U 46 (Kriegsmarine)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De U-46 was een type VIIB onderzeeër van de Duitse Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze boot heeft een lange levensloop gehad, volgens de normen van andere onfortuinlijke Duitse U-boten.

Geschiedenis[bewerken]

Samen met de legendarische U-boot"helden", zoals Günther Prien met de U-47, Otto Kretschmer met de U-99 en Joachim Schepke met de U-100, voer de U-46 met de toenmalige commandant kapitein-luitenant-ter-Zee Engelbert Endrass, mede met deze "wolfsbende". De hoeveelheid schepen die in de zomer van 1940 tot zinken brachten was onrustbarend. Ze kelderden samen in juni 1940, 58 schepen met een totale scheepsruimte van 284.000 ton.

De U-46 overleefde de andere U-boten uit die periode en had eveneens een indrukwekkende palmares van het tot zinken gebrachte schepen.

20 schepen voor een totaal van 85.792 ton aan scheepsruimte. - 2 hulpkruisers tot zinken gebracht voor een totaal van 35.284 ton aan scheepsruimte. - 4 schepen beschadigd van een totaal van 25.491 ton en één schip vernietigd met een totaal van 2.080 ton aan scheepsruimte.

Levensloop van de U-46[bewerken]

De U-46 liep van stapel op 24 februari 1937 op de Germaniawerf in Kiel (Duitsland). De eerste commandant was kapitein-luitenant-ter-Zee Herbert Sohler van 2 november 1938 tot 21 mei 1940. De volgende was kapitein-luitenant-ter-Zee Engelbert Endrass, van 22 mei 1940 tot 24 september 1941. Peter Ottman Grau voerde het bevel vanaf oktober 1941 tot 19 november 1941. Oberleutnant Konstantin von Puttkamer volgde hem op vanaf 20 november 1941 tot maart 1942. Kürt Neubert van maart 1942 tot april 1942. Ernst von Witzendorff volgde hem toen van maart 1942 tot juli 1942. Franz Saar vanaf augustus 1942 tot april 1943. Joachim Knecht van augustus 1942 tot 30 april 1943 en Oberleutnant Erich Jewinski van 1 mei 1943 tot 1 oktober 1943.

Vanaf 2 september 1941 tot 1 oktober 1943 was de U-46 een trainigs-U-boot. Hiermee werden nieuwe commandanten en rekruten vertrouwd gemaakt met de U-bootopleiding, tot het besturen, leren werken en handelen met een onderzeeër.

Ongelukken en schade: U-46[bewerken]

27 september 1940 - De U-46 verloor twee man gedurende een onopzettelijke onderwaterduik. Men verloor Oberbootsmaat (opper-bootsman) Heinrich Schenk en matrozenobergefreiter (opper-korporaal) Wilhelm Reh.

25 oktober 1940 - Drie Hudson-vliegtuigen van het 228e RAF Squadron viel de U-46 aan en een man werd zwaar en fataal gewond en stierf de volgende dag aan zijn verwondigen. Dit was matrozengefreiter (korporaal) Plaep.

Op 3 april 1941 moest de U-46 terugkeren naar de basis, te danken aan een serieus probleem met al de openingskleppen van de torpedobuizen. Normaal openden en sloten die automatisch, maar zelfs manueel konden ze de torpedoboegbuiskleppen niet openen of sluiten. Deze werden dan met mankracht door verscheidene matrozen dicht- of opengezwengeld, wat een zwaar en lastig karwei was onder water.

Einde U-46[bewerken]

De U-46 werd getroffen door vliegtuigbommen in Neustadt in oktober 1943. Ze werd zelf tot zinken gebracht op 4 mei 1945 in Kupfermühlen, in positie 54°50' N. en 09°29' O.

Commandanten[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Mason, David, Tweede Wereldoorlog - Duikbootoorlog - Standaard Tweede Wereldoorlog in woord en beeld - Standaard uitgeverij - Antwerpen/Utrecht