Transcendentie (filosofie)
Transcendentie wordt als filosofisch begrip gevonden in de kennistheorie en de esthetica van Immanuel Kant, en in de reformatorische wijsbegeerte van Herman Dooyeweerd.
[bewerken] De kennistheorie van Kant: transcendentaal idealisme
In het werk van de wijsgeer Immanuel Kant (1724-1804) is kennis transcendent die geen betrekking heeft op de werkelijkheid, maar op de manier waarop wij iets van die werkelijkheid te weten kunnen komen. Kant ging er van uit dat wij de werkelijkheid kunnen kennen, en niet alleen de beelden die die werkelijkheid in ons wezen oproept. Door onze intuïtie weten we dat er een werkelijkheid is. Hij noemt zijn eigen standpunt transcendentaal idealisme, het houdt in dat we alles wat we van de werkelijkheid weten, weten door het bestuderen van de wetten van onze geest. Hij stelt dit tegenover het transcendente realisme dat er van uitgaat dat tijd, ruimte en voorwerpen een betekenis in zichzelf hebben.[1]
| Bronnen, noten en/of referenties |
|
Geplaatst op:
21-10-2011 |
Dit artikel is een beginnetje over filosofie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |