Tepel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tepel - zijaanzicht borst
Tepel - vooraanzicht borst
Tepel van een man

Een tepel is een centraal punt gelegen op de borst van een vrouw of man of op de uier van een vrouwelijk of mannelijk zoogdier. Uit de tepels komt tijdens het zogen de melk voor de baby of het jong. De voeding die een baby op deze manier krijgt, heet borstvoeding. De zone rond de tepel, tepelhof of areola, is bij blanke en licht gekleurde mensen donkerder van kleur dan de huid eromheen, doordat er meer pigment in de huid zit. Een tepel is over het algemeen gevoelig bij aanraking.

Mensen hebben twee tepels, maar zoogdieren kunnen er meer hebben, echter altijd een even aantal.

Bij mannelijke mensen en dieren is de tepel een rudimentair lichaamsdeel. Dit houdt in dat het geen functie heeft. Ze hebben toch tepels omdat de ontwikkeling van het embryo in eerste instantie vrouwelijk is (en er dus in beginsel vrouwelijke kenmerken groeien). Pas nadat de mannelijke hormoonklieren volgroeid zijn en mannelijk hormoon produceren, verschuift de ontwikkeling naar het mannelijke. Hierdoor zijn vrouwentepels groter en verder ontwikkeld dan mannentepels.

Baby's krijgen in de laatste dagen van de zwangerschap hormonen via het bloed van de moeder en de placenta, waardoor hun tepels kunnen gaan opzwellen en hun melkklieren actief worden, waarbij soms een forse zwelling ontstaat onder de tepel. Jonge baby's produceren hierdoor de eerste dagen soms een klein beetje melk uit hun tepels; dit heet heksenmelk.

Tepels zijn bij veel mensen een erogene zone en kunnen bij stimulatie zorgen voor seksuele opwinding met eventueel een orgasme tot gevolg.

Aandoeningen[bewerken]

Bij vrouwen komen ingetrokken tepels veel voor. Als zij al vanaf de jeugd ingetrokken zijn geweest, is dit een onschuldige afwijking, die soms door plastische chirurgie hersteld kan worden. Een tepel die in korte tijd ingetrokken raakt, kan een teken zijn van borstkanker. Ingetrokken tepels bemoeilijken de borstvoeding. Bij een niet al te sterk ingetrokken tepel wil het dragen van een tepelhoedje de borstvoeding vergemakkelijken.

Tepelkloven is een aandoening van de tepel waarbij de tepelhuid langwerpige wonden gaat vertonen. Dit is soms te wijten aan het bijten van de zogende baby hoewel die nog geen tanden heeft.

Afwijkingen[bewerken]

Extra tepels (polythelie) komen bij 1% van de bevolking voor onder de vorm van één of twee, soms verheven, roze plekjes of echte tepeltjes op de melklijst, meestal onder de normale tepels, die vaak als een moedervlek worden aangezien, de tepelhof ontbreekt meestal, en waaronder ook een melkklier kan zitten, die ook kan opzwellen bij het geven van borstvoeding.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties