

In de klassieke muziek wordt de tamboerijn, met name vanaf het begin van de twintigste eeuw, regelmatig voorgeschreven. Eén van de vroegste gebruikers was Joseph Haydn die het voorschreef in de koorpassage "Es lebe der Wein..." over het wijnfeest in het oratorium "Die Jahreszeiten". Felix Mendelssohn-Bartholdy schreef ze voor in de puur instrumentale fandango in de tweede akte van zijn opera "Die Hochzeit des Camacho" (Op. 10; 1825). Richard Strauss schreef de tamboerijn voor in het slotdeel van de "Symphonia domestica" (Op. 53).

Externe links[bewerken]