The Basement Tapes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

The Basement Tapes is een album van Bob Dylan & The Band, opgenomen in 1967 maar pas uitgegeven in 1975. Veel van de nummers op het album hadden al een legendarische status verworven lang voordat het album officieel werd uitgebracht, zij het als bootlegs of in coverversies van The Band, The Byrds of andere artiesten. De opnames gebeurden vlak na de veel besproken wereldtour die Bob Dylan met The Band als begeleidingsband (toen nog "The Hawks" genoemd) ondernam in 1965-1966. Opgelucht dat de zeer vermoeiende wereldtour achter de rug was en tot rust gekomen in zijn woonst in Woodstock, New York, nodigde Dylan zijn begeleidingsband uit om wat tracks op te nemen. In totaal werden meer dan honderd nummers opgenomen, waaronder covers van contemporaine hits, nieuwe interpretaties van traditionele liederen en veel nieuw geschreven materiaal.

Critici waren zeer lovend voor het album en klom tot de zevende plaats in de Billboard top 200 albums. In het Verenigd Koninkrijk strandde het op een achtste plaats. De jury van de Pazz & Jop Award, bestaande uit enkel professionele muziekcritici, verkoos The Basement Tapes tot het beste album van het jaar 1975. Ook de tweede plaats was voor Bob Dylan, met zijn soloplaat Blood on the Tracks.

Opnames[bewerken]

Halverwege de jaren '60 had Bob Dylan zich opgewerkt tot één van de meest gelauwerde artiesten ter wereld en de status verworven van vernieuwer van de popmuziek. Vooral zijn artistieke, intellectuele teksten spraken een publiek aan dat voorheen van elektrische muziek niets moest weten. Zijn elektrische trilogie Bringin' It All Back Home, Highway 61 Revisited en Blonde On Blonde waren grote commerciële successen en oogstten veel lof van critici.