Alteriteit
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Met alteriteit (Latijn: alter, "ander") wordt in de filosofie en een aantal aanverwante disciplines het verschijnsel bedoeld dat iemand zijn eigen perspectief verwisselt met die van "de ander". Het concept werd voor het eerst uitvoerig besproken door Emmanuel Levinas in zijn publicatie Alterity and Transcendence.
Het verschijnsel alteriteit komt onder andere veel voor in de postmoderne literatuur, waarbij de identiteit van een centraal personage weinig scherp is afgebakend doordat het personage veel scenario's opvoert en op andere figuren gaat lijken. De identiteit van de "ik"-persoon is daardoor voortdurend aan verandering onderhevig, en staat in feite op het punt te verdwijnen.
[bewerken] Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties
|
